yM ÄD ITERATAS P. SlMONFI

Graecis, ubi agit dc Hecataeo Abderita. Nihil itaque aliudex his Origenis conficias verbis, quam Simonium non esseadmodum acrem disputatorem. Addit sese firmissimis exAristea defumtis id ipsum ostendisse argumentis, sed jam■\ idimus quantum ea habeant soliditatis, utpote quae primoaspectu & examine tota in fumum abeant & evanesseant.

Repetit dein nonnulla jam saepius dicta & saepius a nobisexplosa, & tandem ad suum relabitur Hieronymum, ut exeo conficiat Origenem in homiliis seu concionibus apud vul-gum habitis solos secutum fuisse LXX interpretes, in tomisvero etiam peregrinae linguae quaesivisse auxilia. Verumut ut haec admiserimus, quomodo vel ex hoc, vel ex al-tero quem adducit Origenis loco efficiat praelatam ab eounquam LXX interpretibus Aquilae fuisse versionem ?Glarius profecto locutus fuisse Hieronymus, fi hoc verumesset; sed verum non potest esse, cum ipse contrarium*restetur Origenes, qui in epistola ad Africanum & alibiaffirmat non esse recedendum a terminis quos Christus &Apostoli statuerunt, nec alio se consilio apposuisse Aquilae& similium interpretamenta, quam ut cognoscamus, quopacto sequi ores Scripturas explicent Judaei. Ut itaque alibi,ita quoque in hoc Exodi loco, ad quem remittit P. Simoni-us, & ad ampliandos S. Scriptura? lensus, & simul ne cavil-lationi occasio detur, ac si aliter esset in Hebraeis exemplari-bus ac LXX reddiderunt interpretes, utramque Origenesaffert expositionem, illam LXX 8i alteram Aquila?, utostendat ex utrisque sequi, esse quendam infestum Ju-daeorum genti angelum, qui non circumcisos laedat, cir-cumcisos non item, quod tamen ipse vix ausus est affir-mare; subjicit enim ; aAAa ffitv'dHsxepymfffil mos "tt)

, (& « xjj' nbJj <mv ttdAA Sy cix.or,y } isrQpwMtSlt/jAifJievcios’Qn toctZtw AgAe^Gw. Et k<£c quidem qu& nimis aßest at a& longius quodammodo petita eße 'videntur rnec apta multorumauribus’, periculose\£ audaclerhadlems d nolis dicta jafficiant „

Mir una