G )37( K

ni Juliani 365. d. 6 h. relinquit quantitatemmni solaris veram.

Quodsi igitur spatium temporis, ab unaid alteram observationem elapfi, dicatur n.

Praecessio aequinoctiorum, huic rem-ori in diebus, horis, minutis &c. respon-lens, fit m.

k quantitas anni Juliani, 365 d. & 6 h.R e guia'»revitatis causa vocetur A. erit quantitas ^enersii;

tnve-*— niendi

n quantita-

te» tem anni>uut& solaris.

inni solaris vera — A -r m — nA

n

Unde, fi ex produtlo anni Juliani unius &

spatii temporis inter duas observationes elapfi ,subducatur prcecejfio ce quino diorum , huic in-

tervallo respondens ; & residuum dividatur per

spatium temporis , modo determinatum; quo-I us erit quantitas anni solaris vera.

I H. 24. Regula haec plana est & faci-

jis; ast quantitates m & n determinare,

paulo est difficilius, ob varias calendario-rum anomalias, de quibus stati m agemus;li prius, inde ab antiquissimis observationi«pus ordiendo, quantitates anni solaris, vä-^e a variis determinatas recensuerimus.

Antiquissima observatio, quantitati an- Obser-

norum solarium determinandae inserviens,Athenis est facta.

vationes’ Metonis,

c 3

Ibi