Objectiones Responsio. 375

tam altas Graecorum principatus egit radices, ut etiam eo-rum ibi praevaluerit lingua. Clarum est itaque joscphumlibros de bello Judaico quos Hebraice edidit, non scrip-siffe Judreis in orbe Romano viventibus, sed vero Trans-Euphratenstbus Parthicae ditioni obnoxiis, Chaldaice qui-dem, non item Graece peritis. Aperit dein eausim quam-obrem id fecerit: ut nempe cognoscant, quanta malaJudaeis Hierosolymitanis illorum evenistent culpa. In su-scipiendo infelici hoc contra Romanos bello praesto sibiaffutura speraverant auxilia Judaeorum, qui extra Roma-num viverent imperium, nec cos solum qui Parthico fub-ellent regno, sed & quotquot inter remotiores agerent Ara-bes simul ad arma consurrecturos certo sibi promiserant.Quid vero compulerit Joscphum ut eandem historiamGraece quoque describeret, id in sequentibus declarat.Dicit enim cum Hebraice scripseri illis gentibus & illisJudaeis qui Hebraice intelligunt, quales lunt Parthi, Ba-bylonii, Arabes, Transeufratenses & Adiabeni; absurdumeste si non etiam instruat Graecos & Romanos qui bello-huic non interfuissent, & Hebr^am quam scripsislet nonintelligerent historiam.

Videat nunc vel ipse P. Simonius, quam verum sit illudquod affirmat, Joscphum Syriace scripsisse & quidem Ju-dicis Palaestinis, qui fere nulli supererant, quando ista*scribebat Josephus. Pergit tamen Simonius Christum &Apostolos Hierosolymis locutos fuisse Syriace. E: fano. infinitum possit producere non semidoctorum tantum, sed& fanaticorum sic sentientium agmen, in templo & syna-gogis non libenter admittentium linguam ut ipsi loquun-tur profanam. Sed cum omnium Syrorum in toto Ro-mano imperio communis fuerit lingua Grsca, quomodoefficient ut praeter hanc alia quoque peculiaris luerit .lin-gua quam ipsi Syriacam vocant i Vel unum saltem profe-rant testem qui tempore Apostolorum lingucc hujus fece-rit mentionem. S.ero demum, in inferiore. Syria. live Pa

testina.. ,