DEDICATIO.

Provinciæ; nihil de antiquitus, aut nuper geſtis; quæ cuncta,veluti propria& tua in numerato habes, Verum excellen-tiſſima Tua in cæteris quoq; doctrinis ſcientia in ſtuporem ra-pit omnes. Summis Theologis, qui de fidei capitibus& lis,quæ nobis cum hæredicis controyerſa ſunt Te diſſerentemaudiverunt, in admiratione es. Et quum quæſtiones ex in-tima Philoſophia depromptas proponis, aut propoſitas re-ſolvis, attonitis Te intuenturoculis Philoſophi. Neque ſci-unt illi, quid prius mirentur, felicitatem ingenii, an eruditio-nis opes, aut judicii pondus& gravitatem, Adeo nihil eſteximium, quod non teneas egregie. Nec ſummæ illæ diſci-plinæ adparent ſine famulitio, ſed ſtipatæ cernuntur pulcher-rimo artium comitatu, quæ ancillarum inſtar imperia domi-narum præſtolentur. Illas, quoniam communialiquo nexu

9 inter ſe continentur, ex judicioſisſima mente diſcendas&* comprehendendas exiſtimaſti uniyerſas. ita maximis dotibus1 ornatus, maximas conſequutus es dignitates,&iſtud conſcen-

1 diſti honoris faſtigium, quod virtutibus tuis debebatur. Et in

ö ſummo illo dignitatis culmine, in magna illa interiorum con-ſiliorum curatione, cui Hrenisſimus Prinseps noſter Tepræfecit, comitatem, humanitatem ac facilitatem perpe-13 tuo retines. Itaq; cum multi asſiduè ad Te venire habeantneceſſe, aut delaturi querelas, aut petituri conſilium ac opem,in admittendo facilis„ in audiendo humanus& patiens,& indimittendo benigaus& æquus exſiſtis. Adeout multi, quidigaitatls in Te veriti perſonam, cum metu& trepidationeacce-

——.—ä4ẽ

——— r

.

2