AD JÖANNEM KEPLERÜJM tfn

6 19. sium harmonicarum in materia con-sistere, tanquam in archetypo impos-sibile. Ergo in spiritu. Is spiritusomnium harmoniarum & dmgpoTi&varchetypum in se continebit, qua*per totum universum in rebus omni-bus, tanquam typi seu potius antitypicontinentur. Item in spiritu quovisest archetypus, (sed alio modo dictus)harmonia est in materia ejus typice& sensibiliter. Non datur naturalisSpiritus in tota Naturae universitate,qui archetypum omnium harmonia-rum habeat totius Universi. Solaanima hominis (non ipsius naturalisspiritus, qui communis est ei cum re-liquis animalibus , sed anima, quaebruta praecellit) omnium totius uni-versi harmoniarum archetypum ha-bet. Unde omnes harmonias co-gnoscit, quia omnium exemplar in sepossidet. Hinc homo (& non ut crassi-ores philosophi existimarunt proptercorporis fui materiam, vel’naturalisfui ipiritus Ideam) microcosmus di-citur principaliter, licet & proptermateriam ac spiritum naturalem quo-dammodo idem dici posset; sed lon-ge inferiori ratione. Anima omnescognoscit & sentit harmonias, vel aspiritu, in materia harmoniam suamexhibente, admonita, vel (ut recteProclusa te allegatus) secundum in-comprehensam suam facultatem exprincipiis anticipatis omnis generisharmoniarum rationes eruens. Adharmoniam requiritur certa termi-norum Yipfioarftemv coordinatio.T er-mini vel sunt materiales, vel spiri-tuales seu ideales. Materiales a spi-ritualibus & secundum eorum ideasper Ipiritus archetypum materis ge-rentes coordinantur. Absque haccoordinatione harmonica a spirituejus harmonia scientia prodito pro-fecta, nulla res materiata, propterea-quenec immateriata consistere pot-est. At consistunt totius universi resomnes: Ergo in harmonia & per harmoniam. Consistunt autem totiusuniversi res extra animam hominis.Ergo & harmoniae earum extra ani-

mam hominis consistunt Cogno-1619«,Icuntur autem totius universi harmo-nia: ab anima hominis, non quia ani-ma hominis in rebus sive terminis re*lationem seu harmoniam juxta arche-typum suum comparando instituitefficit; (quod tu asserere videris, dumpugnas ad essentiam harmonias con-stituendam necestario requiri ani*mam cognoscentem & percipientemharmoniam in rebus,) sed quod har*moniam in rebus jam constitutam aproprio Ideali cujusque rei & harmo-nias fabricatore spiritu,ac essectam in-venit, cujus similem archetypum, seupotius typum cum in se ipsa possi-deat, ab illa externa rerum extra eampositarum harmonia proprii arche-typi admonita, agnoscit eam & intel-ligit: archetypus enim ejus ipsi con-genitus & notissimus est per natu-ram. Hinc jam subverso hoc tuofundamento, sequitur: animam &Ipiritus quoslibet, qui archetyposharmoniarum in rebus aliis existen-tium habent (v. g. Ipiritus inferiorumrerum harmonias superiorum etiamcontinent in se, tanquam centro mi-crocosmi proximi) non tantum quan-titatum harmoniam, sed etiam quali-tatum in suis antitypispersentilcere,intelligere, iisdemque ad hoc vel il-lud agendum incitari: imo nisi adharmoniam quantitatum & qualita-tum ad certam operationem requisi-ta congruentia accedat, nulla fit ininferioribus antitypica & superiori-bus consentiens operatio: verbi gra-tia, oppositio, conjunctio, quadra-tum &c. planetL cum fixa qualibet*nullam in terris peculiarem mutatio-nem operationum animas, sive Ipiri-tus terreni adfert. At quae causa est,cur A d* & n- terram incommotamreliquit, Solesque reduxit, A autem Zcum a*, imbres & pluvias copiosascommovit ? Juxta tuam rationemnulla diversitas esse debebat effectus*cum utrobique eadem quantitativefuerit harmonia, nec sufficit ad cas-cam & ignotam terrae dispositionem(quanquam &haec saepe multum pos-sit*