LIBER SEXTVS.763nullae patent cur moueantur hi duo planetae in gy-rum, circa vacuum centrum: nisi ad deos Aristoteli-cos reuertamur, per omnem amplitudinem concauo-rum orbium diffusos. Vide lib. IV. fol. 539. 540.Quantae sunt horum siderum elongationes àsole maximae?Superiorum quidem trium elongationes commu-niter in semicirculum potuerunt excrescere: at non sicinferiorum. Nam Veneris quidem elongationes a solisapparente loco subZodiaco, ad summum 47. gradibuscum quadrante videntur excurrere: Mercurii elonga-tiones, Apogaca quidem intra 29. gr. cohercetur; Peri-gaea, nfra 18.Quibus argumentis deprehenduntur elongatio-nes ipsorum maximae?1. Si motus ipsorum diurni aequant motum solis di-urnum. 2. In maximis elongationibus, quippe li-neâ visiuâ contingente orbitam, venus apparet Αιχό-θυος, vt luna; quod idem& in Mercurio locum habe-ret, si a claritate crepusculi,& exilitate corporis idnon impediretur. Demonstratio sequetur infra par-te V.Quibus Zodiaci locis consistunt Aphelia horum Eccentri-corum?& quis eorum est motus?Hodie Aphelium Veneris est in Gr. 2. n, Mercuriiin Gr. 15. â.Verustis temporibus, vbi Veneris Apheli-um fuerit, non nisi eminus ostendi potest, inter scilicetlibram& pisces: perihelium inter Geminos& leonem.Mercurii tamen Aphelium fuit circa Gr 4. W. Cum i-gitur Mercurii Aphelium, vt caeterorum omnium suc-cedat in consequentia signorum& fixarum; probabileidem est& de Venerio: Oportet igitur vetustis illistemporibus in Capricorno fuisse.Que