Pus canit;& caudam dracunis, cum unguibus& alis. Sedem habuiſſe uxcitur in monte fuxta Thebas; atque inde in viatores impetum facere ſoliia 5Qua de re Apollo conſultus non alium tanti mali finem eſſe reſpondit, quamft quis Sphingis ænigma diſſolveret. Hoc cùm plurim/ fruſirâ eſſent conath-ab Oedipo rundem eſt de humine explicatum. Quam en gmat ii ſolutionemram ægueè illa dicitur tuliſſe ut protinùr ſeſe de ſaxo dederii præcipfiemE Moſtro nato da Tifone, e da Echidna; il quale haveva la teſta, eih volto di fanciulla, il corpo di cane, e la coda di dragone, con“unghie, e con Pali. Diceſi, che habitaſſe in un monte prefſo à Tebe;e di la ſcorreva contro i paſtaggieri. Conſultato però l' oracolo dApolline, ſi ſeppe, che Funico mezz2o per por rimedio à tanto male;era lo ſpiegare l' enigma della Sfinge. Il che havendo fatto Ediposqueſto moſtro vedendoſi vinto, ſi precipitò gid da una rupe.Spicä,&, f. A p/ga. S VN. Ssgés,äriſtä. EPIIT H. Flava, fla vens, grävida;mãtürä, cłréalis. Et cererem ſpicis intereipit are fruſtrã Ovid. 5Spicküs o i, dm. Di ſpiga. Primiilas frigum dant ſpicꝭi Sezuarũm. Ovid. 5Spicklüm, in. Pardo, punta. SIN. Sägitt, telüm, zründo,jschlüm, hã-ſtilè.EPITH. Dlrüm,sævüm, icütüm,ferréfm,rigidüm, fiamméüm; völf-dans? sanguinkümz lethal, crhentüm. PHR. Cũrvõ dirẽx it ſpichli cõrñ·Spiehläque ẽxtensõ vibrare intörtä läcertö. Certäqus lethiférä dirẽxitIp ichla dẽxtrãà. Spichläque e röſtris, aptantquè ldcèriis. Virg.Spinä„e, f. Spina: SN. Rübüs, sẽntẽs; veprẽs. E PIT. Aſpèrà)mördäx, icriszäcüitä,s5lvéſtrishörrens, minaàns, minäx, hirsütä, vülnifl-ci. PH R. Infixa ẽſt l võ ſpinã maligna pëdĩ. Spiniſquł minacibũs höt-rt. Hörrülft t cäpfti ſpinâ crentä thd. Rẽttülft hirsütfs brãchlä sẽctàrübis. Spinis sürgit pälimrüs acntis. Segérem densis õbdũcũnt séntibtisherb. Sẽgniſque hõrrét in ats Oardiüs, intérxünt sëgétẽs, sübit aſps-rã Sylva. Et rige amiſ aa ſpinã relic xd dg. Ovid. 5 bSpinẽtñm, in. Luogo piantato di ſnine.& VN. Vepretüm, dümeétüm, rübs-tüm. EPIIT H. Aviäm,densnmzalpérümzsylvéſtrérigidum. PHR. Dẽnss-que sẽpfr ant trĩſtẽm ſpinẽt lãcũnãm. Ergò per anfrãctũs, ſpinẽta, per in-via möntis. Nanc virilloſ ertam õcchltant ſpĩnẽti ldcertõs. Virg.Spinküs, 4, üm. D. ſpine- SIN. Spinõsũs.* Indbluit, Bculum-qus capi quẽ m ſpinèi tortum. Ovid. 8 25*Spinõsüs, i, m. Spinoſo, pieno di ſpine. SVN. Spinifer, dürüs, ilpër-difficilis.* Vent et hirtuta ſpinõsiôr hiſrics barba. Calph. 88Spinüs, i, f. Soſinaro) pruno ſalvatico.* Edaramd ue pyrum; etſpinõs jam prund ferentei. Vis. 8Spirà% E f. Spira, SVN. örbis; gyrüs; sinns. PHR. Vôlübillbäsſauàmmõsðs nẽxibũs örbẽs tõtquet,&t altẽrnos saltñ sinhatür in arcũs.Extrèemæ que igmina caude sõlvüntür, tärdöſqut trähit sinüs ültimüsörbẽs. Serpẽns sinüsösä völũminä versät.“ Szuammnels in Ipiram tra.tn cc colligit anguis. Virg. g.Spirabilis, is, m. f.&, n. Spirabile.* Per gero; atque hõc coëliſpirabilè limen. Virg. a a 2Spirachlüm, i, n. Spiracolo. Es quâ per magni circùm ſpirãcilãmundi. Lucr. 2ac uã ẽmẽntũm; i; n. Sprraglio; ſpiratolo. 8 N. Spiràmèn; ſôri-men;
—— 2 e—
—