898 EPITOMES ASTRONOMIAEcrebrò circa nodos suos soli iungitur inferius, rarò ta-men ad tantam propinquitatem venit, vt sub solemincurrat, ob motus inaequalitatem, inclinationumquesuae orbitae magnitudinem.Quid censes esse maculas illas in sole, quarum aliquapro Mercurio in sole perperam sunt ven-ditatae?Rursum hic de rebus solaribus tantò minus habe-mus, quod asseueremus, quàm de lunaribus, quamòsol lunâ sublimior est, àque nobis remotior. Sunt ta-men aliqua maculis hisce communia cum nostris nu-bibus. Primùm sicuti, si quis terram in tueri, posset enaliquo fixo loco aetheris versus solem: ille videret nubeiin illius disco intra dimidiam diem naturalem conuenab ora orientali in occidentalem: sic tamen, vt nubiumaliquae paululum præcurrerent, aliae, quarum motumsuper terram in ortum est, in hoc iam vniuersali mo-tu relinquerentur nonnihil: sic etiam est cum macu-lis solis: Plerumque namque manent in disco solis perdies 12. aut 13. aliquae tamen diutiusculè, aliae breuius-culè,& ingrediuntur quidem ab ortu, viden desi-nunt ab occasu. Deinde, sicut, qui telluris rotatio-nem specularetur, ille siue nubes, siue maculosas su-perficiei partes videret circa extremas oras tardas,&figuras earum compressas propter conuexitatem glo-bi à visu reductam sursum, in medio disco veloces,&figuras explicatas: sic idem etiam contingit viderimaculis solis. Hoc experimentum refutat illos, quicomminiscuntur nescio quam superficiem sphaencam, quae in morem loricae pellucidae, opacis corpusculis sit contexta, incedatque sub sole, instar spharae planetariae, tardissimo motu. Nam si hoc esset, maculae semper aequales diurnos haberent in disco solitam circa oras, quàm in medio. Tertiò sicut nubes oriuntur diuiduntur, dissipantur, vanescunt: sic etiamvidemus macularum aliquas incipere apparere in me