descriptio Veterum Codicum Quartae Claffisßv e Junior, hinc inde repert. 57

,, ut dedecori quandoque a plerisque habiti fuit; cur? quoniam quae in-„ essent ignorabant omnes— Certum est itaque, mi Jacobe , neque qualitatis,, Graecae linguae Praedicatores hactenus capaces, neque legatariis ipsis„ tali relicto valde consultum e sie — ex Stutgard XL Kl. Aug. 1488.

Eodem Codice etiam Polanus in adornanda N. T. versione Germani-ca usum se fatetur ; nos vero bis atque accurate contulimus. Satis autemmirari non possumus, quod Erasinus, qui testatur hunc Codicem sibi admanus fuisse, nescio quibus sinistris suspicionibus adductus, illo uti nolue-rit: Audiamus ipsum loquentem. A°. 152.2.. Apologia ad Stunicam in Jo.I. 47. „ Quum hae excuderentur Basileae, suppetebant nobis exempla-

„ ria tria [Euangeliorum - ] unum quod nobis praebuerat eximius vir Jo.s, Reuchlinus, duo, quae praebuerat monasterium Praedicatorum Basileae,„ in quorum altero aderant Commentarii Graeci Theophylacti, quem nos„ toties adduximus nomine Vulgarii, quod Theophylacti vocabulum ob,, literas detritas vix legi posset”. & A°. 152.8. Refpons. ad Object. 16«Hispanorum de loco Lucae L 35. „ Johannes Reuchlinus suppeditarat„ Codicem N. T. bellum verius quam emendatum ; is hic relictus est a„ Cardinali quodam Synodi tempore. Qui praeerat Castigationi, cum„ haberent Theophylacti vetustissimum Codicem , maluerunt illum bel-„ lum sequi. Ita factum est, ut aliquando contextui non congrueret mea„ emendatio. Hoc simul atque comperi, jussi, ne quid ad ilium corri-,, gerent, qui videretur ad Vulgatam Latinorum ac recentem Lectio-„ nem emendatus”.

Malebat nimirum Erafmus Theophylacti chartaceum ve-

tustius hoc membranaceo Codice pronuntiare , & hunc, quia accu-rate scriptus, picturis auroque ornatus atque bellus esset, eo nomine re-jicere, denique veterem suam cantilenam de ejus ad Vulgatam Latinameditionem correctione, cujus rei tamen , ut quovis pignore certare ausim,hic nullum vestigium est, ad nauseam usque repetere, quam StunicaeHifpanisque contra stantibus manus dare victas. Quis unquam haec deviro tam perspicaci credidisset, nisi ipse ultro confessus esset? *.

II. Codex Basiliensis B. VI. 2,5. membranaceus Secuit XV. Basileae aEr. Praedicatoribus emtus pretio duorum florenorum Renendum. Con-tinet quatuorEuangelia, imperita plane manu scripta, quae & - & «,«u & 0, at & g , /3 & u fere confundit, multa etiam ob ZpotoAtevra, omit-tit. Martinus Crustus eodem usus est Tubingae Ao. 1577. & ante illumpraecipue Erafmus , qui A°. 1515. hunc ipsum Codicem in officinamFrobenianam. ut typis ederetur, tradidit, unde etiam signa Typotheta-rum & quaterniones & paginas signatas Editionis primae Erasmianae ad-huc retinet; ante tamen Erafmus hunc Codicem ad fidem Theophylactialiorumque Patrum , interdum etiam ex conjectura correxit: uti & ex

11 in.