Buch 
Regia Parnassi seu palatium musarum, in quo synonyma, epitheta, periphrases, et phrases poeticae ... ordine alphabetico continentur ...
Seite
368
JPEG-Download
 

368 a 5 iPABU IL. Fingtur Vulcant fliut ex terra editus; part im homo;

draco f qui cum adoleviſſet, ut pedum deformitatem tegeret, prim

5 8iber

vus uſum invent.& Einlio di Vulcano il quale per la deformite e rpiedi ſimili à quelli dun ſerpente; fu il primo inVentote de: cocchi- NpiPrimus Erichthonius currus;& quatuor auſus LieJungere equos; rapidiſque rotis inſiſtere victor.%% 1

r 8

Ericius, ii m. Riccig.& VN. Erinacꝭüs, vel Hkérinacküs. E PLT H. Hi 1Hirsũtüs, aper. NIAIlAs bx anus caſtransis èricis atquéè. Scal. g, EEridindb, fim. Pr fne d Helis. 5. Padüe k PI.FEI. Harimüs, dlentüs, türbidüs, rx pàx, vägus, ingẽns,nöbilis, rigüns, foẽcũndũs fertil 1Phäktöntzüs. Siellifer Eridänũs ginùatis fleaibus errang. Claud, ekErigo, is rẽx in rẽctũm, rb. Rx are„levar a ergere. Act. acc. S ft lEffero, y ho, tõllo,ẽxtõllo, ẽxcito, ẽdũca. PHR. Paũlatim sẽsẽ 0% bmäre, Etältiüs ündas Erigit. Eflelt örä Därẽs„ mãgnõquéè virüm se n duemüre töllit. Attöllit in al tnm se fẽmür. Magnè times cam gerisu ſquè laborum Erigit Luc. 77Erigöns, es, f. Erigone. SVN. Icäris, dle. EPITII. Triſtis, inf. delv Erigenegae pid zderard parenti amire. Ovid. FAB UL. Teer,% 05quæ ex dolore paternæ necits quem ruſtici temulenti occiderant, ſe ip Niefuſpendit, debrumque miſeratione in celum tranglata, Virginis nos,oltinuie. I Figlia d' Icaro che per dolore arreccatogli dalla mol, V.

del padre, Sappiccò: moſſiſi a compaſſione gli Dei, la trasferire 85in Cielo, dandole il nome di Vergine. 4Erigönkins, 3, üm. D' Erigone. Ovid. 5. Faſt.*Nocte ſequente diem canis Erigenejus exit: K

0

Eſt alio ſigni reddita cauſa loco. 4Erinnz,&; f. Nome proprio d una Poeteſſa. EPT TI. Döctz, pëi

gravis. carminaque Erinnẽs non purât Tqud vis. Prop. 1 71 0Erinngs, Jös, f. Erinna, furiainuſernalg: EPITKH. Insa, tri,„törvä„äträzminäx,fürtä is, räpidä, dirä, fünẽſtä, nõctürni z vesang“ rmilerä, ſcblerätä, Stygik. PIIR. Qu terrä pätet)iferͤ regnt Erla, bAcribds ẽxcivit ſtimülis fürialis Erinnꝰs.“ G ſtitit infelix; adhöbrẽdit Erinnð m. Ovid. V. Furiæ. 0Eriphylé, ss. Moglie d. Aufi arao, ſorella del Re Adraſto; Re 4. A0, 1EPI TH. Perfidä, àvark, miserä. HIS TOR. Vor. Amf hlarai,&,Adraſtiquæ aureo monili 4 Pollynice acceptod mar tum latentemzne ad 10lum Fhebanum, ubi ſe moriturum præſciebatoproſteiſei engeretur, eArgivorum Regi prodidit. Væoris perfidiam ægre ferens Amphiaral bfflio. Alemæonſ in mandatis reliquit v ur accept primo mortis ſuæ nungmat rem interſiceret; quod Gille in patris ultionem adimplevit.** 0glie d'Anfiarao, ſorella del Re Adraſto, Re d' Argo; la quale pet 1collana doro manifeſtò à Poli ice il luogo, oe era ritirato An 6

ſuo marito, per eſentarſi dalla guerra contra i Tebant, in cui apedover morire. Anfiarao per vendicarſi dell' inſedeltd di Erifile? 75

mandoò ad Alemeone ſuo fig io, che udita la prima nuova della ſua mote, uccideſſe la madre; la qual coſa ad mpilubito il figlio. aTu quoque ut auratos gereres; Eriphyla, lacertos: gVirg. lib.7. Maſiamque Eripliylen 8 8crudelis gnat i monſirantem vulnera cernis. E a

g 7

8