) 33 (

tu

j-

i-

Jam sub ipsum tempus meridiei solautpjg, g;st in puncto V. aut in alio quodam pun-io arcus EVs.

Si in V est sub meridiem, erit quoque;quinoctium sub meridiem :

Sin vero in E fuerit, aequinoctium Non-ium fuisse patet, quia contingit demum

! n V. Adeoque centrum solis, adhuc a me-idie aliquantum temporis percurrendo ar-Jbui EV impendet: eritque aequinoctium'post meridiem.

f Viciffim, fi sub meridiem sol locum D.<>ccuparit, aequinoctium ante meridiem jamftiiffe debet. Etenim interea temporis aV versus s progressus est, namque sa=AD.

■ Sermo est de aequinoctio verno. Ea-dem demonstratio tantum invertitur , sijequinoctium autumnale observatum fuerit.

Quoniam vero arculi AD & AE me-tiuntur declinationem vel distantiam solis4b aequatote, &

AE — AH — EH pariterqueAD = DH — AH; differentiaealtitudinum solis & aequatoris determinantircus declinatorios.

* In arcubus vero tam parvis motus solisClemmii Chromlogia. C SCqua-