Objectiones Responsio. 393

dium invertere ordinem verborum quem LXX posuere in-terpretes, ut hac ratione sensum Scripturx oblcuraret &in nihilum redigeret & admirationi esset fatuis;

Omnia enim ftolidi magis admirantur, am ant queInversis qu<e sub verbis latitantia vernant.

Et tamen hic est ille Aquila quem deperit P. Simortius 8cquo praecipue duce novam S. literarum meditatur editio-nem. Quod autem addit ab Origene magis probatamhoc in loco Aquilse fu iste lectionem, 6c hoc quoqhe alitetse habere jam ante diximus,

Repetit dein locum Genes, iii. 14. tm^rec^mt avammivanov -H? xwwt'. Negat P. Simonius am hic locumhabere, comparative enim haec diei existimat. Sed falli-tur, plane enim est profopopoia, qua ut passi m, nört bru-tis tantum animalibus, sed & mutis & inanimis rebus ser-mo & ratio tribuitur. Imprecatur enim serpenti deus utomnia animalia tam fera quam mansueta maledictis illamincessant. Gapite sequenti v. 11. de Caino similiter LAi-dgft<Tvs av bm ms yu, malediÜus tu d terra. Perpe-ram & hLc quoque comparative vulgo dici existi-mant.

Paulo post eodem cap. ubi vulgo mp-na« legitur, dixeram si quid mütandum sit, scribi posse n^mei, neque e-nim Gracum este-n/pVct pro 7^0. P. Simonius tan-quam rem novam monet verbum habere suturumprimum 'Apua. Verum egregie fallitur, quamvis non so-lus, quod nesciat multa este verba, qux si habeant sutu-rum prius, careant altero ; 6c contra si primum habeantsuturum, carent secundo. Itaque futurum primum hu-jus verbi nusquam invenias. Nam quod apud poe-tas passim occurrit, non posse esse ä «n/p, vel ipsa docetsignificatio. Omnino verum est quod notant Grammatici

£ e e veteres