E i-ellA5.g⁰

n.

e ö

ed

INTNO Dur. GIEOGRAPH. LI B. III. 191

——— ͤ ä ũ—————

Car. V.De fluwin, ſilvis ac montibus Germaniæ.I.

Elebriotres Germaniæ fluvii, idemque navigioru

Germa-

eapaces ſunt: Oceanum petentes: Rhenus, ſecun

dus claritudine Europæ: qui lacum Brigantinum,vulgo deer Bodenſee, tranſiens, reeipit Nierum, vulgò derlecker;& Ma num, vulgò der Meyn/ Zuppiamq ue, vulgodie kippe. Hinc Aimiſlas ſive Amiſis, vulgò die Ems: V i.

Large, die Weſer/ ſuperiore ſui parte die Werre. Inde

Alber, nunc vulgò die Elbe/ Salam, vulgò die Sale/ una ſe·5055 devchit. In ſinum Codanum ſeſe effundunt; CHa.as ſive Ty, vulgò die Trabe: Viadrus, anteà Sue vus,blnio Guttalus dictus, vulgò nune die Oder: Viſtula ſiveiltillus, die Weirel. At Danubius, vulgò die Donau/Danau/ omnium Europæ maximus, à dextra ripa ex4 ble Lichum, vulgò der Lech/ Anu vulgo der In/Pom esa, vulgd dit Nabe/& ler um die March/ intum Euxinum defert.

**a henue er amm lis Apium jugis, quibus Gothardi40 8 ed, oritur, è duo bus fonti bus, gaorum alter Anterior vcol der vordere Nhyn/ alter Poſterior. der hindere Rhyn/ E=ae 5 2 iſtro Iatere, preter multos ammnbis al 2,— l e eriaꝶ recipit Moſellam. Ad 52575„Vahee ee ee ene e lee,Celarie 3 dugo de Wale/ Novomagum, en 1 um,0 4% l preæterlapſaus perfert nunc noms.2e Lödenſtein; jana hanc feſcr dd dic Bochoven, manibuszuondam mort alia, egeſla, aua puriter Moſæ in Vahalis flu-en

e Alule Rhenus.

Moſella.