Objectiones Responsio. 385

lumtanquam ad sacram se confert ancoram. Verum cumomnia quas ad stabiliendam suam sententiam vel Hierony-mus, vel ex illo alii produxere argumenta ita feliciterprofligaverimus, ut ne unum quidem salvum supersit; de-buisset Simonius aliis telis & aliunde quaesitis subsidiis in-tentatam tam animose pertinacius persequi litem, & labo-ranti jamdudum & pene desolato succurrere Hieronymo.Verum ipse relicta quam vix incceperat causa, praecipiti saltuad protomartyrem transit Stephanum, ejus nomine novammihi suscitans litem. Dicit illum non Graece, sed Syriaceultimam suam absolvisse concionem, & loca S. Scripturasnon ex LXX interpretibus, sed ex Hebraeis hausisse codici-bus. Verum quid opus est fingere, cum supersint ipsaStephani verba, & loca Scripturas in iis conveniant cumLXX interpretibus, non autem cum hodiernis Hebrasislibris ? Ut autem Hebraice vel Syriace suerit locutus, fierihoc qui potest apud Romani & Grasci generis Judasbs,Libertinos videlicet, Cyrenasos, Alexandrinos, Cilices &Asiaticos, qui omnes hoc loco memorantur in gestis Apo-stolorum, quibus denique omnibus Graeca erat familiaris& vernacula lingua, non autem Hebrasa aut fictitia Sy-riaca ?

Malignitatem deinceps vocat,quod verba ejus,quas hic re-petit secutus, dixerim ideo ä Simonio scriptum Aristeas ve-lut commentitium explodi, quod Judaeis solemne suerit fin-gere & scribere incredibilia. Affirmat enim ostendisse sePhilonis Herennii testimonio, quod refert Origenes,?««^*illius temporis multa confinxifie parum verisimilia. Nihiltale Origenes, cujus verba primo contra Celsum libro haecsunt; Fertur A Hecatae i historici de Judais liber , in quo adeoprobat hujus gentis sapientiam , ut Herennius Philo in com-mentariis suis de Jud<eis, primum dubitet , an hujus historiciidscriptum fit: deinde addat, fi quidem ejus ejl, videri eumcorruptum Judaeorum persuasionibus , prolasteque illorum pla-cita. Videatur dc hoc loco liber patris mei de historicis

D d d Grascis,