ioif MX

constanter «Scperpetuö laboriöfus.pincfar.in Olymp.H-vpapfr“, honestilabores, seii quiin res honestas conferuntur.tt'puf. 'ixSTif©-'. semimalus. klar. I.i.de rep.i" vanum laborans.

JS.}.vTO{ngfcd'i&> clarus laboribus. inEpigr.

At'ßflSxß'®“) stridula voce seu cantu laboraris. Aristoph. in Avib.noAi^is^fjCUin multis laboribus & ®rumnistonjunctus,®rumno-susiutja-oAiliUß^Jür A'pjjSjEüripid.iri Phcen. Item laboriosus, utj

TteÄipJißje, X/{:Koi, .'.pud Orpll.netUBXfi-tto, priiis affligor. Eurip. in Suppi.

subiniprobus, subineprus.laborum amans.

il>iXof4x,3"'iZ©“> malorum seu improborum amans:vel amans impro-bitatis. Poli, cx Philonide.

.MY~, est nomen liter®; quam a Democrito vocatam esse/««testa-tur Eust. 's Est& vocula qua: pro flebili sono posita inveniturapud Aristoph. initio equitum.

Mv&wci'^v.litcamp nimis crebri) itero, und e /uvSocis-pgr, Frequens li-ter® /«iteratio.

MIAAzoMAI, aversor.abhorreo ab. Nic.i n Alex.A ut«j° tcu/triiw,

ÖMTU. _

MYAA'ß,«, F.ijra, nimio humore & uligine vitior, pr® nimio ma-dore putresco. Philo de mundo, Aist«»'«! xgycTMttiTxfyt d^ss5^ coVo»3; nonne humore putrifico asteiti putrescunt tandem?Et apud poetam,^riH« 4 ' putriflea uligine

vitiata.

est quum aliquid nimio humore vitiatur. Diosc. 1 .1, c.6. &alibi. Deoculisinpnmis dicitur, eorlimquepraisertim palpebris,qu* adipe tumentes,humorem assidue emittunt. Ut apud Diost. jgs&ztci; duöQd-x>*[Jt$hßtetytiput, ad superfluo humore re-dundantes palpebras. j

Mi^VsAe'©-, humidus, uvidus, madidus. Hesiod.in Erg, %gaTarepu- j^«Aem st«)). Item nimio madore vitiatus, putris ex nimia uligine.Apoll, Arg. 2.jM^fir,idem : apud-Nicand.

putrefacio. Proprie nimio madore dc uligisie putrefacio.sw£«> Hefych. Pro humecto videtur usurpare Apollon. Ehod.Arg.lib.;, H’ee J tpdfff&ngt WTciMiQy TvptaS-si; (peti-

Sftwi Ttev eipa.A.

MX. . ioi 8

discipulus & conscias mysteriorum, item /Kt>raj-»jjr,apiid Dio-riys. Areöpag.

qu®iriitiatur sacris, sive initiata est. Apud Creg.jtevftaquidam interpr. consci* mysterii. In anthol. epigr.lib.mysticufri carmen.

Muris*«’, »id, mysterium. Exponitur etiam,arcanum ad aliquisacra pertinens; res arcana, & paucis cognita, neque communi-canda riih initiatis. Herodian.l. 8 ,> 0 suo t^vtcaeseemtT ‘t^cßtwny^y«fugt, cs Wt tV arjcfAM on/aso c'.vc vs/.ci, i. servato etiam milita-

ri jurejurando, quod est unum Romani principatus mysteriumsanctissimum.

M w«si«JV, s©-, i)§i, cui subest mysterium; qui fircum aliquo my-sterio; mysticus. Plut.de loquacitate, dym.tij-rl y.v-ii-y.uSss

-? (rtalTftlf.

S, i, mysticus, cui subest mysterium. Apud Poli. 'fmnMjipi-paf. Greg. >£ 'ftvruys+if ixiy@±. Et, t« fu>fU

^c, qu* & ccvfiiga«, apud Thucyd.

A1vv<««5, mystice, cum mysterio. Greg. quando res arcaria significa-tur per manifestam, spiritualis lerisris Si supernaturalis per na-turalem.

Compoßtä.

Äpwr hOn initiatus,profanus. Luc. de fält . wadr«) «f,ay,reeptvirren 'enr(p. Piat, de des. orae, vfso t / 3 £/S«A«» «j dpvsruf, nemoe profanis nec initiatis.

//«■vs ö tij it, idem quod «^iiV©-, Dion. Areop.

qui sacris mysteriis initiat,qui sacra mysteria tradit,sacrorum pr*sectus & antistes,qui mysteriis & ritibus sacris pr*-est. Suidi Apud Areop,iefisttv««/, theologi, qui primi ceremoniascondiderunt.

tuftfekns, iisdem sacris initiatus j socius in sacrorum initiatione,Philopon.

qui Christo seuChtistiailis socris & Christian* doctri-na: initiat, Christi sacerdos.

M Y A Pl'AS IX, s«?,»',oculi vitium est quo pupilla essundrtur & di-

latatur, aciesque ejus hebescit, ut tradit Celsus lib.6. c.6- ÖC Paul.Aegin. I.5. c.2 2.

MY'AFOS, a,i>,quidam expon.ferrum ignitum. Alii, globus can-dens, massa candefacta seu ignita. Strah. lib.6, -EEE«^^«E rsr«E m«E Tfl 7TV0 dvct-tyvtsi-Tey, ^ fivJW OPro eoArillot. dicit, Uti/fjiot 2l#.7rvpoi. Sic Ac apud Diog. Laert. lib.2, Ae«.

SfjEV «rsfel«; Kgjve^), ater i r r.Atei ftufyct eAsys AjaErupor. A philo-soi)!i s sol criam diei cur prv^piD-, ur icribit Lue. unde«/uv^p-s,q.d.r,r,n p:Ilundus. Etym.

XI L A Dri, «r©-,a, caro fungola in ulcere fistuloso, in quo callosa:or* sunt, iinus veromucosi. Poli.

MYEAO' 2 ,S,ö,medulla. 11 ^, eS iri yärain M«V«eii« nJW«,

^ oi«,7ns,tc $nt*g>. II. v, jMväAsr aürz'S-tpmlvhwiiix'jrctX'P. AtSophoc.in Trach. 6c aln tragici ftvsXw KaOns> vocitarunt cerebrum : quodturpe putaretur nominarer lyr-itpuhoir. H om. Oä.ß, ft-viAbv

athm appellat,quoniam sarra vires addunt corpori,ut« fivsAtttoi s G-yr,(-. .pud medicos est /xvit.asiyKtQaXtTYi;, medulla cerebralis;hoc est, ipunn cerebrum. & fcvihbs p«%mjs, medulla spinalis,perrachin sive spinam totam delcendens.item»«&c«os,Sstjpup'£»(®-, &^oims. jffjr Etym. deducit a f«u«.

M vsXiets, £»r@-, 0, medull* plenus,medullo sus. Od. 1.Mt'sXÄ)ir,£©-',«*5>), medull* speciem gerens,ad medull* iiaturatriaccedens.

MveX««, medulla impleo.

Af«v£A©- k, cri q,( comp -) carens medulla.

MY E sl, «,F. iw, proprie est, doceo ca qu* ad res sacras seu divinaspertinent,iristruo 111 sacris; initio. Quidam interp.(cx Eusebio,lib.2. de pr*par.)honesta bonaque d octrina instituo. Plut.in lib.de exilio, (de Eumolpo :) oV c/x ©paxijr fiifa-fcts ifctlijcs (avS txs

EÄ.ArÄf. (ri» Factum dicitur expeti«, quoniam vcitftuTcu rnecesseest pcüetv ro vifigi, >£)fth eMtpahtca a pupuiltu^. Euftath.

Hutop.ccf,iu.aj, initior sacris, instituor doctrina qu® ad res sacras per-tinet. Luc. in Scytha, ifcvrijvßctpSxpm Äsd%ctp<rt;. Et cum ac-tus Aristoph. in Vlut.pcmöniipv^Jn; cvcwnSra. fitydAx-, Item ge-neraliter, döceor, instituor. Piat, in sympos tmitx- pßi iyipwltug,,6) X«««perEv, nr«s y-etvev uv/ßj-c-ws.

Mii«it<#, t«, q. d.initianlentum. Item id quod docetur is, qui sacrisinitiatur. Arech.

MuWis,s«r,^initiatio. Hefych.

Hjoptwitri;, (c««zp.)pr*initiario. Plut.

XivVijr,a,o, mysta; qui initiatur sacris, feri initiatus est, qui admitti,tut ad sacrorum arcana.Exponitur etiam, sacra discens,item my-steriorum peritus. Plut. m Alcib. *» elusu; crmpxs 7rx.pwaf,>$fcv&<3l,fcv;u.s ittcea-yep^joi^ns. Apud eundem in ejusdem vita,h(HS di, xuj fwVt«s, xiij jivfevyuyis « sethctZm, Exponitur etiam,

MY'Zs2; clausis labris querulam ex naribus sonum emitto; qualisest gementium. Exponitur etiam, musso, sive mussito : ut apudAtiiioph.inThestiioph.Tep-u^eiSiPrxy^t-rsmtii^jifseÄa;. Sic apudPlut. pera;nji Aeyicrpiah fecum inudans inter reputandum facinus.Apud An sto t. de amni. lib. 4,^:1/^, ^ Tgayptjr AfiWi, exp. mutit, 8estridet Idem l.r- p-ituv, «J fsw,. J Item fugo. Xen. ävxß. 1 .4, t$i3, « TiS hßß.i XaSäfo «r rb -st-yei- pevZetv rar Hg-hifix;.

Pemnentia ad ptf ^«, in pnort Jlgnif-

Mvyftsr, S,«, sonus qui labiis occlusis erumpit; qualis estfortiter su-gcntiunv.led &ex naribus emittitur; qualis est gementium; undeexp.etiam Potest etiam exponi, mussatio,seu mulsita«

tio. Usurpatur ab Aristot.de pise ibus bist. an. 1 .9.

Mv^; 51 ^«,exp. luspiro,ingemisco;uhdeapud Aesth. in Prometh.«)«-eodem. Ab Hefychio & Suidaexponitur,irrideo,j '£Vi/K«^«,(cff»E/>.)su(pico summissf,compressis labris gemo,& ita u£gemitus vix exaudiri possit, i 1. c\ ß impai^ue, Ailcjam '*,, -vI-f ps?,

E’sri/Kvlir, suspirium tale, seu gemitus talis.

Pertinentia ad pv^u, i.fupo.

UlvZfw ,», idem quod puff», fugo. plut. dc Demosth, loqueris:

HS-HS* tiri rf cippcpyidt, fev/sptrei; «trestcwE.

AIv^««,«, idem quod fcvfy, scuptv^ev. Suid. & Eustath.

exugo, fugo. Alex. Aphr. probi. 1 . 2j t «^«e«. vxfcv^SvTKisAyyUii T «Itor.

E’*/«v^««,«, idem quod dxfttilgd, exugo. II. Affi’ txtftbtytjeir. Luc.

in Tim. <yxp.u^imtns fivtXot. Et apud Diofcor.i« j pi «e«/T vxjxv^mfa..

Z’ »favspet;, exustio, id est, ipso exugendi actio, vel sucti ö,scü sucttis.Dioscor.

Mf@ O X, s, e,verbum, dictum, oratio, sermo, colloquium. Idciri-quod i-lyCP-. lliäd. «,&$-, rroisE ro, p.t/3-oy suerx; •, Odyll. r, Aider<yy fitjjvi/. Il.r, fcS-jiittiSStuf, dicendi finem socere. Od-.?,fivSo» T=.Xav, edicere qu* dicta fuerunt. Piat, in Tim. «Ve «fei ra-tust Aygra fcijei tere frepb fisas; cifEtn) ft-iifrh en —ipy, fyreiv, Cicer, i naterp. ut, si probabilia dicentur, nihil ultra requiratis. Frequensest modus, cb% epgs « fti/S-i&j, nou est meus hic sermo, apud Piat.Plut. Luc. &c. ^ Item iMvS-igd.sabula, i. qu® pastini dicuntur. Ut,sititor AiJuXi^s, qu* vulgd de Ac thalid e dicuntur, ex Apoll. Rho d.~'Sic ex Haz. rirSp.ü9x,ut est in proverbio,urseriint. Interdum profabula, i. pro sermone licto & falso,veritatem tamen adumbran-te : de quo fictionis genere vide Ari sto t. ÄS> ttoaUtxs ;; 6c Aphth.in progymn. H i nc, eiryvTed explicatores fabularum, ap-iti

Luc. Et,/w.9-«f«Äi)33e,s«/, apud Piuc.de aud.pocm. Integra etiampoetarum scripta teijjet dicunt.ir,(ut <Scfa bul® apud Lat.3 ut apudAthen. 1.^,0 -tdtß ihn I fabulamentum de beijo I ro-

jano. J Item pcvOt&y,, consilium, luaho, ftftTt;- II «, ii r.;, 1;--. /dsycsp-ex; eTtttAeteo pevOx; Eiriri'') rei cituram omnia mea consilia. 3 Itemseditio, factio, s-d«?. ut exp. Od.<jb, OWirss u*Ju/ i&iite*ou!tr<J%iTTi^sdlu, ZOWJO.oAi. ^ ^

Derivata dpvS-(&-.<iersum.&c-

MvS-eofIU{, dico,dictito. li.X,Z«cf «s«r«7 «Toei/xs riiy ree^spet/j)',<rao%.Aliquando signii. eloquor, vel narro : ut Oo. sp, ca rei^eydptvßi-«-«,««/,* 4 ’ E liixkxu. Interdum confabulor,colloquor. Apoll. upy).ßahs it- fc&otirE [xdhiwv, inter se fabulabantur. Item pr®dico, as.Item, suadeo.

oratorsusurro. Expon. etiam, ftmttns- Eust, ex Ariacr.

Vu 3 Mvstu-