374 Ad iteratas P. Simonii

omnino teste, licet ad me provocet, qui nunquam tale quidsomniavi, affirmat Fl.Josephum legem Moysis in SynagogaHebraice interpretatum suille. Quin & Historiam belliJudaici, antequam Graece ederet, Hebraice confcripsisie,id est Syriace, ut vult P. Simonius. Syrorum quidem pas-si m occurrit mentio, sed vero tempore Apostolorum &Josephi, qui in imperio Romano linguae meminerit Syriacx,invenias neminem. Ut in tota ditione Remana, ita quo-que in Syria Palaestina, Graeca erat vernacula lingua. Estout non admodum ea fuerit pura, cum multis jam ab anti-quo permixta effiet Chaldaicis, Arabicis Ac Romanis voca-bulis, non tamen propterea desinebat este Graeca. Jose-phum vero spurio hoc 'A impuro sermone & lingua hybridaistam confcripsisie historiam, nemo sanae mentis dixerit. Anergo mentitus Jofephus ? Et hoc quoque futile. MentemJosephi nec P. Simonius, nec interpretes intellexerunt.Verba ejus initio belli Judaici haec sunt; n nms-/ffi' nhA Yiytygvtav 'E>Aa<h ^-Aw&t« jU€'rc,£aAd;/ a nms

kveo ßctp^ccQjiis rri cjmtoJ-oa dvsire^^j. ci<p»y<\-

cu<xhzj- Ineptissime haec reddidere interpretes, aesi dtdytaedfGct&i sint barbari qui retro fuerunt, & Jofephus in usumjam olim defunctorum istam condidisset historiam. Otai'<w ß aLpGaefii sunt superioris continentis barbari, Judaeinempe qui extra Romanum viverent imperium. Sic d dviaßxaihdts vocatur rex Persarum seu Parthorum. At cimprovinciae quae longius absunt ä mari, ut «j vj,>mmari propiores. Itaque « w'm 2iest Syria mari Me-diterraneo vicina, i avu vero superior, sive Assyria & Baby-lon. Jam olim ad Melam hxc monuimus. Dicit ergoJofephus sese antequam bellum Judaicum Graeco scriberetsermone, eandem historiam patria id est Chaldaica tradi-disse lingua, in usum illorum barbarorum, qui extra finesRomani imperii trans Eufratem viverent, utpote qui excussojamdudum Graecorum jugo, avitam fere confer vastent lin-guam. Neque enim unquam in partibus trans Euphratem

tam