PROLEGOMENA,

B 6

rit deprehendet enim manifeste , non raro apud Stephanum Codici a. Lectio-nem tribui, quae in Complutensi non reperitur, Sc saepissime apud StephanumVarietatem non notari, quae tamen in Complutensi extat. Adde aliud in-victum argumentum , quo probetur , Stephanum non omnes varias Lectionesquas ex Codicibus suis notaverat, editioni suae apposuisie. Petitum illud estex prima Editione Th. Bezae , qui ad Mare. 'IX. 38. X. 50. Luc. VII 3 y.ex ipso hoc Stephani secundo codice affert Lectiones, quae in Cantabrigiensiquidem Codice conspiciuntur, a Stephano tamen editae non sunt.

Unum tamen anonymi argumentum aliquam videtur habere speciem : inmultis , inquit, lectionibus a se invicem discedunt ißi codices- mplures (i. e. vi->gintij quae rem fatis demonflrant , collegi , quas in calce harum observationumexhibeo . Hasce leCtiones inter fe contendat , cui haec citrae sunt , & de totacausa sententiam ferat. Eat nunc obscurus iß e enitor , & a malae fidei suspi-cione fe ipse vindicato ■, quod nunquam facere potefi. Quis ferret hominis auda-ciam , qui convttiis & malediEtis in viros 0 ne laude majores graßalur ? See.Etiamsi vero darem, Stephanum viginti lectiones variantes ex Codice suo se-cundo annotasse, quae in Codice Cantabrigiensi non reperiantur, nondum tamenvideo satis demonstratum este, quod erat demonstrandum > multo minus existi-mo, ex ista Tabella, XX. Variantes Lectiones exhibente, de tota causa senten-tiam ferri posse: sed aequi judicis este puto, rem cum re contendere, i e. con-sensum Codicis Stephani Sc Cantabrigiensis in CCCCL Variationes singulares,in quibus sunt Frequentes Additiones non decem solum vel viginti, sed triginta,imo septuaginta vocum, cum distensu saepe unius literae aut lyliabae, Sc quidemin locis non amplius XX.-, Sc considerare, utrum distensus ille levis fortius pro-bet, diversos esse Codices, quam consensus magnus Sc nurus probat, unum e Iseatque eundem Codicem. Praesertim cum Consensus aha excogitari ratio vixpossit, distensus autem causa in promtu sic, si dicamus, Stephano, infinitamLectionum farraginem ad praelum pafanti, in opere longo Sc molesto aliquan-do somnum obrepsiste, Sc inde factum esse, ut verbum pro verbo, auf nume-rum Codicis unius pro altero scriberet: mirum enim est, si, qui rer millies sco-pum contingit, non nisi vicies aberret. Ut jam de vitiis Typothetaruni nihil di-cam. Confer quae supra p. 8. n. 20. monuimus.

At nihil nos aut ad conjecturas confugere, aut anonymo, cujus mala fidesjam perspecta est, affirmanti temere credere cogit. Age igitur, in spiciamus ac-curatius exempla ab eo allata. Assert 1. loca quatuor , in quibus omnes codi-ces Stephani, ipso teste , aliam Lectionem exhibent , quam quae in CodiceCantabrigiensi reperitur. Debebat autem scire Anonymus , quod facillime ex Mil-lio discere potui stet, Stephanum, ut se molestia singulorum codicum numerosexprimendi liberaret, -nr. vel h -aroun scripsisse, ubi plerosque omnes in unamlectionem consensisle deprehendit, licet unus aut alter dissentiret. V ide inMatth.VIII. 13. X. 28 XIII. 33. XVIII. 6 . ubi si interpretationem Anonymi ad-mittas , sequetur in Stephani primo Codice aliter fuiste lectum quam in Stepha-ni primo, quod est ivus-utov; si nos audias, sensus erit: ita legi in CodicibusStephani plerisque omnibus, licet aliter legatur in Codice primo, i. e in edi-tione Complutensi. 2. duo loca ex Act. III. i. Sc XV. 20. ubi Codex Ste-phani secundus non per omnia consentit cum Cantabrigiensi. Et hic aut simula-vit anonymus, se ignorare morem Stephani, aut illum potius ignoravit. Res itase habet. Quando plures Codices ab editione recepta discedunt, accidit, ut &ipsi leviter inter se distendant, inprimis ubi variatio plurium est verborum Hunclevem dissensum Stephanus negligere , Sc postquam Lectionem unius Codicisexposuit integram, numeros reliquorum Codicum , qui in summa rei conve-niunt, adjicere solet; vide supra pag. 8. Ita ad priorem locum consilium Ste-phane» non fuit, singulas minutias enotare, sed indicare tantum, verba est rb

AUT*