AD JOANNEM KEPLERUM.

Epistola CCCCXXX 1 I.IDEM

JOANNI KEPLERO.

1621. Tl Ulandus ille noster, Vir Claris-aV fime, Domine & fautor colen-distime, delcensurus 4 tatisbonam li-teris vacuus non erat dimittendus.De me itaque paucis ista. Si tol tcovA evrtctiv ex animi sententia starent,vel dvTQfiaTMg tecum jam essem,Nam omnino fiet de me & ts~

> goig, quod coram exposui. Sed 6nimis breve tempus, quod nos unaeste diutius noluit, tum, cum quamplurimis de rebus etiam meis, tuumoraculum erat consulendum. Ve-rum, quod in animo habeo, ro 3 -&ovcommodo meo moderari dignetur:tu quoque <rvvsv%x. Er licetorÖuAum alium in me animum ad-versus fe jictT ctvdyKyv incenderint,non tamen dum desino de illis benemereri: quibus, ut vides, famam su-am hoc Diagrammate ivi longiuspropagatum. Inspice quasso, si mo-do coelum te tuum ad haec pulveru-lenta avocari permiserit. Eiterastuas & Campidunum & ad Ubiosreligiose dimisi. Responsi nihildumaccepi: 11 quid praeterea me volue-ris, monebis: si quid me factum sue-rit, te certiorem reddam. Intereabene Vale, & operibus me tuis, siquorum exemplaria habueris, (jamautem ante est mihi Harmonice, utscis, & Mysterium Cosmographi-cum, Dissertatio de Nuncio side-reo, & doctrina Spherica, EpistokeChronologien ) mactato quasso, prn-sertim Opticis & Tertio interveni-ente &c. pro quibus, quod nquumfuerit, (solvam. Ulma d. in.Non.Mart.CIO ID c XXI . 1

Epistola CCCCXXXIII.IDEM

JOANNI KEPLERO.

1622. /^Uas Aprilis pnne medius mihiW impertivit literas, ad eas Majus,

sed musteus adhuc recensque re- 1622°Ipondere jubet, gestore M. Hart-manno. Non possum autem latis ,carum habere candorem tuum, Re-plere carissime mihi, meisque: quitam elegantibus me prophylacticiscupieris adversus omnes adversitatesmunitiorem. Sed quando jocari li-cet, cave in me crees opinionem,quali prnoptes diutius ä tuo me late-re sane quam desideratilsimo sejun-ctum, dum ea objicis; quas cum su-pra vires & indolem meam videan-tur, ab ora vestra tangenda me alie-nent. V eruntamen, ut jam seria re-ponam, testor hanc ipsam divinamProvidentiam, quae me tam raro du-ctu tractuque Ulmensibus conjunxit,nihil me temere hic assectare, nihilitem assectaturum , nisi in manuquid habeam, eandem illam sacratissi-mam wpavoiav conscientiae meae con-venientibus mediis prospicere, de-que mea pgsTpioryjTi id statuere de-crevisse, qui & publice & privatimprodesse multis mihique possim: ubiubi isthoc efficere jumis fuero. NamCLtera, quae de genio tu meo, de af-fectu, tum de familiari illo gentismeae yoftQu & aperte juxta, &, quodperpetuo gratus agnoscam, candidescribillas, cum in mea sint futura pcftestate, modum dubio procul suumhabebunt. Neque enim a Recha-bitis, (ut rursum', sed verecunde, exsacris jocer.) adeo longe absum:utjurare ausim , sicubi me fatum adLentios deportarit, te excepto, ne-minem futurum , qui me inebriet.

Tum si coctura injuriarum culinae-magistrum facit,jdico tibi, non es-se, aut futurum facile scitiorem co-quum qui’mecum componendus parconstituat. De conversatione cumdAAoQiAoig , cum tota res ev S-eSyxvacri cubet, & eventus totus ad-huc in ciTrDppyjTQig lateat, nihil ad-dam : prassertim, cum tu jam rece-peris amici, monitoris informatoris-que munus, quo sane gratius, prre-stantius, mihique magis necessarium

asserte