PROLEGQMeNA*
Codicem Stephani Secundum , atque Cantabrigienfiem dictum, este uiiiim e- 4undemque probavi tum ex miro utriusque consensu, tum inprimis ex perpetuoStephani silentio, quoties Codex Cantabrigiensis est mutilus. Ad prius argu-mentum observat Anonymus: mirum ejje horum Codicum in plerifque Ultioni-bus consensum nemo negaverit ; at hinc necessario fieqm nego , pro uno & eodemagnofienaos esse. Nec ego dixi, id necessario sequi, sed conjectura admodumverosimili, ad quam firmandam attuli,nisi sallor, quidquid afferri poterat, a-deo ut injustum foret, majorem a me exigere evidentiam, quam rei ipsius fertnatura : at videamus etiam, quomodo partes suas peregerit Anonymus, &c analiquid attulerit, unde necesiario sequatur, duos e sie codices diversos. Si autper idoneos testes probaslet, ubi, quando, & quo casu Stephani codex secun-dus perierit j aut si codicem superstitem & latentem e tenebris in lucem pro-traxisset, huic demonstrationi lubens cessislem, Sc deposita suspicione mea ma-nus victas dedissem. Et tamen ne sic quidem omni ex parte absolveretur Beza icum enim Anonymus ultro concedat, utrumque forte codicem ex eadem offici-na prodiijse , perperam utique fecit Beza, qui illos tanquam duplicem autorita-tem & tanquam duos testes sese mutuo confirmantes produxit; nisi si statuamus,quo plura ejusdem libri exemplaria Typographus eadem editione excudat, eolectionem este certiorem: quo pauciora, eo incertiorem.
Posteriori autem argumento opponit: Imo fi Anonymi ratio valeret , contraipsum facit haec observatio ffic. Hoc ratiocinium, ut darius inteiligatur, for-ma Syllogistica induemus;
Codex Stephani fuit mutilus , quoties StephanuS in margine editionis suae de eoAtqui Codex Cantabrigiensis non est mutilus, quoties Stephanus silet. (liier,Ergo Codex Cantabrigiensis non est Stephani Secundus.
Hoc argumentum vocat demonstrationem , majorem autem argumenti propo-sitionem vocat meam regulam Falsislime utrumque-, dixeram quidem, Stepha-num silere, quoties Codex Cantabrigiensis esset mutilus: at numquam dixi, Co-dicem Cantabrigieriscm este mutilum , quoties Stephanus sileret. Ex quanamergo Logica Anonymus propositiones ita convertere, &c a positione consequen-tis ad positionem antecedentis procedere didicit ? aut qua fronte puerile Sophis-ma pro ratione & observatione Critica venditare fuit ausus ?
Cum igitur , pergit Anonymus, nullo idoneo argumento hofice Codices e (setinum d" eundem confiet , propositionem negativam probandi laborem , ut super-vacuum & ad me non speUiantem , detrectare liceret ■, mihi vero grave non eritcertissimis quibusdam indiciis & argumentis diversos effie Codices probare. Etprimo quidem ex fide duorum testium omni exceptione majorum , jcilicet R.Stephani & Theodori Bezae. Atqui ex iis , quae supra dicta sunt, constat,Stephani testimonium mihi non tantum non contradicere, sed a me ad conje-cturam meam confirmandam afferri; Bezae vero testimonium hac in causa noneste omni exceptione majus, cum sibi ipse contradixerit. Unde sequitur, nisiquis Bezam prius cum Beza conciliaverit , nihilo plus valiturum ejus testimo-nium contra me quam pro me. Haec tamen omnia Anonymus prudenter di-cam an impudenter & mala fide dissimulavit.
Neque argumenta Anonymi firmiora sunt testibus productis; ubique enimpro certo & concesto sumit, & Stephanum Codices suos accuratissime contulis-se, idque eo consilio,ut omnes, quas annotaverat, Varietates ederet,& omnesaccuratissime edidisse, ita ut typothetae nec in verbo nec in numero codicumper literas exprimendo unquam aberraverint. Quae falsissima este & in prioriProlegomenorum editiore, ubi Stephani editio tertia describitur, demonstravi,& L. Brugensis atque J. Millius ante me viderunt, & quilibet intelliget qui Va-rietates Codicis ct. Stephani. m margine editionis tertiae positas, cum illis quasMillius ex eodem Codice, hoc est ex editione Complutensi, affert, comparavc-
E r ritz