Objectiones Responsio. 347

Clara & manifesta haec & talia nisi fallor, ut etiam cu*jusvis oculos animumque oportune feriant. Videamus nuncquid ad haec P. Simonius; dicit quod meo meipsum jugu-lem gladio, cum ob res Chronologicas Judaeos salsitatis reosfacio, quandoquidem hodierna codicis Hebraei ChronologiaJudaeos longe magis urget, quam illa LXX interpetumagnoscere enim Judaeos transiisie jam tempus adventus Mes-siae, sed addunt illum propter eorum iniquitates non ad-veniste. Quis non miretur liberalitatem P. Simonii quitanti roboris promittat argumentum ut eo omnes conficiatJudaeos; quod tamen ipse paulo post velut nullius momentiLc futile otiosi alicujus magistri commentum explodat ? Ri-det me quod dixerim ä Judaeis vaticinium hoc de durationemundi Eliae prophetae attribui, cum tamen de eo antiquinon dubitarim Rabbini, & ne nunc quidem dubitent, dum-modo & illius este admittantur illa quae sequuntur verba;Sed proster peccata noflra praeterierunt anni qui praeterierunt.In Thalmude prolixe narratur congrestus Judaeorum cumHieronymo ä Sancta Fide Rabbino Hispano, sed ante tre-centos fere annos facto Christiano. Adfirmabat ille postre-ma haec-quae attulimus verba, elfe additionem magistro-rum. Negabant Judaei, ted convicti» tum demum respon-dent; Non certo conflare an hic Elias fit propheta ille anti-quus, an vero alius quidam Rabii . Verifimili e fle, fui fle ali-um Rabbi. At vero P. Simonius in gratiam Judaeorum ipsisRabbinis Rabbinior, audacter affirmat hunc Eliam fuisieRabbinum,& hac ratione destruit prophetiam ex qua multofortuis paulo ante dicebat poste urgeri Judaeos, quam exChronologia LXX interpretum. Sed sibi servet P. Simo-nius,sibi quoque servent Judaei quae istiufmodi conditionibusad roborandam fidem nostram largiuntur argumenta. Tutotali beneficio carere postit Christiana respublica.

Adjecta porro a Rabbinis fu iste ea quae diximus verba,nemo qui aliquo praedictus sit judicio, negaverit ut puto.

Y y 3 Ipsa