PROLEGOMENA.

19

Quid igitur? quemquam Acoemitanim Constantinopoli, vel librariorum A-lexandriae tam fuisse Linguae Latinae peritum , ut libros sacros ex hac lingua inGraecam convertere potuerit, Sc tam ineptum atque impudentem, ut id facerevoluerit? ’V nro]xfiav kpm ^*7**; Etiamsi non eslet, quod ad hanc quae-

stionem responderemus , inde tamen minime consequeretur, non demonstrariposte, quod & jam, ni stilor, demonstratum est , Sc postea ex aliis Codicibusdemonstrabitur. Si tamen Historiam Ecclesiasticam velimus consitiere, patebit,jam inde a seculo quarto, cum ortis controversiis Ecclesiae Graecae Doctores induas partes scinderentur, ingenio, eloquentia Sc numero tantum non aequales,eam partem, quae vincere cupiebat, Romam confugisse, majestatemque Ponti-ficis comiter coluisse, eoque pacto oppressis per Pontificem Sc Episcopos. Latinosadversariis praevaluiste, atque orthodoxiam in Conciliis stabilivisse. Eam ob cau-stm Athanafius non sine comitatu Romam petiit, pluresque annos ibi haesit,Romam adiit etiam Tetrus ejus succesibr, Sc seculo quinto Joannes itidem E«piscopus Alexandrinus, quo tempore etiam Simeones monachus AcoemitenfisConstantinopoli Romam missus est, teste E v agrio H. E. III. 15». 21. Cum er-go Sc Alexandrini Sc Constantinopolitani tunc temporis frequenter Romam adi-rent, ibique diutius commorarentur, facile intelligimus, illos Sc aliquam sermo-nis Latini notitiam Sc unum alterumve exemplar Versionis Italicae sibi compara-re potuisse, & domum reduces, vel ut Latinis, quorum auxilio indigebant, gra-tum facerent, vel ut tempus fallerent, (quid enim tam ineptum est, quod Mo-nacho otioso in mentem venire non potuerit?J Codices Graecos ex Latinis emen-dare vel corrumpere potius fuisse aggressos. Athanasium certe linguae Latinaenon fuisse imperitum docet Historia apud Sozomemm H. E, iv. iq. Ne jam di-cam ex Versione Itala Sc Athanasium locum Lucae XXIV. 4.2. attulisse, & Cy-rillum allato loco 1. Jo. IV. 3. contra Nestorium pugnasse , Socratem vero HE. VII. 52. Codices Graecos hoc loco corruptos Sc ex Latinis emendandos estecontendisse.

Addam de hoc Codice judicia duorum Anglorum, alterum Thomae Gata -keri-, qui Adversar, p. 2 j. „ Codex ille, inquit, tot in Novi Instrumenti lo-„ cis mendosus, mutilatus, implicatus, interpolatus deprehenditur, ut adversus„ receptam vel istic vel alibi Lectionem exilis admodum aut nullius omnino ponde-„ ris esse videatur. Sc p. fB. Manuseripti illius non est tanta al stevrse, quae„ tot Graecorum rm nrolvv x.au ■wa.va.gxTiw etiam repugnantium. Testimoniis di-„ fertissimis objiciatur. Certe enim habet exemplar illud vitiosa haud pauca,„ glossemata vero interjecta passim quam plurima Alterum Thomae Bruno*nis, Mariae, Guilielmi III. M.Britanniae regis matri, a sacris, Canonici postea"Windesoriensis Epistola ad Isaeum Voffium 3 Decemb. i6<5o. scripta, quae cummultis aliis Amstelodami in Bibliotheca Remonstrantium asservatur: „ Codicem„ illum Alexandrinum , de quo nos saepius inter nos, & habeo jam apud me,„ Serenissimi mei Regis indultu, Lcper duos pene menses habui. Sed frequen-tibus occupatus negotiis illo uti non potui. Hoc tantum in aurem tibi, menon habere illum adeo vetustum, prout vulgo fertur. Verum est, omnes li-teras esse unciales Sc continuas, adeo ut molestiam lectori non exercitato sa-„ kis abunde praestent. Sed uno vel altero seculo post Athanasium librum suis-„ se exaratum amplissime constat. Tomo quippe Psalmorum praefigitur Epistola,, Athanasii ad Marcellinum, ipsissimo charactere”.

f. Non possum tamen Codicem Alexandrinum e manibus dimittere, quinprius de Lectione loci celebris i.Tim. III. 16. aliquid moneam. Occasionemquaestioni praebuit J. Millius , qui ad verba ctAs ecp <tnpafy haec habet: „ Inve-,, cta igitur in locum verae Lectionis, ista os velo—ab incuriosis librariis. Nempe„ cum ®ths jam olim fere contractim scripserint 02, & vero virgula per lite-ram Theta ducta tenuissima plerumque fuerit, adeoque Sc aciem forte suge-

G r ric

5 ?

5 ?