Buch 
Prolegomena Ad Novi Testamenti Graeci Editionem Accuratissimam, E Vetustissimis Codd. MSS. denuo procurandam : in Quibus agitur De Codd. MSS. N. Testamenti, Scriptoribus Graecis qui N. Testamento usi sunt, Versionibus veteribus, Editionibus prioribus, & claris Interpretibus; & proponuntur Animadversiones & Cautiones ad Examen Variarum Lectionum N.T. necessariae
JPEG-Download
 

'Animadversiones & Caut. ad Examen Var . Le&. N. T. necejsariae. 195

bus, nec Vsersionibus antiquioribus, addo nec Codicibus vetustissimis co-gnitas.

Hoc argumento pugnat Irenaeus 1. 5. c. 30. pro asserenda lectioneApocal. Xlli. 18. , His, inquit, iic se habentibus , & in omnibus anti-, quis, & probatissimis & veteribus scripturis numero hoc posito igno-, ro quomodo erraverunt quidam &c. Quae apud Eusebium H. E. V. 8.Graece ita leguntur; rourm cvTcog Ixovtojv, ysicv ird(ri esi roig (nrmci&mg ^ dg-Xmois dvTiy(>cl<poig rovdpiQ{A ,2 t%tx xHsiva x. A. Tertullianus adv. Mare. 1v. 2,., Ego meum dico verum, Marcion suum. Ego Marcionis affirmo adul-, teratum, Marcion meum. Quis inter nos determinabit nisi temporis, ratio, ei praescribens autoritatem, quod antiquius reperietur , & ei, praejudicans vitiationem,quod posterius revincetur. In quantum enim, falsum corruptio est veri , in tantum praecedat necesse est veritas fal-, sum. Alioquin quam absurdum, ut si nostrum antiquius probaveri-, mus, Marcionis vero posterius id verius existimetur, quod est le-, rius ? His fere compendiis utimur , cum de Euangeliis adversus, haereticos expedimur , defendentibus temporum ordinem posteritati, falsariorum praescribentem. Cajus , Irenaei Discipulus, apud eundemEusebium 1. 5. c. 24. contra Theodori corruptiones ita pugnat: dv$l

ydp dpvsia.S'cq fivv&vraj dvrZv eivcy ro ToKytjya, , c^orav vg-f rip d,vrcov xsit j ys~ypctysivx , yg.j 7 rcip uv xar/jydsiirciv yj Toiavrcig r zs-ci^iAcißcv rdg ypcvQag , ysi c>\T-

jrcy dvTiygatpa, o@£v dvrd fxereysitpctyTo , si tyaimy. jrsinc illa SCholiafiarumad Jo. VIII- T d dßi^Mrsivact/^lunv dvTiy^dtpotg 2 xuvrcy cv (k TOig dpxoyoigcKcb

xeiyrctf- & tSto yerd dgisixuv iT£§ri<rctv rd 7 npi £ yoLyyjJS ©- 1 , i 7 rei$yj bigT d 7£ia tS> v dyTi^si(pm 2 x \yxetTCtj ,arA^i/ big rd dpxcyoT£t>a, qvprjVTcq. MäXWlUS

Dialog 3. p. 124. de loco ad Roman. C. Vili. n. T yoytvSsioy, «n b)oA oig roig d^ydfoig d,VTiypd(ßoig htco y^ypaxarTcsy. Atiguflinus Epistola 19. , Ma-, nichaei, inquit, plurima Scripturarum divinarum, quibus eorum nefa-, rius error clarissima sententiarum perspicuitate convincitur, quia in a-, lium sensum detorquere non possunt, falsa esse contendunt, ita tamen, ut eandem salsitatem non scribentibus Apostolis tribuant, sed nescio, quibus Codicum corruptoribus. Quod tamen, quia nec pluribus sive, antiquioribus exemplaribus, nec praecedentis linguae autoritate (unde, Latini libri interpretati sunt) probare aliquando poterunt , notissima, omnibus veritate superati confusique discedunt. Hieronymi testimo-nium §. 13. vidimus. Casiiodorus de Divin. Lect. c. 15. , Duorum»

, inquit, vel trium priscorum emendatorumque Codicum autoritas in-, quiratur , scriptum est enim , in ore duorum vel trium testium stabil, omne verbum.

XVHI. LeClio plurium Codicum , caeteris paribus , estpraeferenda.

ßb 1 Si