Animadversiones & Cant. ad Examen Var. Le£t. N. T. necejfariae.

rov 7rXcvtricv siv, dyArrsiet; rcy TrAyrlov crov di treAvrcv , hrc?si, Tstvn siAov, ori7rc)i\Yj yiyovtv q rdv dvriypcipay 2sit(pood, ure "dcrs paÖvyJct; rtvcev ypasiem , ure ~dmTcXpirji nycov ftoxS-qpd; P diosidtrea; rSy ypatpssivav , ure ysi dwo rav rd ictura;dozovyrct cv rtj dto^S-dtra 7rpo<si3-if]av -- dtpcagcvßcoy. Tqv siev oiv c* rd; dvnyqd<pot;d‘7rctha)d; sicpsizq; 2sitp^UAv ö eov evpoptev idcraS'cq , K^injsio y^crduiva reti;

Xoi7rcq; iaciccncnv zA. Quibus interpres Latinus sequentia addit, nescio un-de desumta; , in exemplariis autem Novi Testamenti hoc ipsum me posse, facere sine periculo non putavi. Tantum suspiciones exponere me de-, bere , & rationes causasque suspicionum, non este irrationabile existi-, mavi; sicut in hoc loco,— judicent ergo, qui possunt, utrum vera sint, quae tentamus an falsa’. Violenta autem est detorsio, quando Whit-byus assertum Origenis, rrdvra, rd zetrd Mctrödjoy ctyrly^apa [si trvvd^av <vJAr t -Aa;> ita interpretatur: Verba Matthaei a verbis reliquorum Euangelifia-rum disicrepare : cum verus & apertus sensus sit: exemplaria Matthaeisibi invicem non consientire , hoc est , in diversis Matthaei Codicibus repe-riri Variantes Lectiones. Ex hac observatione Origenes non male in-fert, licere emendationes ex conjectura proponere. Si enim dantur V.L. & si eaedem maximam partem ex ingenio & conjecturis Librariorumortae sunt, cur non idem liceret doctis, quod licuit librariis, ubi aliterhorum temeritati occurrere non licet? cumque nemo postit omnes Codi-ces consulere, cur non licebit suspicari, unum atque alterum nosirumCo-dicem fortastis esse mendosum, & in aliis forte aliorum Codicibus sanio-rem Lectionem hanc vel illam aliquando repertum iri, id quod nec rarousu venit? Sane qui nullis allatis rationibus simpliciter postulat, ut Typo-graphus, qui hanc vel illam curavit Editionem vere dvctptdfj^r©^ existi-metur , parum modeste agere videtur. Aliud Origenis Testimonium vi-de ad Matthaei Cap. VI11. vers. 28. Alterum testem producimus Isido-rum Epist. 1. 4. 1x2. 'on te mlAdzi; ev <raxaoy rj y.era<rax^ßdey i} 7rctpctAa<p3-e$ij 7T(>ist3-\v rev vcuv r3v AtycyJvcov truvrctpdrja , sihov LV, exempli gratia deindeprofert cum ex V. tum ex N. T. ea loca, quae supra proposuimus; tan-dem concludit: retura, utt&v, d rcy vouy r£y ypctpdv o v /zoyov ou A u/zcsisrcq , d/A.dysi crvvsi/]!7iv , ßeßctfsy re ysi •mdyiov ‘dmtpsia , ysi siv txovcrdv dtrdpHctv tXhtAuet ,

xctra.7rctvcrct). Tertius testis sit ex Latinis Patribus Auguflinus , qui cumvanisiimos Manichaeorum clamores de falsatis atque emendandis Euan-geliis perpetuo audiret, non ideo tamen metu expostulationis Haeretico-rum in alterum extremum delapsus est, ut omnes omnino emendationesex conjectura improbaret: , Ego enim, inquit Epistola 19., fateor ca-, ritati tuae, solis eis scripturarum libris, qui jam Canonici appellantur,, didici hunc timorem honoremque deferre, ut nullum eorum amorem, scribendo aliquid errasse firmissime credam. Ac si aliquid in eis oflen-, dero literis, quod videatur contrarium veritati, nihil aliud quam vel

, men-