: C ONSCTLCA TIMO.

Fetus armat. An cenfemus,Harpagum Medum tantum for.titudinrs exemplum, quautum 2b Herodoto memorizmandatun eft,edere potuitfe, niſi prius in patientig acforti-tudinis exercitatione(zpitfimé verſatus effet?nec fine maximo fru&n, magnaque potius cum neminisfui gloria.tan-tum enim fortitudine, ac prudentia præſtitit, ut acerbiſſi-mam injuriam fire ullo plane doloris fenfa pertulerit,&fefe umu niza Regis immanitatem aleiſci potuerit.nam,ciun ejus filium Rex Aſtyages interfectum ad epulandum appon: juififfer, ca garq; ei poi cenam allatum oftendiffe: rogans,cujus ferz vifcera in men ſa com mediſſet: illeverb nihil perterritus, nec animo ullam in partem deje&to,agaoſco, inquit, quid ſi a&um, ac quidquid Regi placuit,mihi quoq; placere pronuario hoc autem immaniffimumgenus injuris tam diffimulavit, quoad Cyrum ex Ferſia inMe: am are potuit: quo adveniente, cüm exercitustra eum à Rege imiſſus effet,& Regnum&aq; Aſtyages in Cyri poteftatem, im-pietatis fug pon as daturus,redsctus eft. O factum omniumgentium, ac ſæculorum memoria dignitfimum/ex quo non

: modó qui dolori cedunt ad patientiam ac fortitudinem

excitentunfed etiam Reges, quiq; hominibus imperant, nequid impium, aut jndecens audea nt, erudiantur. nam ad-verfus injuſtitizm arg; impietatem tantum eft odium,tan

ta invidia, at ne ipfum q coeluim, aut fidera etiam fihomines velint hujuſmodi ſeskera pati, ac diísimulare poſ-Kind ac ſi fera deorum vindicta ſit noluerunt tamen impiosipfo in facinore adeo ex ſultare ut non angore conſcientiæ,fraa di q; cruciatu, tanquam domeſticis furiis, afsidué ve-xentur. tantuing; pote& impietatis odium Tyrannum ern.ſtinctum,/ ac faviisime excrucistum nemo miſereatur, ne-mo doleat.nam adverſus hoe hominum gänus, nec in ullopræterea, omns m prorfus vim, omnefque ſtimulos amittit«dolor. qui fi ratione compricaendus cit, quod fuprà dixi-mus, multo etiam magis confuetudine vincetur: cujustant lant vires, ut non modó perturbationesanimi feda.ze ſed etiara naturz vim afferre, ee mq; fzpifsimeimmuta-te, ac penjtus aliam po efficere. cujus auxilio nen mo-à doloris aculei, ſed etiam fortunęfulmina depelli,ac con-remni facile poterunt. Medite mar igitur,& omnino ſtasuamus, nihiſ prorfus huinanum elfe dolendum:non mor-tem, qnam jam optimam elle cognovimus:non egeſtatemSimi boni cauía à diis immortalibus tri-buatur:non extilium orbis terrarum omnibus pateat!non cetera gencris erm, quæ vulgi opinione gra viſsi

wis in malis au nerantur. nullum enim tam grave maiumapparebioquinex eo bonuin aitquod multo ma jus mul

que optabilius magne dcorum beneficio aliquando colli

gatur. Pleni func libri p ilofophorum,referr argumentis;actationibus pagin& fera omnes: tanta autem exemplorumed pia, ut nik; pofsit effe camulatias. que cùrn ita fat. quajam re terre mar, aut c i dolori cedamus? Dion cer,qui fchola deflasit, càm epus filius in atrium€te&to delapfus inter far, non modo non doluit,(ed etiamineo, quod tum forte agebat ‚ conftanter perflitit. quofacto judicavit& vir lapiens;& Platonis ditcipulus, quidceteros,qui fapientes haberi volugt,facere oporteat. AtTrahe- 5

quz fepifsime

as multo fortius, fiquidem filii morientis, ciumÉetro trajiceretur, fine ullo prorfus dolore fpgectator fuit.Cambyíes enim iratus,& ebrius cum filium fagitiis pete-setjamque pectus recluſum appareret, patrem jufsit in-fpicere, num cor percuffum elſet cui cùm pater reſpondiffer, jam cordi ſagittam effe infixám: tum Cambyfes,numquid certam, inquit, habeo manum?at pater, nullo

, doloris ligno dato, nec uſquam converfa, aut commota

facie;ne Apollinem quidem, inquit, certiores ſagittaseiiffurura crediderim Quid bunc patrem putemus fa&u-zum fuiffe, fi lius in pugda fortiter dimicans occubuiffer,

gui nullius culpz contcium fitam crud«lifsime trucidation doluctitngm credàmus, filii moziem honeftam ‚pro

||||||||||||

|||||

|i

pamm su——

——

1349patria ſuſceptam, tali patri futuram fuifle jucundifsimam?Nec tamen dubito permultos fore, qui impium illum„acponé viſcerum fuo:um carnifücem vocent, Sed faciantfane ,utlubet:dum hoc mihi concedant, exemplum hocfortitudinis,ac devicti doloris effe præctariſsimum. Quodfi ita eft, ut infirmos animos ſpectata ceterorum virtus eri-gat,&confirmetquem cenfeamus jam dolori conceſſurumcim tam multos audiat, qui feipfoz in dolore ſuperarint-quocirca,tam malta veterum exempla colligere vereor,netupervacaneum,aut fortaffe putidum videatur.quód ſi ce-tetis tantum,& non nobismesipfis, fcriberemus.. fortaffebreviores in ſeribendo, in exemplis autem recenfendis e-tiam priores effemus.fed fit nefcio quomodo ‚ut ex alio-

rum cafibus ad mala noflra fananda medicinam colligaa:

mus. nobis quidem ita videtur:& cam noftro vulneri me-dea mur, mirari non debebunt qui hzc in manus ſument, fisquid fortaffe paulloexpreffüm uberius inverint. illud cet-té propofitum habemus, ut omnibus nobiſcum prodeffe,omniumque dolori, quàm accuratifsimé fieri pefsit,confoalationem afferre pofsimus.quamobiem his enumerandisnoftram valde imminui, atque allevari moleftiam ex peri-mur: ceteris idem optamus ac, ſi dicere liceat, etiam ſpera-mus. nam in tanta vel argumentorum, velexemplorummcopia, quibus fe legentes pene obrui ſentient, ecquis(e imgmobilem, aut in dolore inexorabilem præbeat 5:

Defünt nonnulla,

Nec verö ignoro nonnulla interdum accidere quibus itaperturbetur,& opprimatur animus,utà mediciná refugiat,iddue fi ullo in cafu contingit, certe, cum dolore a@ligi-mur, maxime folet evenire. quod ex eo fit, quód ereptivel amici, vel affinis, vel filii cogitatio adco nebis grataeft, quód illum pænè ante oculosconflituere videatur, ur,etiam fi dolorem refricet,& lacrymas eliciat, tamen eamdeponere nolimus, ac, ſi ad confolandum remedia fuppestant, tamen nihil minus, quam confolantium verba, au-diamus. falluntur fané graviter qui ita agunt; fed hungerrorem, quo magnopere delectantur, fibi extorqueri no-lunt, Quare fuum unicuique ftudium, fuaque omnibusdelectatio relinquatur, non enim vereor, quin, fi minusin ipfo doloris zítu remediis utendum homines cenſeant,certe, cum modice dolor reſederit, ac fe paullam qualiremittere coeperit, ad exftinguendas doloris reliquias mo-nita, præceptaque noftra adhibeantur. nihil autem utiliseſt quàm hac eadem in voluptate, ac latitia pertractare,atque in maaibus habere. fic enim& legi, atque ad ver-bum edifci,& penitus memeriz mandari poffunt, ut, cimain animum penitus influxerint, tum exhauriri ac prorſuselabi, non facilé queant. ita fit, ut, cum repentè dolorin vaſit, tum tis uta mur: que, nifi antẽ percepta,& cogni-ta fint, impetu ipfo doloris incurrente plane depelli at-que excludi folent.fenfimus hoc in nobis ipfis? nec parumnobis obfuir hanc univeríarn adverſus dolorem commen»tationem non multo ante animo, ac mente percutriffe,quamvis enim permultos philefophorum libros vel deluctu, vel de morte fatis accurate legiffemus, ut Theophrafti, Xenocratis, aliorum, quos commemerare nihilattinet: tamen hoc non ideo feceramuz, quòd eventurumputaremus, ut iis ipfis in noflro moerore ute re mur. itaque

neque le&tionem, quantum ogortuiſſet, 3ccurata, dec

memoriam iatis intenta m adhibuimus.cafu autem repenl«tino cppreffi, non priüs ad libros con fugere potuimus,quin ante acerbiratis vi profterneremur. quamquam posſtea temporc ipfo fa&um eſt ut dolor nec ut antea, acrior,& mens ipfa paullo effet ſedatior,& ad medicinam acci-piendam magis idonea. Sed perga mus ad reliqua, G 2 necmulta reſtant,& ſeitu, ae cognitione digniffima fru ctuautem ipfo,quem præcikue quærimus, gratiora forta e, Seuberiora, Quid eft ergo, quod aliquam nobis affer e dubiaD 2 f

inen