io (5 Troie spornen. <dap. XVI.
Si quis hanc Regulam Hebraice scriptam malit, reperiet in libro QosrtP. z. tz. LZ-. 2.6. his verbis:
ai-D to* : nty’wi d’jbo ix ~inx N2V2 qibn xso» tax naxn na
: DH'n’n man aran mby niay* j 6 crmn »a onaon
Hanc etiam Augustini fuisse sententiam, ex modo indicato loco vidimus.ÜVlinime omnium vero , quod quibusdam placet, Codices typis expressisinguli pro totidem testibus habendi sunt, quo pacto Manufcriptos nume-ro suo vincerent, omnemque emendationem excluderent, sed in memo-riam revocandum est, omnes vulgatas Editiones non nisi ex duobus nonoptimae notae Codicibus uno Erasini, Complutensium altero prodiisse.
Quae tamen Regula locis dubiis atque controversis non magnam lucemaffert; tum quia prompta est exceptio, caetera non este paria: tum quialibri veteres, quorum maxima debet esse autoritas, paucissimi ad nos per-venerunt, ad quos comparati juniores omni pondere destituuntur. Co-dices autem pondere non numero aestimandi sunt.
XIX. Nihil prohibet , LeBionem a typis edita & vulgo recepta diver-sam in Textum recipere , non tantum ubi idoneis argumentis asseri poteß 9verum etiam ubi adhuc dubitatur , utra utri /it praeferenda.
i. Quod Lectio spuria certis indiciis cognita genuinae item cognitaecedere debeat, probatione haud eget; hoc jure liberalster sane usus estErasinus in recensendo Textu N. T.; idem fecit ßeza, idem omnes in-terpretes, Lutherus, Piscator , atque Polanus in Versione Germanica,Tremellius in Versione Syra, Castalio in Latina, alii in Gallica &c. Ne-que idonea ratio afferri potest, quo minus hodie eodem jure uti liceat,posteaquam nobis jam multo major testium numerus, adeoque ad recte,judicandum amplior facultas suppetit.
-2.. Aliter quidem videntur sensisse, qui hoc & superiori secuio officinisTypographicis aut scholis praefuerunt, fatis esse nempe putabant, si Va-fiantes Lectiones cujuscunque generis vel margini, vel imae paginae,ad-dita Crisi, quanti singulas facerent declarantes, apponerent, minime au-tem licere sibi judicabant, lectionem, quae semel Textum occuparat, lo-co suo movere. Cui sententiae etiam Capellus, credo ut invidiam The-ologorum declinaret, subscripserat, a Buxtorfio male acceptus eo nomi-ne, qui hanc futilem .incrustationem appellat Cap. XV. Partis i: Anti-criticae. Ubi enim ille dixerat; „ sic fore ut maneat integer & illibatusm Textus hodiernus”, hio vere & graviter : „ maneret, inquit, integer^ .& illibatus'Textus in loco suo, sed non in mentibus, & judiciis homi-num s absque quo vilis admodum est ejus integritas. Quod si in mar-gine