DE ARCHITEC. LIB. IIII.161interpretati sumus. Nam ex conflexibus tantùm columnarum craßitudinem intelli-gendam arbitramur, non ex calce, aut summo astragalo. Et in aliarum columnarumdimensione, cum sit cum limbo siue annulo pars scaept, in Tuscana fit pars basis.Plintho quae est in abaco.[Scribendum] esse, pro abaco, aut, quae eft abacus,qui rem intelliget, facile iudicabit. Neque tamen hoc ita recens malum est, veteraquoque exemplaria simili iniuria affecta sunt.Altera echino. Sub audi cum annulo vno. Nam non plus vna regula circaimum echinum in hoc genere circumsingi solet, cum in Dorico, vt supra diximus,tres affingi moris fuerit. Echinus est lineamenta rotundae cauae lanci non absimilis,plinthus operculum refert, annulus lancis pedem repraesentat.Hypotrachelio cum apophygi. scribendum cum astragalo& apophygi,etiam si ista erant potius partes scapi quam capituli. Re enim vera capituli pars estpostrema hypotrachelium.supra columnas trabes compactiles imponantur. Id est, trabesti-gnis coniunctis compositae, quas euerganeas, vt interpretor, vocat libro v. cap. I.ltasunt compactae subscudibus. Subscudes sunt tabellae ligneae, quibusinter se trabes compinguntur. Dicitur& ferrea subscus libr. x. cap. x. Sed pro ea,quae molam sustinet.Et securiclis.] Nostri id genus subscudis tenones& claues vocant: scribemus& aliud cap. XV. lib. X.Concalefaciuntur& putrefiunt.] Pro concalefiunt dictum. Sed in huius-modi Vitijs Vitruuio indulgendum conniuendumque est. Petijt enim à Caesare& ijs,qui ipsius volumina lecturi erant, vt si quid parum ad artis Grammaticae regulamesset explicatum, ignosceretur. Id autem fecit lib. I. cap. ITraiecturae mutulorum. Hoc loco sunt tignorum proiecturae.frontibus ante pagmenta figantur.) improprie vsus est vocabulo ante-pagmentorum, pro ornamentis, quibus tignorum frontes sunt operiendae.Structura, seu de materia. Id est, opere caementario, aut laterculis, id enimstructura nomine significatur, vel ligno, quod materiae siue materiei vocabulo fereintelligitur.suprâque id fastigium columen. I Calumen est tignum, quod summumtotius culminis fastigium occupat: vt supra cap. 11. Est verò fastigum(si fortassealiquis desiderabit) editißima domus pars, quae in trianguli speciem attollitur, vthinc atque hinc possit aqua pluuia defluere: Hippocrates quidem in libro de articulisuetqua vocat. Galenus verò eius libri commentario tertio autorest, maiores eampartem domus ad exemplum demissarum alarum ἀστὸν ab aquila appellasse, eoque voca-bulo Vsum Pindarum in Pleiadibus,& Euripidem in Hypsipyle. Eam partem ob-scure significauit Pindarus τὶ ὀλυμπίον hymno decimo tertio, qui in laudem Xe-nophontis Corinthij scriptus est, his verbis, ἄ(audi τὴς) δεῶν νασῖσιν διων βαστλῆα δί-duvor ἐθηκ; Dicit enim το καὶ τούς κὲσοὶς τὴεῶν ἀετωμα: quasi dicat(inquit DemetriusTriclinius, vt alioqui volunt) ἢ τὴς ἀλλος(de Corinthijs loquitur) ὐπενόησεν ἐν τοῖςνασις ἢθεῶν ἡ θαστλέα τῖ ὄρνεων ὧ διπλοῦ, ἄγαιω τᾶ δυπον ᾽�ετ ἔσιν τὸ λεγόμειονusqua. In pronao enim,& postico templorum Corinthij fastigium addiderunt.Vtuntur ders vocabulo in ea re Dionysius Halicarnasseus lib. 1111.& Pausantasin Eliacis. Dicam obiter rem non vulgarem, sed quam facile assentiantur, qui aedifi-cixum initia& progreßiones nouerunt, fastigium principio fuisse depressum,&subten