STOIC. REPVGNANTI!IS. f$

nullum effe fortuitum. in illis autem, quas nonnul-

li fingant,fuperventionibus;incurrere caufas obícu

ras,quz nobis non animadvertentibus voluntatem

in alteram partem vt inclinet percellant.Atque.hoc

| quidem ex eorum eft numero,quzab eo aliquoties

di&a fuiffet notifsimum eft. que autem his advería

dixit, càm non eque fint in medio pofita, ipfius a-

deó verbis ego proponam.In libro De difceptandis

controverfiis,ponens hoc,duos curfores fimul me-

o tam attingere: difquirit quid arbitro certaminis faí ciundum fit. Vtrüm,inquit,arbitro licet palmam da««re vtri voluerit, etiam fi eum familiari confuetudi-«ene magis attingant: vt magis videatur iam de fuo a-«cliquid dare,quanquam palma vtriufque fit commu-«€5 nis. perindeatque n fortitione equali, cüm datur«eres forte capienda,pro prafidis arbitrio.Inclinatio-«€nem autem voco fortuitam. vt fi duabus propofitis«€drachmis equalibus, tamen ad aliam magis quàm«€ad aliam accipiendam animus inclinat. Infexto«€20 eorum quos De officiis fcripfit libro,vbi dixit quaf-dam res non magno dignas effe ftudio aut attentio-ne, exiftimat iis ad forté relegatis deberenos optionem fortuitz animiinclinationi committere. velvt(inquit)cüm duz drachme eodem precio aíftiman-25 tur:quarum hic hanc, alter alteram putet fibi acci-piendá.neutrá tamen cur accipiant exfiftentc caufa,alterá earum accipiet, omiffa queftione,vtra plurisfit: re forti permiífa,que efficere poteft,vt deterioréfumat. Quibus ille verbis fortitionem quandam,&go fortuitam animi inclinationem introducit, quz di-

fcrimina rerum abfque vlla caufa conftituat.

nem, Ariftotelem,& alios qui hos fübfecuti effent

víque ad Polemonem& Stratonem, diale&icz opc-; ram dediffe: maxime autem Socratem.ídque accla-

maffet, Velle fe etiam errare cum talibus tantifque

viris:hec verbafubiungit. NNamfiobiter& extrabbb: v

**

In tertio De dialectica libro cüm dixiffet, Plato- D;aleclice.