ANTON. SADEEL. R ESPONS. 5ac proptercà Ecclefix Cocholice Paftorem,&caput effe multis quidem verbis, nullis autemrationibus affirmat, vt fpero ex hac noftra di-fpatatione fore manifeftum. Quia veró tribusillis locis nihileft cum Romano Potifice com-mune,& ad eum;nifi per vim ac nefas, trahi nópoffunt(quippe quorum verus fenfus do&orünoftrorum fcriptis laculentiffimisiam pridemante omnium oculos verfatur) in hoc potiffi-miim laborat Furrianus,vt veritatem inuoluatfophifticis quibufdam fallaciis vera Philofo-phiz nomen ac titulum ementitis. Hinc fit vtlógé(epiusin hoc libro, quàm in fuperioribusActiftotelem appellet, Ariflotelem identideminculcet,& nos modó ad Phyfica, modo adMetapbhyfica Ariftotelis, nunc etiam ad eiusPolitica reuocetsidque tanta animi contentio-ne,vttoniam Apoftolicum, fed Ariftotcli-cü aliquod Ecclefiz Catholicz caput prafice-re velle videatur. Quo magis miror, quidhvicSophiftzin mentem venerit, vt quoties Ari-ftotelis meminit(meminit autem fzpiffimé)toties dicat fe meum Ariftotclem citare, Atenimin meo libello Ariftotelem:ne nominaucramquidem,tantüm abeft(quod ifte facere voluit,fed non potutt)vt Ariftotelem in hac caufa pa-tronum adoptare voluerim, Enimuctó licetAriftotelis ingenium admirer,& eos audià li-bentiffimé, qui fummis Ariftotelem laudibusextvlerunt(vtq i mentis acie vim rcrum, na-

;: í-..turaimnque vi derit, qui flumé orationis aureum

2.li].