188 C A N]ces infſecterk cintü. Cärmen äb öré, ſen güttür fänderé prõmèrè ·Liquidimfünderé äb öré mélös. Lætös ore clerè môdõs, Müsam me-ditart. Töllerè in äſtrͤ sönöôs. Mödüläri äründiné carmén. PHR. Ar-mä virümquè cäno. Imitätür Pana cänéndo., Té venlenté dis, te dẽck-dent cänẽbit. Circũm puri innüptsquè püells sicrä cänünt. Argü-ta mödälatür cärminä voc. Spirare incipfünt dũlcẽs cũm pẽctôré can-tüs. Nos ötiä vitäk sölamũr càntũ. IntEré longñm cantũ sölätä läbö-rem. Döctit vöcẽs inflẽctérk cantü. Tü Lithré lentüs in ümbrä förmö-Fam resönärs döces Kmärpllidä sylväs. Döctäqus melliflüis vẽrtérè ver-ba sônis. Sfeclidés Mu ct, paulô majord cänàmũs. Virg.

Cänön; önis, m. Regola. SN. Lex, nörmäs regülä. Ir dẽemumexcẽſit Grammaticos cànõnẽs.(Pentam.)

Cinönicüs, ä, üm. Canonico. SVN. Regtläris.

Cinöpels, 4, fim. D canopo. SIN. Canõpicüs.*Gnatd Canõ-pẽls incꝭla littůribis. Catul.

Cänõpüs, i, maſc. C/itA, ö Iſola dell Egſtto. EPTITH. Argivüs, Pha-viüs, Kmycläüs, Lägeüs, Spärtänüs, Pelüũslächs. Nam quã Pel-lat gens fortunãtd Cinôpi. Virg. EXPLIC. Inſala maris Mediterra neinon procul ab Alexandria cum urbe quæ nunc Pamiata dicitur. A Iſolanel mare Mediterraneo, vicina ad Aleſſandriâ, ove credeſi da alcuniellere la Città di Damiata; da altri però forſe meglio Canopo, dettaBechir,& Bichieri.

Cänör, örls, m. Canto. SVN. Cäntüs- sönüs, cõncẽntüs. Mar-21 ille ærĩs radci cĩnor increpdt, et vo. Virg.

Cänörüs, 4, im. S uillantes canoro. SVN. 36nãns, sönôrüs„rs,sönäns, ſtridens, vöcalis, ſtrépens, ſtriduilüs, ärgütüs, resönüs.Avldtum rendnant dvibus virgalta cànõris. Virg.

Cintäbèr, abrä,brũm. Guaſcone, d. Gua ſobg aas di Biſcajæ. SVN. Can-tabricus. Cãntäbër ante omnes hfꝗemiſque; æſiuſquè famiſqus. Sil.

Cänabriä, E, f. Biſcaja, o Guaſcogua.

Cäntämèn, inis, n. Incunteſimo. SN. Cäntüs, cirmèn; incäntä-tio.* nam magic noſtem cãntãmiua m. Prop.

Cantãtör,örlsz m. Cantatore., Cäntätör anus funeris ipsè gl. Mart,

Cäntätrix, icls„ f. cantatrice. Implöret ctihdras; cãntãtricẽſqu-chöreas. Claud.

Cänthäris, idis, vel Cänthäridä„, f. Cantarello, animaletibverde, roſſo, e nero, adoper ai per i viſcigatori-- Cänthäridũm 3%cos dante pArentès bas. Ovid. 2

Canthärüs, 1% m. Tag, gondola, plccola nave. Et gruvls ai.trita pendebat cãnthärüs an. Virg.

Cãnticüm, i, neutr. Cane, cantico. SYN. Cintüs, cärmén?cäntilenà.* Canticà% Nili, qui Gadiiand susur rds. Mart. 4

Cäntilénz,, f. Canzone. Fors ét hec somnum tdb cãntilén““(Sapph.) Auſ. 935

Cäntito, is, àyi, ãtüm, arè. Cantar ſovente. Act. acc. SVN. Cinto cãno. 7

Cantjünchlä, E, f. Cangonetta.· Nine cõndidẽrè cant länculas 5.bes,(Scaz.) Scal. 0 5

Canto, av hatüm, at&. Cantare. Act. acc. S N. Cano: cõneino-

mo-

00 mNÄnñnßüß

12

6

4

T