x < &^ 'Prolcgomen. Cap. XVI.

rcvg 'bznT(A'7Tmi$, t^eureXsoutri ydp tjj\ &4av ygaCp-gy , cog ßa^ßa^opavov , ystst cye-[lUTOTsroucqg gtvais eruvTeTayptvqv, truv&Tpuv Si dvayxajjrtv tXXd'snurav , ysj -a npir-tS> v Tzra/jtvS-qKt} tcv vSv t Xtyophm ixTapdrTXtrav , d?X’ "Xvd r^rav pav&avtTaa-av'fdXrjS’aag t> p i%vv. TlSjg ydq turetrev r- dypoutiZpptvri Trjv ivyXurjtav , kyssdratrav cicroCpot ; ■araiff ßapßa^ovtra KctTa, y^rj troXoMt^ovtra i/si/wmjjcs rr t v dr}i}Cifyphqv

'srXdvr l v\ & Epiit. 67 . Tyjv S-eidv-^Tidnaf ypa<p*jv prj t£> 'sn^tpia yjy xexa.fo.o-sntrp.tmvu %(it*)pev7jv Xoyta , oQXa, r£ TcfsretvS xcst ■sre^cS.—- MavS-avircticrav ori ’dpetvov 'zra.qdtSuoTXT dXrs\g P t ‘ziragd to xpivS@^ pctQetv — <5 (0 ^ q ypaCpij rrjv dXqS-etware-

Zß Xcyu fypqvtvrtv , ha Xj i^idrtzf ^ tr.opot £ ■üroejhg Xj yuyaJjxeg pd&ouv.

Augustinus de Magistro: , Apoltolis, inquir, non verborum sed re-, rum authoritatem esse tribuendam, — fieri enim polte , ut Paulus, quanquam dixerit praeceperitquerectissime, minus tamen recte locutus, sit — praesertim cum se ipse imperitum in sermone fateatur. Quo tan-, dem modo istum refellendum arbitraris ? Nihil habeo quod contra-, dicam.

Hieronymus ad Algariam Q. 10. , Illud , inquit, quod crebro dixi-

, mus: etsi imperitus sermone , non tamen scientia', nequaquam Apollo-, lum de humilitate sed de conscientiae veritate dixisse , etiamnunc ap-, probamus’. Ibid. hoc loco. Coi. II. 3. quidem conjunctio superflua est,, quod in plerisque locis propter imperitiam artis Grammaticae Apoflo-, Ium fecisse reperimus ; neque enim sequitur sed vel alia conjunctio,, quae solet ei propositioni, ubi quidem positum fuerit, respondere. Mul-, ta sunt verba quibus juxta morem urbis & provinciae suae familiarius A-, postolus utitur. E quibus exempli gratia pauca ponenda sunt. Mihi, autem parvum est judicari ab humano die , & dv 9 -pd> 7 nvov xiyu , & i xclt-, evdpxti<ra vpdg , & QUod nunc dicitur : prßug vy.ag xarctßgaßeviTW. Quibus& aliis multis verbis usque hodie utuntur Cilices. Nec hoc miremurin Apostolo, si utatur ejus linguae consuetudine,in qua natus est & nutritus,cum Virgilius,alter Homerus apud nos, patriae suae sequens consuetu-dinem ,/ce/e^E frigus appellet’. Et Hedibiae Q. II. Paulus.-di-

vinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii expli-care sermone. Habebat ergo Titum Interpretem & ß. Petrus Mar-cum. Cujus Euangelium, Petro narrante & illo scribente compositumest. Denique & duae Epistolae, quae feruntur Petri, stylo inter se &charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus,, pro necessitate rerum diversis eum usum esse interpretibus’. In Galat.V!. 1. , qui putat Paulum juxta humilitatem & non vere dixisse; etfi, imperitus sermone , non tamen scientia ; defendat hujus loci confequen-, tiam. Debuit quippe secundum ordinem dicere: Vos qui spiritales, efiis , instruite hujusmodi in spiritu lenitatis , codsiderantes vosmet ip-, sos , ne V vos tentemini ; & non plurali inferre numerum singularem.

He-