37Q De’Comentarj Intorno Ali’ Istoria
E molto più strana è quellaltra di tesserco’meuesimi intere festine,,come è quella di Lidio Catti da Ravenna, impressa tra i suoi Opusco-li in Vinegia 1502. la quale incomincia. Tatibus , ut legi Mufis ju-bet altus . Apollo.. Della qual maniera essendone state inserite due inun’ Egloga, dal P. Don Guido Grandi Monaco Camaldolese,, non piùnelle Poetiche, che nelle Filosofiche, e Mattematiche cose peritissi-mo, la quale egli lesse gli. anni passati nella Ragunanza degli Arca-di, noi una qui ne trascriveremo.,
Mhubojus. Daphnis.,
,Mà Has fylvas , clamabam, hac rura rehnquetAmynthas ìQuid mi hi languenti fignatis- vertice floreš ,
Quid mihi narratis rigidi per nubila ventinQuid mihi nudata pradicitis arbore frondes ,
Qjid mihi tam rauco, refonatis murmure rivi ,
Semper ut ad tristes cogatnr fiflula camusi
Daph. Nempe decent tristes te nunc quoque fifiula cantusOmni a quando suo. discessu turbai- Amynthas,
JVos quoque fiere juvat , fi- jugibus undique riviFletibus irrorane natos in littore flores .
JVos quoque fiere juvat ,. fi jugibus undique frondesFlatibus. excruciant violento turbine venti..
Mei.. Ah fi nostra illi reserant nunc carmina venti ,
Nec vanos rapidi fpargant in nubila cantus ,.
Decujsas , ut fepè folent , ex arbore frondes\
Non ego crediderim ,, quod fpernere postet- AmynthasNec mea vota , fuofque agris subducere flores -,
Tam bene. vernabant qui fummo in margine rivi.
Daph., Ah mihi continui fcateant. e lumine rivi ,
Adeque fcrani rapidi, falebrofa per invia venti ,
Quando etenim nostro fugiunt è littore flores ,
Quis queat in dulces hic vitam ducere cantusìScilicèt hos folus calamos animabat AmynthasEollicitus virides Afcreo in vertice frondes °.
Mei..
Calettici , che appunto corrispondono al nostro endecasillabo il qual sonetto silegge fra gli endecasillabi latini dello Spinola impresti per lo Zilelti nel 1 ?â3.,,e questo componimento dice il suddetto Spirala ester del Cotta sAura en Favoni mitiorque Caurus:
Nubes. geluqite triste depulerunt;
Ponti, minaces, impetus quieruntMuta eque merces, Indus atque Maurus...
Nam lerà pinguis, srangit arva taurusEt pista densum prata florueruntOmnes, canore et alites repleruntFrondes, nec horror ornar una laurus..
Ver spirar ; en ver omnibus, redivit:
Unum sed in me stjviunt procellaNec sol mihi est, mens unde sesta vivit.,
Lusus, dies ahi te iamque verniDura luce Clara non sruor puelleSunt dura dici cuncta, dura cernii.