26 'Prolegomen. Cap. IF.

norii, quam Gothofredus operosa Dissertatione explicare non potuit; in-telliguntur autem illi, qui-Judaeis olimProselyti portae, in Angliaautem»antequam vocabulum illud m longe aliam significationem degeneraret,vocati sunt Deiltae.

Plurimae etiam in hoc Codice adsunt Correctiones ; quaedam a primamanu, ubi videtur spongia deletae Scripturae altera superinducta, nullaliquidem rasurae vestigia apparent: aliae a manu aliena, eadem nempe, quaeCanones Eufebianos margini adscripsit, & d^v & tsA©- Lectionum,Charactere satis adhuc Graeco. Denique Latinus aliquis circa SeculumX. ut videtur, lacunas quasdam explevit, nimirum a Marci XVI. 15. adfinem, jo. XVIII. 13.— XX. 13. Matth.III. 8.--16. hic & y & e Latinarumfere literarum forma repraesentat.

Denique in margine occurrit manus, ut Beza putavit, Calogeri Grae-ci, ut nos vero existimamus Monachi Latini, qui contra omnes Ortho-graphiae regulas varia allevit, ita tamen ut haud obscure proderet cujasesset, V. gr. 'srct^ctvyfxct pro w^cty/xa, 'srtvxpev , ttciQ&TKtvyij & A avyifi. prosrqwsi/ci/,.■zraqatrMvy & Aavß. Similiter in MS. Bodlejano Symboli vetusti literis Latinislegi pißeugo , pro , & igito pro ssnw, ubi Hickesius praes, p. io. ita>

commentatur: „ In nostro Symbolo scribitur pißeugo , quemadmo-

„ dum & in specimine Franco Gallici Codicis, qui olim fuit Dionysiani„ prope Parisios Monasterii, quod exhibet D jo. Mabillon Lib. V.de re„ diplom. p. 366. sic quoque in nostro Symbolo ex'srcfivcßevey scribitur ek*„ poreugomenon, ubi g non habet valorem roZy. tertii Graecorum & Moe-„ so-Gothorum elementi, sed rcS G. septimi Moeso-Gothorum, quod3 , eodem olim modo sonabat , ut i. quomodo & ipsum g. ante e . vel /,

,, pronunciant Franco-Galli.

„ Hujus certe, de quo jam agimus, Graeca quod attinet, vix dici po-„ test, quam supra omnem modum in iis digerendis licenter se gester it„ ac plane lascivierit interpolator quisquis ille. In animo ipsi fuisse cre-„ dideris, non quidem Textum ipsum exhibere, quem ediderant ipsi„ Euangelistae, sed , observato duntaxat S. Textus ordine & historia ,„ singula Euangelia absolutiora ac pleniora reddere. Huc enim faciunt'„ intromissae in cujusque Euangelii textum particulae variae integraeque„ Periodi reliquorum: huc transposita in unoquoque plurima ob historiae„ claritatem: huc traductae ex Euangeliis Apocryphis ; qui-

bus Millssverbis, quae nostra fecimus, addimus & omilliones quamplu-rimaTS: mutationes occurrere, praecipue ubi authenticam lectionem re-pugnare exiiUmabat vel historiae veritati, vel gloriae Christi vel aliis Scri-pturae locis exigui admodum judicii Consarcinator: sed multo saepius de-flexit idem, quoties ex Latinis sive Versibne Itala fecit Graeca, ita ut Vo-cabulorum & Phrasium violenta detorsio cuivis appareat, C^y 7^1. y