z8 PROLE G- OMEN A.

ris excusatione defendant; sed quanam alia excusatione utentur ? quis illos causanon cognita Sc sine praevio examine sententiam injussam & falsam approba-re coegit, cum tam facile, momento unius horulae, viginti illis locis in Millioinspectis, verum non videre non potuislent ?

Antequam finem Faciam, scrupulus eximendus est J. A. B enge lio , qui In-troduci. in Crifin N. T. p. 44 s. Nos quidem , inquit, praeter caeteras differ-rent ia impedit , quae memoratur in var. Alt. XVI. z f, sed eos minus impe-diet , qui ipsum Codicem Cant. inspexerint. Res ita se habet: Sc Editor Oxo-niensis & Millius varietatem eandem & fatis quidem magnam tum ex StephaniCodice ß. tum ex Cantabrigiensi attulerunt; postea vero Millius, in Appendicese ipsum perperam corrigens, addidit, Cantabrigiensem Codicem omittere verba\k\ t 0 krjTo tU tw kyoplv , quae in Stephani /2. repedantur, Stephani vero ß.habere Aeyovres, ubi in Cantabrigiensi sit Aeyorras. Utrumque salio; nam & illascx verba eodem modo disertissime in Codice Cantabrigiensi extant; & ex si-lentio Stephani, qui ad vocem Xt-yoms nihil ex secundo suo Codice annotave-rat, non consequitur, Codicem ß. cum editis consentire.

Hac etiam occasione paulo distinctius explicanda sunt, quae p. 51. de Coeli-colis dixi, scilicet fuisle homines nullam religionem revelatam sive veram sivefalsam admittentes, sed solam naturalem, quam Ratio dictat, colentes. Contraquam interpretationem vir doctus objecit, tales homines ab aevo condito sem-per extitisle, Honorium vero atque Augustinum de Coelicolis loqui, tanquamde Secta nova. At non difficile est haec in concordiam redigere: Homines qui-dem singulares, ita de religione sentientes, a priscis temporibus fuerunt; sedSecta fuit nova, i. e. Seculo demum tertio Coelicolae se ipsos a Gentibus, Ju-daeis & Christianis segregare, 8c in Societatem coire coeperunt, electo Majoreseu Patriarcha, & ritu Baptismi instituto, quo in Ecclesiam istam novam admit*terentur. In his, quos Graeci 'Y-Jcj-ugiW vocarunt, nomen suum professas eratin juventute Gregorius, Pater Gregorii Nazianzeni.

E. Si jure querimur, Codices Vetustissimos ex Versione Itala fu i Ise ita inter-polatos, ut inde ad stabiliendam veram Lectionem parum auxilii peti possit,multo magis dolendum est, non tantum nullos aequales, sed ne quidem inter-vallo unius, duorum, imo trium Secutorum proximos, ex quibus hoc damnumsarciretur, hactenus repertos fuisle. Cum enim codices quatuor primae Classis,quos descripsi, sint quarti & quinti seculi, Codicum secundae Classis, qui se-quuntur , ne unum quidem seculo nono antiquiorem esse pronunciare ausim.ct.fi Primum inter istos locum concedo Codici BASILIENSI Num. B. VI.

21. Hunc Joannes de Ragußo , auctoritate Concilii Basiliensis ad Graecos le-gatus missus, postea a Felice Papa creatus Cardinalis 8. Sixti, cum multis aliisBibliothecae Coenobii Praedicatorum Basileae testamento legavit , unde A°.15 5 9. in Bibliothecam publicam transiit. Eodem usus est Polanus in adornan-da Versione Germanica. Constat 40. quaternionibus in octavo majori; Luc. I.69. ad II. 4. iterum insertum est folium aliena manu scriptum in locum vete-ris deperditi , a Cap. III. 4. ad 15. deficit, a XII. 58. ad XIII. 12. in-sertum est folium alia manu scriptum , itemque a XV. 8. ad 20. ac rursusdeficit a XXIV. 47. folio uno abscisio. In fine TrrAav Marci & Joannis,manu recenti adscripta est pericope ex III. & IV. Capite Apccalypseos.Scriptus est in usum Ecclesiae alicujus , cui etiam inserviit, ut ex variis in-diciis constat, habet kvo-ymaas margini annotatas eis exsesojy -arctmx^^ Iri ct-y'ia.s Sioroxov , iU T 0 yinaiov TYii ct-yfcts S’iGToxov , ili üscäGiv ToZ ajylov VttUgOt; , ilitj) y fura./JGop<paxri]i , eis ise euge<riy rZi 'nsia.i x,e(pü\se t« zrpofyo/xov rS Kupfov , rakym Aiovucnou. item tw a rylm 'GTolvtcov & eis tIiv Km^raurivov xo.\ 'EA evyi s

quae duo postrema festa alia manu indicantur. Videntur autem a ConstantinoPorphyrogenneta Lc Helena uxore fuisle instituta, quod conjicio ex ceremoniali

ipsius,