Objectiones Responsio. 379

fallatur P. Simonius pacet ex iis que paulo ante mo-nuimus.

In sequentibus pergit orationem de traditionibus perte-xere, & quamvis pailim adfirmat parum se tribuere com-mentis Rabbinicis, siquis tamen illa aggrediatur, animo-sius se gerit P. Simonius quam ipfimet Rabbini, adeoquequidem ut etiam laudet & probet id, quod omnium fig-mentorum longe est sutilissimum, vocales nempe seu pun-cta Moysi ä Deo in monte Sinai revelata, & non nisi kMasorethis post exacta tria annorum millia legi adscri.benda; non ullis libris, sed per cabalam seu traditionemoralem in sola Rabbinorum conservata suisse memoria.Attamen liber inscriptus nomine Cozri id est regis Chaza-rorum in Taurica Chersoneso, non Cosrois ut vulgo pu-tant, affirmat periisle plerasque traditiones orales. Scioquidem Buxtorfium & haec, & multa alia conatum suissealiter exponere, sed sincerior hac in parte suit Hispanusinterpres R. Abend ana, qui omnia integra reliquit.

Cum nova jamdudum deficiant argumenta, quibus eaqux scripsi vel minimum infirmentur, ad prius dicta rela-bitur, & exhaustos vel dissipatos in priori conflictu P. Si-monius recolligit spiritus, ut reparatis viribus feliciori cer-tamen instauret successu. Sed frustra, cum intempestivasint pleraque quae jacit tela, & transversa cadant.

Dixerit in interpretandis scripturis praecipue audiendosesse'Rabbinos, cum unicuique in ea quam exerceat arte sitcredendum. Respondi non este credendum inimicis, nonillis qui inter se dissentiant, & qui id ipsum quod docent,nescire se profitentur. Quod si ad Judaeos sit diverten-dum, illos solos efle adeundos, qui superstite etiamnumHebraea lingua sacras fuere interpretati literas. ReponitSimonius, & se quoque antiquiores lcqui Judaeos in tra-ditione lectionis, verum non hos solos, sed & Aquilam,Symmachum, Theodotionem, Hieronymum & alios. Quiaars nulla perficitur ab uno aut altero, sed ab omnibus si-

Ccc 1 mul.