221 Deradicibus venenis reſiſtentibus, Sc. 322

dies triginta, luem Veneream plus quàm lignumIndicum(anat, prodeft morbis articularis, ulce-ribus, laxis ex pituita& defluxione tumoribus:cerebri& capitis vitia emendat: jecur confirmat:lienem extenuat: incipientem elephantiafin diſ-cutit, Nicol. Monardis,& Andernucus.

De radicibus veneni reſiſtentibus.

ANGELICA cubitalem excedit altitudi-nem, caule genicularo, inani muitis alarum cavisreferto: folía profert oblonga, per ambitum fer-rata, in nigrum vireſcentia; flores albos, in um-bellam cohzrentes: e quibus femen prodit te-nue lentium modo compreſſum. Radix ei ſubeſtcraífa raphani modo, qua in plures divaricanturramos, guſtu acris,& ſuaviter odorata, Naſciturin hortis. Colligitur autumno: ſiccatur,& con-ſervatur per annos duos, vel tres. Excalfacit, pa-riterq; deſiccat ordine fecundo cópleto, aut ter-tio incipiente, Proinde aperit; attenuat& difcu-tit. Vene nis mirifice adverfatur; quare peftilen-tiam arcet hauſta, aut frequenter commanfa.Ipfaperfe K humores dige-rit.Idem preftat& radicis decoctum: quod etiam

celeriüs ex frigore tuſſientibus auxiliatur: ex-

pe&orat enim efficaciter craſſam, lentam q; pi-tuitam. Sanantur eodem ex aqua aut vino inter-na vifcerum ulcera,concretusq; fanguis diffolvi-tur,& roboratur ventriculus. Radix in pulverem

trita, animi deliquiis,& cæteris cordis affe ctibus

A peritur. Nigrum veró Chamæleonem, idem in-quit, foliis quoq; effe Scolymi, fed minoribus,tenuioribus, ac rubro diſtinctis, caule dodranta-li digiralis craffitudinis, ſubrubente,& umbellãhabere;in eaq; lorem tenuem Hyacinthi zmu-lum, verſicolorem, radicem veró craſſam, nigrã·denfam, interdum exefam, qua diffe&a füblu-tea fit,& manducata mordeat. Et cum Chamæ-leone quidem albo Cerlinam humilem conve-nire poffe apparet; fi fru&us, aut capitulum re-

B ſponderet. Caule fiquidem& foliis fpinofa, fedfiu&usnon eft veluti Cinaræ. Pini conum ſiqui-dem Cinarz capitulum refert; ex ſquamis mul-tis faſtigio acuminatis; ac fpinofis coactus, qua-lenoneft Carlinæ. Nequeenim fatis eft, quódcaule careat, aut quód vicum ferat, fed reliquasetia adeffe notas refert. Nam, ut Franciſcani fra-tres tradunt, plures Carduorü ſpecies reperiun-tur caule vidua: poffunt& aliz viſcum ac gum»

C mi prebere. Plin lib. z. cap. 16 ixinem raram vi-fir& radice filiofam eſſe inquit, ex qua mediumveluti malum extuberat. Eft autem xine Cha-mæleon albus. Exemplaria Helxine perperamhabent. Idem de Carlina altera dicendu: tametſienim folia forte habeat Scolymi,& caulẽ dodrã-

talem, cùm tamẽ flos nó fit hyacinthi, id eft, cæ-rulei coloris deſideratis& aliis, Chameleon nigerdici non poteſt. Accedit noftra ſententiæ in lib.Singulariũ fuorum primo. diligentiffitnus P.Bel-lonius,qui ambas Carlina,à Chamzleonibus dif-

opem unicé præſtat. Valet ad rabioforum& ve- D ferre oftendit,& utrumq; Chamzleonem lralię;

nenoforum morſus, exterius cum ruta impofita,intró in corpus affumpta. Matthiolus.CARLIN A, five Cardopatii dua fpecies:una humilis& absque caule: altera caulem pro-mit. Utriusq; lorem candidum videre contigit,Geíaerus purpureum reperi fcribit, quod&- Francifcani fratres teſtantur. Humili. ſuntſpinoſa,& oblonga, inter qua: medius emicat or-biculatus flos, amplus, magnus, exteriore parteinftar echini caftanez valde ſpinoſus: ſuperiusjlanus,& late patens. cujus medium mulus ca-pillaceis ftaminibus far&um, oblonga, anguftaambiunt foliola, candida, aut purpurea, ferenohic explicatur coelo nubilo veró& per noctemveluti fe recludens contrahitur. radix hujus ob-longa,mediocris craffizudinis. Altera fpecies fo-lia fimiliter valde habet ſpinoſa, non raró afpe-riora: caulem dodrantalem, aut altiorem: floremin capitulo uti prioris, ſed minorem multó: radi-cem digitalis fere craſſitudinis odoratam,& ur-plurimum rimofam. De utriusq; nomineinter

recentiores non fatis convenit. Sunt, qui velintpriorem Chamæleonem albũ effe: alterum veroChamæleonem nigrum: alii utrumq; àCbamz-leonibus differre afferunt; Chamæleonem autealbum Diofcorides folia habere Scolymo fimiliaait, caulem non promere:€ medio fpinas erige-re echini marini aut Cinaræ modo: flores ederepurpureos, K pappoſos: femen Cnici:

bam; aliquatenus aromatic,gravis odoris,& dulcem, circa quam vicum re-

radicem interiüsa

Germania,& Galliz incognitum effe fcribit. -bi Chamæleonis radicem perquàm craſſam effeait,& pedalis, aut cubitalis longitudinis, mul-tum; odoratam, atq; ex ea lachrymam manare:Chamxzleonis vers nigri lorem effe pulcherri-mi, cærulei, ac plane c&œleſtis coloris, quam Dio-ſcorides San Gaui appellat, ab Hyacintho nonſcripto, qui creberrime cæruleus eſt. Dodonaus,VENENIS etiam RESISTUNT, radix Apii,E Allii, Ariſtolochiæ longæ, Bryoniæ, Cyperi, Car-nabadii ſeu k uH QUNMGE ENIM&c. de quibus vide ſupra ſuo loco.

De radicibis ambuſtis conferentibus.

HyAcrNTHI radix bulbacea eſt. Hæcpueris cum vino albo illita; pubertatem coercet,& non patitur erumpere: fiftit alvum pota,&urinam impellit: phalangiorum morfibus auxi-liatur. Diofcorides.

Au EB usTISs quoq; medentur radix Afpho-deli;Bulbi,liliorum alborum,&c. de quibus videfüprà fuo loco.

De radicibus dolorem fedantibus.

AwoNisfeu ONoNrs ramos habet fru-ticoſos, dodrantales, aut majores, frequẽtibus ge-niculis cinctos, cavis alarum multis, capitibus ro-tundis: foliis lenticulæ tenuibus, puſillis, ad ruetz aut pratenſis lori folia accedentibus, fubhirfatis,odoratis, non injucundé olentibus. Muriaconditur, antequam fpinofa fiat, eth gratiſſima.