j
1019 M T
idem. Hesych.
Mvfyo&ftai, idem quod uvyUts.^. Il.ir, si litrs; fiu^Ecriyi''!? •xoXopgvmv,dictabant vol praidicabant.
loquor, dico, &c. Theocr. idyll. 2 1, Taiuä'i :: :di sue*,
«; ib iiflmtx^Xyroy. Exponitur sciam mussito, apud eundem ibid.ydXlVl UV&iZpltTGC.
idem. Exponitur etiam, vaticinor,prsedico,is. Orph. inArg. i»’ £tJfi!> 7 soirw i£»poV« fcu- 9 -isair, ut vaticinaretur.
Compoßtx.
ÄxgmftvS-^iij'eyji, verba fine judicio & sine delectu functitans.ll.ß.Exponitur & limpl. multiloquus.
ineffabilis, qui dicendo exprimi non potest. Demosth.Phil.i.&in Mid.
ÄTrcpvä-Uftai , astet/, interdico , prohibeo, vel dehortor, dissuadeo.II. 1, uu>Xx yup xot syuyt IlaXA XTrsuyffsofclt/J.
>j, b revilo quentia.
Atx/xv&toftxi, q. disloquor; loquor aliter atque res est, seu gnarus,seu ignarus.
Aix/xuS-wts, Hesych. sermo fallens.
Ai^wvss®-, qui ambigue loquitur: unde t« 0 tjgptvS-x, ambigua. Eu-ri p. in Oreste.
EV««-ea,nvV,K,i -d>->q. d. ventriloquus. Sic vocatur, qui vel qua: inventre d.emoncm habet,rclponsa interrogantibus dantem : ma-gus & ariolus : apud Crsec. bibi, interp. Gal. vult, apud Hippocr.ita appellari etnn qui clauso oreloquitur, quod ventre loqui vi-deatur.
EiKoKofcestict, vaniloquentia seu verba vana. Hesych. Sc Suid.£i*a«fcv5iäi, vana loquor, apud eosdem.
Z’xftp/zvß, effero in vulgus,vulgo,divulgo. Basii. kAsxtw yi iS^-C,A®-, T k YtKlTlty, VKtftpopvßi» «f l Ist« £ cwtS
qui firmi & constantis est sermonis. Nonn.
E 7 nf 4 vS-Ufiuf ,insuper dico, inluper suadeo.
E’^vss®-, qui cohibere se novit quo minhs loquatur, taciturnus.Syneside insom. &ep. 1 37.
E‘^t^tvssi'«,taciturnitas,silent um. Blut. <cfei ähhegixf.Syn es. ep. 142.1 ’^tfXvB-ia, v, linguam contineo. Hesych.
©gjariijuvss®-, audacia fund itans verba, in verbis & loquendo audaxSc temerarius. Bind. in Olymp.l’i-öftvS-Snss, Hesych. sunt «xja^oAeyirms.l'%topaiS-tx, eidem Hesych. & Suid. est Afir&Aayi*.
V%*opiv$ivTSf, nimis subtiliter & exacti verba exquirentes: apudeosdem.
AtyvuvS-®*, qui stridula aut canora voce loquitur: luscinia: epith-apud Aristoph.in Avib.
©’AijsyivS*®-, qui pauca loquitur, pauciloquus.
ÖXiyo/xvB-ix, pauciloquium.
nx^ftuB-ituxf, hortor, adhortor. II. < Kcq e\' «w «Äonrir iyk x*.gpfivfynoifxlu/ AbsraAeicir, consuluerim seu suaserim. Item
commonefacio, verbis flecto. Aristoph.in Vesp. A iyetirt vxpy.fiu-ssafct»®-, verbis commonefaciens. Item consolor. Thue. l.z, r«c■zath >tw xoxtxs, «Voi rrdjtrr, ora oMpuctuxf ^«10»,, vxac/.uJßurofxaf,non deploro magis, quam consolabor. Hcrodian. 1 . 6 , ip' cit Itt--huirlui-r, x-xpspv&Sv fiiyxXo$u$tx £ii; 1 tc«Tft»', consolabatur mrcsti-tiam eorum pecuniis elargiendis. Item, verbis mulceo & sedo,plut. tLvA xxtfcuftsHxr sxg-iv irxvm Expo-
nitur etiam.mcdeor, sarcio,apud Basii. & Hermog.
consolator. Hesych. qui consolari po-
test aut solet,consolatorius. Aristot. eth.9.nxoppvMx, exhortatio & demulcentia. Piat, in Phx-d. Est etiam fi-gura orationis, molliens quod asperius dictum est. Hcrmogen.Item, quod confirmationis Sc subsidii loco adhibetur rei dubia:.Plut.deorac. Pyth. Item consolatio: vel etiam solarium, sola-men. Synes. ep.zy.Lt yo.
nagy/Mä-m ,*, «, mulcimentum , placamentum. Plato l.n.deleg.
Item solatiuin,solamen.Thuc.l.;. Plar.pol 1.
Decomp. Ax«y|uo 3 *®-, qui verbis flecti & persuaderi nequit: ferox.Dicitur & de brutis.
idem. Item inconsolabilis,solacium nonadmit-tens. A'x«M£«!st>lA» dicitur id, in quo figura illa, qua: xx^/xvS-ixdicitur, non adhibetur. Hermog.
A'x«^v)vr»r, ita ut flecti verbis nequeat. Piat, de leg. lib.5. Itemin so lab iliter: apud eundem de leg.
AvBrugy.fiuJ>!T©~> qui verbis flecti vix potest, seu qui hortamenta Scsuasiones vix admittit, Plat.inTim Item iri emediabilis, inex-piabilis : apud Plut.
EHxi»gjt«il}>iT®', qui facile verbis flecti & placari potest. Plato delcg.lib.u.
N-ra-A-^vS*®-. cu jus sermo varius est,vel vario distinctus leporeffa-cundus,disertus. Nonn.noAtlfstiss®-, verbolüs, loquax.Theocr. idyll. 23.n{«r^v 9 -£Mi, fabulam addo fabulis, adhuc fabulor. Strabo,alloquor. Apoll.
Xsfino/xvS-ia, 5 , cum gravitate loquor, seu cum fastu,insolentiaqueEurip.inHippol.
YtrettuS-uptai, proloquor. Apoll. Arg.2.
3>/As«yss/a,fabulandi seu fabularum studium. Strabo.
•paOliftvssi«, mendacium,falsum commentum.
■i-.Sjfoy.vS-tu, falsa syu mendacia loquor, tnenrior, Hesych.
NI "f I 0 2 0
Den\ata ex ßiy^ßabui a.tdi-;, fabulosus, ffocr. in Panath. Plut. de solert. an.Tifabulositas. Plut.deaud. poem,.
MeS-nyc, S, i, fabularis, fabulosis. Atheo. 1 ,1 3. Plut. Symp.i,Mustdga»», to, fabella. Plut. de aud. poem.
MvSjAob, idem. Lucian.
Mestjt/n», fabulose narro, fabulose fingo.
M v&dCafxuf, fabulose narror, &c. Luc. /xifiväyüron A-y®. X«A«<»£.MuS-rfOcoc, t», narratio fabulosa, fabula.Plut. de aud. poem.
Compoßia.
Ä'^ess®-, fabularum expers: in quo nulla: sunt narrationes fabulo.
sa:. Plut. de aud. poem. ory- trpts» j äy.ujw yß kßaii frU xtiWir.EVi^cilS-m», v!>, affabulatio: id quod fabula: narrata: subjungitur g Jmores hominum informandos. Aphth. in progymn.E’xv.Kvssut«, sive ex/jKi/ssudojKcq, affabilior.
AoyuKiistio»,oratio fabulosa: narratiuncula.ngopxvS-tov, Tö, fabula praffatiuncula, ad mores infojrmandos, &yiwusum accommoda. Aphth. in progymn.
«luAsfei^jf,confabulationum vel fabularum amans. Demetr.Phal.Tl(piXopivJwj amor confabulationum vel fabularum. Dionys.Long,<t>iXo/xvJia, libenterfabulor. Syncsiep.103.
M tTa, «r,rausa. II./ 3 , liiirzpuxmxciitxut 'slnx Tittxk. Vidcfujxriyxaufy, apud Luc.
Mviof, vermes, qui carnibus innascuntur.
Musti'«, seu ftvitix ,lusus quidam puerilis,dictus & p.ijL^xAxt,secun-dnm quosdam. Vide poli.
MtjäiViMyiodes, muscarum deus,qui & i“ 1 i £ v<®'>Myiagros,iSi: 4 vi fAchor.Plm. 5
Campofitx.
Xxip.ij®., 8,0, apud Paus. in Eliacis cognominatus ita fuit Jupiter,quasi abactor musearum.
K.vAc/xnx,x; } fsmu[ca canina. Phil. de vit.M. Metaph.pro impudenteSc audace accipitur, tum alibi, tum in epig. Jfst&herhs/iomen,qua: & »uuonif r. Pro xtwopc^x dicitur Sc Kivuufxux t verso 0 in k. II. ss.
MTK Aii, ü, mugio, boum proprium. Factum per onomato.poeiam yyx^ßxoXiyit ßü. s ) Tribuitur tamen criani aliis animanti-bus, ut camelis, asinis; nec non aliis, tdm inanimis, quam anima-tis, qua: mugitum boatumque quendam reddunt. II. Q, piiptvxbrr;j vi T«vp®-. Ii. i«, piiyx c'i auSt xeAcq [Avy.m.
Mvßlauaj, Zfiuy, mugio, boo. Theocr. idyll. 19, Airiigi ftaXfoupu.x&vx'T. Aristoph. in Raai. l.’sAi'J:, d: xäy.vß, rcyi. Plut,
de Deo Socr. t j fa*i(£c%, a^isvcq (pmxsr ivxs arxpfos.
Muxjj^yc, mugitus, boatus. Plut.de solert.an. stilis ftMifugnixiWiff# TroiSrTCi efitgitt. Pro eodem dicitur & /xvxvS-pyf, Od.^t,II.c,&pcvxnxu. etiam fowj, Apoll. Arg, I.4.
M vxrnns, mugiens. Theocr. idyll. 8.
Mvxrrnaj<f^<r/jsi, terra: motus qui cum mugitu quatiunt terram, Ati*stot.de mundo.
Ccmpoßtx,
Aftvxr,T®y, x, e k, i, expers mugitus seu mugituum. Epigr.Axrofaii&ouxf, mugio.
Tiijxvngh »i, voces qutedam mugitum taurorum imitantes, (unde &illa: pro tauris Deo sacrij habemur,qute ad paludcsilmMriema?audiuntur.) Aristot. in probi sect.2 5.
E’ßaitvÄ®-, valde seu vehementer mugiens. 11.4 • Od.s.MsyaAowvxifrw, grande mugiens: item grande tudens: asini enimepithetum elfe dicitur.na&piviylepLaj, reboo, mugio.ns&c,«vj(s£Of“q> circuinmugio, circumstrepo. Plut.
Tavcu/xmfis, mugitus suos longe protendens: seu intense & vehe-menter mugiens, in Epigr.
T 'weptvßiofixj. submugio. Stwbo.
M TKH S. ÜT®-, vel ir, «, fungus, apud Di oft. lib. 4. c.’8 3. Gal. de ali-ment.facult. I.2.C.09. Sc apud Athen. 1.2, § Item clavus olea,qui& fungus Latine dicitur. Theoplir. hist.pl. 1 4. c. 6 . J Item sila-gus ellychnii, quod est inter futura: pluvia: praffagia. Aristopbin Veip. & Theophr. in signis tempest. & Aratus,« Aejpe«ty&povj <&&} pivlptt# Nux^c (r/j’nLM. ^ Item illud quod in ima ca-puli parte fungi simile vaginam tegebat: unde apud Herodot.i ftuxtfrS j(jA £KrS|i'<p£»r AOTxlxTd.^Itcm membrum virileiHelyth,MuxiiTef l’rxXiyß, fungi Italici. Plut.
Myxirnr®-, fungens, qui est exfungo.Liidaii. .
MTTAAIjsive yce^Avi,Hei)eb. nigra* lincte qua: 111 asinoruin col-lis & pedibus sunt. Eryni. pnixXay elfe dicit rugas &c oli»! m ali-norum collis, quibus nimirum peilis rugatur,& veluti duplica-tur; quibus &a*tatis anni, si forte, numerantur. 5 MwAuHeq-chio sunt etiam libidinosi Sc lascivi homines, salaces, apud Ly-cophr. a Mvclo quodam tibicine, qui fuerit libidinoius, viaefcholiast.
j E’wtx/zvxX&j, (comp?) ab Helych. exp. qui est novem annorum;«-
buftus & validus. Callim. E'Voc»t£«^!vxA®- s»®*-
AIEEEHT, «p®^,c,naris, meatus odorandi. Gal. ad Glauc.lib.i,"*f| «eas*£p£ ( ccvx.tj))®~>AV chc si atffx. Idem,rvv p'jrßS’
'fn-tXx/xQamy ,nares constringere. Apud Aristot. hist. andni"'xxiifitrif ^ Item nasus: ut, iVi ß « rxvxryy
duas parces divisus cli nasus. J Plerunqs metaphorice iUurpa®b