XIV OBSERVATIONES

edita (Opp. T. VI. pag. 25.) Bernardum feu Bernaldum de S. Bla-sio nequaquam confundendum asserit cum Bernoldo feu BernaldoGregorii VII. Apologista et Chronographo. En eius argumenta:a) Eysengreinius (1. c. ) Bernoldum Constantiensem distinguit aBernardo de S. Blasio; 0 omisit Bernardum Corbeiensem, unde ve-ro fimile fit, illum fub nomine Bernardi de Blasio Bernardum de Cor-beici, antea fcholarum Constantiensiwn magistrum intellexisse, c ) NecTrithemius ullam Bernaldi Blasiani mentionem facit, d) Nulla ves-tigia monasticas professionis in Bernoldi Constantiensis operibus ex-stant. At enim: d) Bernoldum eumdem esse cum Bernardo feu Ber-naldo de S. Blasio, iam fupra n. 2. fatis demonstravimus; quod etiamSimlerus iam fuspicatus est, et Iocherus aliique passim affirmant.Proclive vero admodum fuit, ut aetate remotiores, recentesque fcripto-res mente confunderentur in tanta varietate nominum ac operum uniusalteriusve auctoris, qui limul claruerunt labente feculo XI. quo porronomina propria in fcriptis prima dumtaxat initiali littera passim expri-mi folebant: quo ipso facillimum fuit, ex prima littera B. formare Ber-tholdum , Bernoldum , Bernaldum , aut Bernardum , et fic ex plu-ribus unum, aut plures ex uno procudere. b~) Omiserit fane Eysen-greinius Bernardum Corbeiensem ; num ideo haud exstitit Bernar-dus vel Bernaldus de S. Blasio, aut pro eo Corbeiensis substituendus?Igitur et Apologeticon pro monachis S. Blasii Corbeiensi esset tribuen-dum, quod tamen nomen Bernaldi de S. Blasio in fronte gerit; utnihil de caeteris opusculis dicam, quae Eysengreinius aeque ac Simle-rus Bernardo feu Bernoldo de S. Blasio adscribunt. Porro haec om-nia plenius dilucidantur infra ad Bernaldi opusculum I. c) Equidem necin chronico, nec in Apologetico pro Gregorio fcriptor se monachumfuisse aperte prodit, uti fese opportunitas offert in apologia pro mo-nachis S. Blasii: quin tamen ex hoc lilentio quid contra eius mona-chatum inferri possit, quum nec Hermannus se monachum in fuochronico prodiderit. Monachum certe fuisse Bernoldum fubodoratusquoque est Marillonius, cui Annal. L. 69. n. 144. dicitur auctoraccuratissimus , qui de rebus nostris non fecus, ac si monachus esset,diligenter agit. Unde et Oefelius (T. I. Script. Boic. pag. 64;.) :Illa, qiuz in Hermanno ad ann. M 1 X. (et MLII.), et in Bernoldofi ve Bertholdo Constantiensi presbytero de monasterio S. Salvatoris