oli

5 INT NOD, GEOS RAP EH. LI B. III. 170

—

——Atta veteris Germaniæ limites nomenque cenſitæ fue-runt. Verüm eis oppono quicquid eſt terrarum hodiè

oniæ citra Viſeulam amnem, qui ter minus olim Germaniæz item Beſohamum; quarum regionum ſermo apertèSenus atque originem incolarum indicat. Prusſios etiamque Livones, quia Germanicà lingua utuntur, Germa-Tacceſſiſſe illi cenſent: quum antiquitus Venedi, Sar-Alea gens, ineoluerit: ego& hos acceſſiſſe nuper, ne-oʒ manſiſſe à multis ſæculis, ao. Quidpe bios, quim totam Livoniam ac Pruſſiam, omnemque ferè dex-ram ripam Viſtulæ latè patentem occuparunt, diſertiſſi-is verbis Germaniæ adſcribit Tacitus. Idem audtor,2015 aus, regiones hodie, Nor vagiam, Svedlam ac Fen.& quidquid ter rarum Oceano Septemtrionali, Mo-Kc confiniis am bitut, Germaniæ 5 9War 2 eucini, alio nomine Baſtar ne dicti, A Viſtu æ fon-As olim ad Pontumuſque Euxinum& Iſtri oſtia exten-Dermani fuèrunt, teſtibus iiſdem Scriptoribus,

oe IV. Vetuſfurſimi igitur Germania termini fuère; ab 4 7l dau Rhenus amnis,& Oceanus Germanicus; à Se- 18 a Oceanus deptemtrionalis ſive e 3

Coda, Vice& Hnmicus ſinus mare Suevicum; ſive 2.montes Viſtuls amnis,& à fonte eſus linea 4d neuſque la qui Septemtrione in Meridiem ad.deina Adam protenſi, ubi opidum Sn e 8 atones oridie ipſum Danubii fumen. Poſtea 185 Por:ad n Galſia ad lævam Rheni ripam,& ex Sarmatiag m Codanum& dextram Viſtulæ ripam acceſle-unt, ut digumeſt.5 Germa-

V. Longitudo ejus ſumma fuit à Scritofinniæ pro- ie a-Aa 2 5 mon- gnitudo.