ACADEMIA HISTORIA. Lj B . V. ' 4 ^persuaserunt, planetas quorum celerior est motus sibi proprius, eosdemesse terrae viciniores, iique judicarunt Mercurium nobis este propiorem sole,*dque tentarum, si forte eum in sole ipso intueri pollent in ipsis conjunc-tionibus.
Ptolemaius 1 . 9. Almagesti testatur quosdam Astronomos a communi ve-terum sententia recessi sie , eosque Mercurium & Venerem sole superioreslatuisse, quod ab iis planetis solem occultatum non vidissem. Quibus opti-ffle respondet Ptolemseus, id fieri potuisse ut planette sole inferiores nullamtu sole efficerent eclipsim , quöd in plano moveantur, quod per solem & ocu-tam nostrum non transit, ut evenit in luna , cujus cum sole conjunctionescitra solis defectionem contingunt.
Ob eam rationem Ptolemaeus suam de Mercurio struxit hypothesim, qu«excentricum circulum ab ecliptica declinantem 8i Mercurium in circumfe-rentia epicycli sic collocat , ut centrum illius soli subjectum una cum soleannuo motu feratur sub ecliptica, sed illius epicycli planum ab excentricoplano declinet ; motum vero huicepicyclo tribuit, qui 4 mensibus absolvi-er ; ac Mercurius solem interim praecedit, modö eum subsequitur. Tan-tam epicyclo tribuit magnitudinem , quantam exigunt Mercurii & sole int*rramque partem excursionum observationes. In conjunctionibus cum sole"lercurius modo partem fui epicycli superiorem, postquam mane radios solissubiit motu suo ab occasu in ortum , modo inferiorem partem occupat,<t>m motu retrogrado sub vesperam radiis solaribus occultatur.
Perinde erat Ptolemqo epicyclum in quavis a terra distantia collocare,dummodo eandem rationem epicycli ad excentricum servaret , ut alternisud ortum , vel ad occasum digrederetur. Imo potuisset centrum epicycli insole ipso constituere citra aliud excentricum quam solis ipsius. Sed obstabatar »ticipata veterum opinio qua suum cuique planetas, proprium & separatumcoelum tribuebant.
Atque illud interim mirari subit Ptolemarum varias hypotheses de situ& ordine planetarum referentem non attendisse ad ea quae tradit Aristoteles1 - 1. de Ccelo c- 13. ubi quorumdam c schola Pytagor^ sententiam com-memorat , qui solem in medio mundi collocantes , terram inter planetas mo-bilem statuerunt, quae est hypothesis ä Copernico renovata. In qua quidembypothesi Venus & Mercurius proprias circa solem conficiunt periodos, &terra: respectu alternis cum sole conjunguntur, modo sole superiores, modöinferiores.
scriptor vira: Caroli magni testatur Mercurium visum esse a nonnullis insole per octiduum anno Christi S07 , die 17 Martii. Verum ii insignem ali-quam maculam solis pro Mercurio sumpsere , nisi forte vitio exscriptoris°cto dies pro S horis irrepserint : sed nondum invento tubo optico Mercu-in sole videri non potuit, cum insignes macula: in sole nudis oculis cons-piciancur.
V. Jam ut a veteribus ad recentiores veniamus , Keplerus antequamTheoria: fuse manum extremam imposuisset, nodos seu conjunctiones Mer-curii cnm sole in ipsis Geminorum & Sagittarii initiis constituit, atque ex«ac hyp ot h c fl f ore ut die 20 Maii anni 1607 cum sole jungeretur, praedixit.
Nnn iij