162 B. L Aerb bländftiäs. Flectkré bländleiis. Blanditläs ingEminäârk.. Aentirl.vanẽquè tibi blãndiris hinorè. Mart. 5Blandẽ. Adv. Careggevolmente; vexzoſamente, SVN. Blandins; cé.mitér, möllitér, ſuàvitär. 4

Blanditiæ, arm, fœm. pl. Vegi, luſinghe. SyVN. Blãnditüs, blãndi-mẽntz, illècebræ, lènscini. EPITH. Dülcẽs, tènèrë, möllẽs, äirgütä?mẽllit S. vãn&, fict&, wüliebrẽs, dölõs. PERIPHR. Blanditiæ mõlles-aürẽſquè jüväntia verbà. Dülciz verbä. Bländæ vöcẽs, Blandä dictz-Mitiſsima verbà. Miſtaquè blanditiis perilibus oſcula junæit. Ovid-

8 Blanditüs, ũs, m Luſingamento; luſinga. Vt rès per Venèris blän-ditũm⁊elâ prpagent. Lucr.

Blandus, 4, üm. Laſinghevole, piacevole. SVN. Cõmĩs, grätüs, dũl-cls, möllis, plzcidls,fnsvis, benignüs. Quid mèd côllã tenès blãn-dis ĩgnarè lacertis? Ovid.

Blandüsiä,&, f. Fontana nel paeſe di Sabina nell Italia. PERIP, FõnsBlandüsfæ. V. Fons. ö fins Bländüsiæ ſplendidlor vitrö.(Aſclep.) Hor-

Blaſphémi,, f. Beſtemmia. II TH. Impia.

Blaſphẽmö, s, iviitüm, ir. Beſtemmiare. Act. acc.

Bläſphmüs, à, um. Beſtemmiarore.

Blätéro, a8, ivi, itüm, ärk. Tartagliare; parlar goffamente; n.Audit, cim maęnò blätkrãs clãmorè, rise. Hor. fBlätéro, önis, ni. Cicala, cicalone. SVN. Löquax, linguax, garrälhs.Blattä, E, f. Tignuola; verme, che rode i panni. SIN. Tinkã.“ Stel-lis, lacifugis cingeſta eubilla blittis. Virg.Blen, irüm; m. plur. Popoli d' Etiopia ſenza capo; ehe havevanli occhi, e la bocca; nel petto. SVN. Blemiæ. Per erben, Bleniſ-

us ferõs, ãtramquꝭ SFenen. Claud.

B63,&, f. Serpente di non ordinaria grandegza. Picld chinſe tale, turpi bös flexllis alvõ. Mant.

Böariüs, à, ũm. B/ Bue. Arvaquè mugita caneitè bòãriã ling. Prop.

Böatis, ũs, m. Muggito di ue. SN. Mũgitüs. Intndt ẽt longo mu.git ſpelancꝶ böòãtũ. Mant.

Boebtis, idis, f. Lago della Teſſaglia, vicino al monte Oſſa. SIN. Boebis, Boëbiäs. Ire per Oſiæam rapidis Boẽbẽidã canguis. Lucr.

Boëbtiä,, f. Beog ia, nella Grecia. SVN. Aönià, Cadmẽis, ögy gli;Hyantis. Deéflaxerè cômi t quærit Botdtiã Dircen. Ovid.

Bocöõticüs, Bocötiüs, Bocötüs, 4, üm. Di Beozia. Inviã feciſrent venti Boẽõtiqus tells. Ovid. 7

Böstiüs, ii, m. Boe io, Eiloſofo; e Poeta famoſo. PHR. Tũ pätkt-ẽt pãtriꝭ lũmẽn, Sèvèrinè Bôẽti.

Böhemi, örüm, plur. Boemi, popoli d Alemagna. SYN. AlbicölæEPI TII. Acres, sui, trücẽs; incülti. Te ducè Pannònii te võr fre

gerè Böhẽmòs. Stroz.

B OHE MOR U M, ut vulgus appellat;D ES CC RIP IT I O.

Quod genus hoc hominum eſt? inquit: quæ barbara moreProduxit regio? matres; puc roſque vagari,

— Ne-

r.

—

1