68

P R Ö t E G Ö M E N A.

De quibusdam ipse Origenes nos docet, in commentariis qui supersunt: nullusäütem debito, si commentarios haberemus integros, longe plura deprehensum iri,vid. Matth.I. 23. VIII. 28. XIX. i J. 19. XXVII. 7. Jo.I.;28.1. Cor. X. 28. XVI.fi. Ceterum dolendum, Interpretes OrigenisLatinos tanta licentia grassatos esle,ut jam difficulter discernere liceat, quid ab Origene aut Rufino profectum sit.NeC minus dolemus acerbam viri nobis quondam amiciffimi Car oli de la Ruemortem, qui pridie Non. Oct. 173p. extinctus telam cöeptam ad finem per-ducere non potuit: quod ut tandem perficiat, cui hoc negotium moriens de-mandavit, Car olus Vincent itis de la Rue fratris filius, utque non solum Com-rhentarios Origenis in Johanncm, vefum etiam Scholia ejuS, in Catenis editisineditisque pailim sparsa, nobiscum propediem communicet, ardenter cupimusLc optamus.

Amnioriius Alexandrinus concinnavit Harmoniam Evangelistarum, quaeMil-lio judice adhuC Latine extat a Victore Capuano reperta & a Memlerio pri-mum typis edita: nos vero longe aliter judicamus. En descriptionem hujus ope-ris ab Eusebio factam: 'Attianos [ilv 0 ’AAg^a.vdpguj , 2V0AAM a>$ hxog <piAo7rtmctif xouö-'7TouiJ'V htrityrox ^, to rnratipm ypuv v.dura.XiXonri^ bjctyyeXm , t£ xclto.

MbltQcuov rm A otxoov evat,yyeXiq-av vnpx.otfdLs ■sragadeis , a>$ g«? kvoLyxriS vv/J-ßwctif 01 t vi; kxoXou 9 iAS eip/u-on tw rpiav 2 ^!pctLgmau otrov Wi to vtpa Trj$ kvoLyvcecreas ;ex quo liquet omnino foetum spurium esle eum, qui Latine extat. Nam 1. La-tinus Ammonius habet historiam adulterae Jo. VIII. Graecis, Ammonio aequeac Eusebio, nunquam lectam. 2. Codex Latinus exhibet quatuor Evangelistasin unum corpus conflatos: Ammonius autem quaternis columnis quatuor Evan-gelistas distincte descripserat, haec enim est vis verbi tsugciSeis, i. e. juxta Mat-thaeum reliquos apposuit. 3. Latinus Ammonius numeris tantum appositis paral-lela ceterorum Evangelistatum loca indicat: istud autem non utique Ammonii, sedEusebii, ut ipse diserte testatur j inventum est. 4. Latinus Ammonius eandem hi-storiam semel tantum narrat, nihilque repetit: Ammonius quod apud diversos E-vangelistas bis terve quaterve iisdem verbis occurrebat, iisdem verbis bis terve qua-terve posuit, ‘etiam rets o[x.o(p®fov$ rav AowrSv iv&yyeXiTav -wtpixoorks -arapA^lts: idquod etiam Millius vidit; „ Eusebius dicit, Ammonium Matthaei Evangelio adje-„ ciise in hoc Opere ceterorum Evangelistarum loca 6pi6<pwcc seu concordantia j„ cum autem ex Harmonia ipsa [Latina scii.] constet, eum haud adjecisse lo-„ eorum istorum concordantium ipsa verba &c”. Pro eo autem, quod neces-sario inde debebat concludere Millius, Latinam Harmoniam non Ammonii esle,in alia potius omnia abit, atque sibi aperte contradicit. 5. Si Ammonius vo-luisset omnes Evangelistas permiscere atque confundere, quid ad ejus scopumfecisset accurata illa singulorum distinctio in titAous & xgcp&Acuo., quam Milliusipsi adscribit? aut si eadem distinctio ex veriori sententia Eusebii est, quid la-bor Ammonii potuit juvare Eusobium, qui fatetur ex tqZ urpoeipyifimu ■gtov^uatoztoZ kvfyot eiX^ifou ktpo^fik ?, cum confusio Evangelistarum utique ordinem & di-stinctionem non juvet, sed potius turbet atque difficiliorem reddat ? 6. Euse-bius testatur, in Ammonii opere Matthaeum pro basi esle, Sc integrum eo or-dine, quo scriptus est, exhiberi, reliquorum autem Evangelistarum textum nonexhiberi eodem ordine, quo scripserunt: at in Latino Ammonio non triumtan«rum Evangelistarum reliquorum , sed etiam Matthaei textus perturbatus est in-termixtis ceterorum verbis. Ex quibus omnibus conficitur, id quod sub Am-frtonii nomine nunc Latine circumfertur, scriptum esle Auctoris Eusebio nonprioris sed posterioris.

Julius Afficimus , cujus Fragmenta hinc inde extant, praecipue apud Eu-seb. H. E. i, '7. & in Catena MS. in Prophetas.

Torj>hyrius } Origenis condiscipulus, scripsit contra Christianos, & a multisconfutatus est, qui etiam ipsius Verba & objectiones ex verbis Scripturae forma-tas proserunt. Gre-