NUPERA Critica Sacr®, 33 t

linguae peritos se existimant, spuriumque & commentitiumRabbinorum sermonem pro vera, legitima, & antiqua He-braeorum conantur obtrudere lingua. Quod autem doctis-simus Simonius moderationem in me non uno requiratloco, & me nimio versionis Graecae affectu transversumrapi existimet, istud ego crimen non diffitebor, si sit cri-men valde amare qua: valde sunt bona, & nimius verita-tis amor vertendus fit vitio. Utinam non ipse prxocu«pato magis & Rabbinis animo ad scribendum se accinxis-set, & abstinuisset ab iis qua: habet de incertitudine scri-ptorum veteris testamenti, in quibus paria omnino facitcum Spinosa Juda:o, quem tamen merito damnat, velut in-doctum, & futilibus nimium argumentis quoscunquc fereS. Scriptura: libros abjudicantem ab illis quibus fern perattributi fuere auctoribus. Carterum licet in excolendisamicitiis, aliisque humana: vita: obeundis muniis pulcrares fit moderatio; ubi tamen iniquitas prLvalet, & veritasobruitur & conculcatur; ibi ista animi aequalitas & fern-per-lenitas merito exploditur. Non amat bonos, quisquisnon fatis oderit malos. Zelum & fervorem poscit Deus,nihil amat quod medium sit, & in Apocalypsi Christusdicitur evomere tepidos. Quod si D. Simonius istummeum fervorem existimet non este secundum scientiam,qt Apostolus loquitur & per istam scientiam intelligat Rab-binicam hodiernam, recte sentit: sed vero ego non Rabbi-nos, sed Christum sequor magistrum, & in ea quam ipseapprobavit acquiesco versione. Quod si quierrasle hac inparte Mestiam nostrum existiment, illi per me licet utcum Rabbinis Mestiam quoque expectent Rabbinicum.

Licet hactenus dicta ad vindicandos LXX interpretes& retundendam quorundam adversariorum iniquitatem &pertinaciam putem sufficere; quia tamen hoc ipso penequo hxc scribo momento, in manus meas scriptum cujus-dam inciderit viri docti, &t inter Anglos fatis noti, conti-nens Rabbinicam & Thalmudicam expositionem in prio-

U u i rem