Tvnti:

M.

berorum, aut affini:mur, qui, quz muta

1348nu en'timeſcere. Angamurliterit aa quid ita? ut ſtultas imitepoſſunt, quæ q- vel nélent esTanis tes, daa rum tam tficia fivc exe la, five deſtiliud, æcorum more oblac Solis i e uti voffis, o litudinem tamen, ac tenebrasqüzrere?jam cnim ad eos. quos emulari fatiüs eſt qaoiquenobis 1mitanao: DE»potuit aatiquitas noftra delabhatur oratio. Mortem; i:&ullo modo effe ponendam,fed ia præcip erandam, dubitaturü putó ne-mi nen. fi tahit, fi in meliorem viind: i&, nec ullius gartice ps miſeriæ

la centeatur? fin hoc largitur ut ſempiternis bonis

póriamur viramque,quam mortalem habuimus, eternamadifpicamur quid morte bzatius effe poffit? itaque fapien.tiſſi mos homines accepimus non mods fuoram morte

non petcuifos,neg;dolore ullo affect os, led etiam fzpiffimelæta tos eſſe, Anaxagzoræ inter familiaresxum diſferenti, filii mortem nuntiatam trag&liud ab eo is(ponfum, nifi, fe illumgenuifiepraciara veró vox,X vere digna, quæ à ranto viro emittete-tur. non enim an? video, quid(apientius, aut conft?dici poffet. an adoleſcentem illum cffc mortuum? fractihoc animi, nec in rebus adveríis admodum firmi fignumfuiſſet, an angi fcfe non fua, fed fiii caufa? num igiturignorare ſe fateretur, quantis malis ela pſus effet filius?an fe quidem dolere, ſed camen hama num cafum agnofce-re? ubi ergo hominis gravitas, judicium, fapientia? aut

im inaluma ines es

t; nihilque

|

i

CickgRONIS

deofque ipfos, quibus litabatut, teſtatuz c, rosjerem feex filii virtute volupiatem, quàm es obpiſſe huic ego non dubitarim,quin omnidere poffent in vita nullam effeut petu)

! ra qui enim ulque ed in deorum cultu conttas

os de natura re.|morts lem,

tet, de fe ipſo dies nocteſque coz

quid ab imperitorum turba diſtabit? é quibus tamen fzpe i

multi nec lis rebus anguntur, quz ncceflarió eveniuntnec, quo minüs evéniant, cüm communes omnibus fint,laborandum ullo pacto cenſent. Ille vero fapiens,& veiephilofophus; quem neque improvifus nuntius perculit,mécà difpatationc' abduxit, fed potius vocem expretlit,futnmz indicem fartitudinis ac fapientix. vellm& hociplum de plutibusex noítris dicere liceret: quos ſi quainterdum fortunz oppreſſit injuria, nihil aliud iudices,quàm proſtratos illos, c penitus abjectos effe. q fi veroaliquid acciderit, quod vel ante ipfos nemini, aut, quodipfis, ſi minus hoc tempore, faltem paucis poft annis noneventurum fuerit, ac, cum maxime animo vigere debe

rent, tum przcipue non ſolum praterirz, patrizque Vir-zutis, fed etiam hamanz legis, ac pænè obhvifcuntu fui,tantumin eoram animis mollities poteft, ac ferviras quz-dam doloris, atque triftitiz. An ego illum judicate libe-zum poſſim, cui dolor imperat? quem repentinus cafusperturbat, impellit, evertit? qui nihii prz doloris magni-tudine cogitare, nihil meditari quear?qui nihil in fe ipfo:án temporibus, atque in fortuna. qux ſtabilitatis nihil ha-bet, fua ponat omnia? ego verd ita m non modö lervitu.tem(ed pænè captivitatem,& quidem miſerrimam, een

fuerim, quid enim intereſt inter eum, qui vinctus ab ho.ftibus,& carceribus conclufus, obſideatar.& eum, quidolore caprus, fuo prorfüs careat arbitrio? at ile quidem

eıf corpore ferviat.animo tamen liber etf, nec dubitat ali-quando fore, ut libertatem aſſe quatur qui vero dolori pa

rer, nec valet corpore,& animo quam mazime laborat.mon enim amicis frui, non Reipublicæ prodeffe, non pri-vatas res cutare, non publicis conſulere porcft. ita in otio,de quidem moleftiffimo, nec cuiquam paret S tamenfibi non imperat, qui cm affiduis,& maximis prematurangu(tiis, alterum effe neceffe eft, ut quandiu in dolorevérfatur, femper mifer fit;altetam fieri nullo modo potett,ut nifi dolere deſinat à rniferiis eximarur. Qua nto fapien-zins Xenophon, qui; ciim facra folemnia perageret majo

xemque natu filium in prelio apud Mantineam cecidifleaudiret, coronam tantiim& capite depofuit, fed in facrisperagendis conftanter perftitit ubi veró cogno vit, fortiter

ua

|||||||||

eſſet, ut ne q; filii mortenuntiata, sb iisavocau pollet, cureum credam fili morie lugenda à deorum voluntate dif-fenfarum fuifie?aut qui virtutem, fili vita anteferret, nonjute credi poffitillur ftadioincenfum,& patr.aCaritate inn pu omnelq; calamitateslibei Himetuif O sariores,qur hoc o-

nia qux laudabilia putantur, prorſusè mente, ac co

ne eſiciant neceffe eſt. neque enim humanis curis im

tus toto animo de patriæ lalute, atque utilitate cog

aut laudem fibi przclaris actionibus com parate vel egre-gii quidquam fulcipere,ec laflinere queat,(uis autein com-modis ac rationibus profpi X

gitabit. itanec boni

nec boni viri fungetur officio, bonum enim virum de-cet de ceterorum commodis eque laborare, ac de fuis:bonum vero civem, fua omnia pofieriora babere, patrzcommoda prima,& maxima ducere. à quibus nequedolore, negue ulla omnino humoena avelli perturbationedebemus.Periciem narrant hıf ntra quatiiduum duo-bus fiis, eximiz indolis agoleſcentibus effe orbatum,qui ufque eo fortis, ac conftans in lulu fuit, ut nihil pror-fus de priftinio habitu, cultugae diminucrit, ſed eundein;quem anrea in concionibus habendis morem, ritumqueſervarit: nec umquam coronam€ capite depoſuerit. de quotraditum eſt, nihil eum putaviffz indignius futurum, quamfi aliquod fracti animi Ggnü moeroris caufa mulicbri mo-edidifter. forsem fané hominein,& magna laude, ter-naque menioria digniflimum: qc uc naturg vis, adnimium fzpeamorem uah:ns.p fiatu dimovere,& ad dolorem abducere, nec liberouum erum, quostarnen fumme dilexiſſe dicitur, ulla ratione pertuibarit.nec mirum. vera enim fortitudo inanes ſollicitudines eji-cit, ac depellit: opprimitcupiditates: imperet timeri: ni-hil autem appetit, forti viro indignum: nec ab ulla re velmetu, vel inconftantia repellitur.& quamvis egcelíam,elatamque naturam ratio ipla doctrinz praæceptconfirmet: quod Peticli, doctiffimo homini, maximingenio prædito fine ulla dubitatione contigiffe, ptoifusmihi períuadeo: ipſæ tamen fortitudinis redices i moPræcipue infident. qui cum humana defpicit, nec 3d hu-milia, quafi humi depreffus, ullo pacto adhæreſcit: facilefit, ut uberiores,& maturiores fructus ferat, cùm ad eamveluti ad agrum optimum, cultura ratio etiam acceſſerit,conformatioque doctrinz. non enim ſenſu omni doloriscaruiffe[ummos viros, credendum eft, qualis enim xihilfentientis animi, fenfuque prorfus carentis effe fortitudoporuiſſet? Sed dolorem ſentientes ad eum opprimendum,acvincendam fummam animi contentionem adhibebant,tantumque nitebantur, ut€ pugna difcederent fupericres,verum enim illud eſt, nullam animo majorem peſtem, unaremiffione, poffe contingere. qui fi intentus eft, feque adrefiſtendum parat, omnia ſuſtinet pondera, omnia velfirmniffima tormenta facile diſcutit ac depellit: at remif.fioneenervatus,& effzminatus; ita deprimitur,& urge-tur ut ſe ad æquitatem nequeat extollere. Nec verò quif.quam doloris impetum excipere, ac fortiter perpeti poſſer,nifi ſe prius ad obſiſtendum compara ſſet: aut fortitudinemacquirire, nifi priüs doloribus multis accerrimẽ, as fortiſſi-me reſtitiſſet. ex quo conſuerudo fit quæ callum obducit

rori

nani

pugnantem occidiffe, coronam rurfus capiti impo(uit,| animo, nofque contra omnes vel natura vel fortunz im.