944.Affe, fin profligatio exercitus, autcladesaliqua contingit,"aihil eo ftat mileriusne cogitati qu cem poteft ſi quid mcaptivitati, inopiz, luctui, contemtui con fun gtus eſt. Sedfac Regem cffe à bellorum impetu,& à cafrorum pulveregemotam, fua pacaté pofüdentem, nulla hoff/um incurfione vexatum: num iccirco tutior, à miferiss iecurior?quin immo, ut otium humana natura non fert, ipfe fibimoleſtiam ac follicitudinens exhibebit. nam aut de au-gendis vectigalibus, aut de producendis finibus,deque urbibusad imperinm acquirendis;aut de jungendis cum po-tentioribus propinquitatibus, atque amicitiis cogitabit.quz qui animo agitat, nec à moleſtia liber eſt nes alios fe.cutos ac quietos effe ſinit, De avaritia veró,maxima ani-morum peſte, nolim hoc loco pluribus difpatare: qua indeiide atque otioſa mente quàm maximé exoritur.eaqueereſtiores animos,& altiores dignitatis gradus maximéfollicitat, Huic generi infimum hominum genus opponi.tur: quod, ut nomineabjectifmum, fic ze quoque omni-bus calamitatibus, atque angoribus eſt propofitum, Huicinopia, fames, contume lia, injuriæ tributorhrm folntio,mi-liti incommoda, miſera denique omnia perferenda(unt:eoque miſerius eft, quód ceteris omnibus, chm adverfaFortuna prémuntur, petmulta tamen fuppetunt, quibusconſolationem dolorisque levationem petunt.at infimamplebem natura ip(a fatali quadam nece ſſitate tam abjecto,tamque imo loco collocavit, ut omnibus ztumnisfubje-ta. nulla propemodum ratione erigi, aut fablevati poflit,Ne mediocris quidem hominam conditio miferiarum ex.pers effe cogno(citur. nam inter fummum& infimum in-terjecta, alteri paret, alterum patitur. cuifi imperare pof.fet, ceste longiüs à miferia diftaret. Sed quia neque digni-tate præſtat, nec fummos viribusadequat, fuo ftatu con-tenta effe cogitur. itaque multis in civitate perfungiturincommodis, non illis quidem parum Reipublicz fru-Auofis, aut valde ad ferendum gravibus, atque afperis:feduz tamen animum follicitent,& bamanas miferias au-geant. hzc longiori oratione perfequi non eft prafentis infiituti: ante oculos omnia funt,& nobis pracipae re ipíaperfpe&ta& cognita. Nec verd alia eft feminarum condi-tio. aut enim lisdem, aat parum certè diverfis& moleſtiis,& angoribus vesantur, nam& iisdem moꝛrbis, quibus viri,& iisdem animi perturbationibus, mentisque erroribusmiferior illoram ftatus eft, quo molliorcalamitatesq; per-ex parentum, fra
, objiciuntur. eq;natura,& 2d propulſanda incommoda,ferendas infirmior, easdem, quas viri,uum,forerum, affinium interitu moleftias,& doloreshauriunt: maritos ſæpe fatuos, parum de ze domefticafollicitos, pecuniam profundentes nancifcuntur. ex quo
-paupertas,& lu&us; quibus malis co premuntur gravius,quód nen, ut homines, indagare poflunt, qua maxime radione medeantur incommodis, rebusque ſuis confalant,Quantum Tullia mea ex patris exfilio doloris, quantum€s maritorum ætumnis,& difficultatibus luctus, mole-flizque percepit?& quamvisoptanda etiam minime pau-cain vita viderit: malorum tamen paucorum fenfus, veldoctiſſimis bominibus judicantibus, ira acerbus ett,ut bo
pis vel plàrimis,& maximis æquetur, interdum etiam pra-feratur. Permulte przterez in hoc genere ſunt, quz reticere præſtat, quàm edere, fed magna certe, vel hoc unonomine, feminarum miſeria eft, quód, quamdiu vivunt,parére femper coguntur. aut enim innu ptæ parentibas/&affinibus: aut nupt, maritis parent,& fervignt, fic, quominis libere, eo magis miferz,necumquam liberz, nifiévita profectæ ergo morus E ivideo, quid aptiüs dici poffit, fed, ut ad nosiplos zedea* gus: cui nxór contingit ‚is prater communes omnium
. ealamitates pracipuo etiam miferim genere premitur,
quód non folüm fuis, fed etiam domefticis an oris,& fami-
liz moleftiis, curisque vexat
ur. neque enim ab ea, quicumexctiflimo matrimonii vinen
beatz cenfenda erunt. Ne ſane
|||||
||
|||||||
||
|
|||||||||||
|||||
M.Tvtxx:s CICEBERO N13
té, aut cogitatione ſejunctus e ſſe poteft. Ita que tor vexzeuecalamitatibus tanti:g; miferiiscireumclufus hominisanmus, quid egregium, aut eximium(ufeipeze aut cogitarepoteft?mirum, ni fefe abjiciat ae veluti de peratione er-cultus kum jaceat. Rede igiturad iilud, quod initio dixiyneminem efe,qui fpiritum ducat non miíeram neminemvere fclicem. paromque fapiunt ii, qui hominem luen do-rum ſcelerum caufa natum, felicem, aut bea tum au dennominare. noftra enim, quz dicirur vita, mors eſt: nec urn-quam vivit ánimus ni ſi compage folutus corporis, libenmternitate potiatur. itaque mortem imbeneficii loco tributam à Diis inmortalibus iis quos máxime dilexeiunt,traditum eft: ut ‚cum Herodoto auctore, Argiaface:dosyquod optimum filiis eſſet, a Dea precata eos ieperit moretuos, mortem autem, tamquam optiraam, illis effe toncef-fam. ercdamus fané Apollini Delphico, qui exoratus XTrephonio,& Agamede, à quibus templum magnpollini exædificarum Delphis erat, ut, quod effc opthomini, tribueret; poft diem ternum exanimes fur«nii. quo munere judicavit Deus,& Dens is, cui divina-tionis partes reliquis diis funt relicte, morem hom: niomnium rerum effe optimam: itaque excutiatur jam,&evellatur funditus falſa illa multorum opinio,malan: eiimortem: quandoquides, vel deorum judicio non modomaia non eft, fed omnium reram optima,& omnium musnerum, quz humans generi dari poſſunt, prafantifima:praeclare: nam& miferiarum omnium quas viventes pez-tolimus fnis eitin morte& vitatio future ram,in quas pro»gredientes in vita incurrunt. docemur en PISApiopsgatione vitz perinultos optimos& fortiincredibiles hauiilie calamitates, immerentes dixerit aliequis: ergo non funt in inifzriis ponendz.nibilenim mife»tum, quod non culpa contractam. de hoc«lids viderimu ssfed calamitates certè fuerunt; quarum etiam onica cogi-tatio,quz pratervolat,& effugit non modo fenfus qui cor-pori firmius inhzret, acerbirat: et plurimum ex quoNee eius poteft, fapienter fc iaces, qui, G HerosOotocredimus,n ni J i;lætari.. e ionis ö k* videlicer vit, 00m enm,utingread moleftias& dolores, inviti videbant. Si ergo x Piimiterimorimur beati: quis in banc lucem edi velit, ut mi-feriis opprimatur? quis non potis mori, ut heatam vitamacquirat?&, ſi hoe nobis me tipfis, ut optimum, volle mis:curliberis& affinibus, divecíam? an melius nobis quim.iis, quos ſumme diligimus, effe velimus; aut potis beanobis, mifere ipfis,& infeliciter? hoc cert nullo nquamobrem amanda mors femper omnibus, coriffmisetiam opranda. Ac, fi quibus mori præſtat, quam viverelis przcipué, quos& acta cum virtute vita ela tos effecit&R1016, fatis diuturna vita perfunctos, moleftia afficere nonpoteft, Nafci vers aon intelligo, quibus expediat namin rum nas, miferiasque ingredientes quid grat; quibilareaípicimus? qua re potius non oflendimumus ille na ſcentium infantium vagideciaras, tributus enim eft ab optima paternihil inane folet efferre, ac potius zis rebuadmiranda femper eit vel pietatis, vel ju ſtirtz veldentiz documenta. Ex quo intelligioptimum effe, nec in hos fcopulos incidere vite. pmum autem fi natus fis, quàm primüm mori,& tamqex incendioeffagere fortuna. Sileni quz fertur fabu!gravioribus ludicra interdum admiícere liceat, idem cen&confirmat. qui ca ptus à Mida,mi fionem deZlrina redemitdocuiteutem Regem, numgaa nafci optimum effe fdceleritatem mortis proximé accedere. idemque Euripidisteſtimonio, postæ fapieniiffimi,com probatur, Sed Cran-tor noſter patri, filii mortem zgerrimé ferenti, reſponſumait datum eſſe in Ffychomantio, filio fuo bene beateque
o conglutin atus eſt am men. eſſe. niliusque futurum fuiſſe, fi etiam paten pari zatione