384. Fernand! Vafaquij Controucrfiarumfinitunt'effet,fed& lógiffim? exterminatum, ita vt riullum omninó peri
culum effet;tunc ca lex quoad omnes ciucs Reipublice,& quoad omnc:etiam cafus ceffare videretur. Ceteri fi iidem hoftes,vel alij reucrfi rur
fum vrbem obfiderent, cadem lex,quia vires fuas nunquam amifit,fed tàtigm ad imaginem fopit, aut foporati hominis vires continuerat repref-]ferat, frenauerat,nunc quafi expergefa&a;aut frzno libera& foluta,vires
fuas fine noua Icgiflationc aut pr
Igationeipfo iure exercere incipietQuoad fecundum cafum pri:
f alem,quando ea lex non ex toto Reipu-blicz noctua fa&a eft(ed tantiimin auodam cafu particulari,& tunc Dominicus Sotus,vb: fuprà,poft diuum Thomam& Caietanum, vbi fuprà,quos refert,tenet ceflarc legem;hoc efbjipfius executionem, quoad illumcafum particularem. Sicque íi iu(fit lex ciuitatis obfeflz, ne ipfius portaeetiam de dic aperiantur tamen fi ciuesab hoftibus fugientes clamarent feintra muros recipi,aperiendz portz eflent, nec per hoc legis tranigrefiiofa&a viderctur, cüm illi vtiles fint ad defenfionem& tuitionem vrbis;cuirei ealex coníultum voluit:quoc
idmitterem, nifi forte periculum eflct,nc hoftes tales ciues infequentes fimul cum fugientibus irrumperent in vrbem: ficque eam caperent, omnéíque ciues perderent,quod maxime ca-uendum effet,quando non magnus effct numerus ciuium fugientium,magnümque effet periculum in portis aperiendis. Vltimo cafu quando ra-tione legis in particulari ceflabat, quod particulare Reipublica faltemprincipaliter non intererat, tunc duo funt videnda;primüm an cefletiegisobligatio:deinde an illi pariculari& priuato homini liceat ficere hancinterpretationem collectam ex mente legis contra verba ipfius. Quoadpos j, xprimum Sotus, vbi fuprà, negat tunc legis tranfgreffionem fieri licere,$a ceffante quod fi, inquit, fcis cateris vtrum illa fit iufhiciens ratio, vt tubditus faciateti in par contra legem ,quod ratio legis in particulari perfona& cafu deficiat: rc-ticulari lex fpondetur,quód fi tantüm dehicitin particularinon fufficirid, quod& te-ceat, ép net fecundum ipfum, diuus Tnomas 2.2.quzft. 6o. artic. 4. quod& tenetma D^ Murfüm ipe Dominicus Sotus Theologorum ditertiffimus, vbi fuprà lib.3.quaft. 4.artic.s. poft Ariflotclem, quem referunt 5. Ethic. capit. 7.& vtperfe&ius rem agamus ipfi diflinguunt intérlegem pofitiuam, quz nontam iurisindu&iua eft, quàm iuris diuini, aut naturalis iam indu&ta repe-titiua(id quod ipfi appellant ius naturale continere, fed non inftituere)& legem quz illud ditponir, quó inipedis iuris natura principiis nihil re-ferebat vtrüm fic fierct,vcl non fierct: quo cafu, inquiunt ipía legis(cri-pturaius ipfum non folüm continet,fed etiam inftituit(quod ius pofitiuüappellant Diüus Thomas& Dominicus Sotus, Ariftoteles veró legitimüappellat;aítque,efe bonum Icgitimum)ergo aiunt, qui ab hoc iure ícri-pto recedit)non potcft nonire vel contra bonum naturalc,vel contra bo-num legitimum,quorum neutrum licet. VndcSotus ex mente,vt inquit,reliquorum, d. artic.s.& d.artic.8.aitquod etiam filex pofiiiua, quz incommuni bona eft, in particulari incipiat effe noxia, non definit etiamin illo particulari habere(uum cffc&um& executionem: ficque ait,fi le-ge cautum eft, nemini node licere incedere armatum,& ciuis mul-tum quietus& pacificus, à quo verofimiliter nihil mali timetur, armatusincedit incurrit poenam lcgis licet ratio& vtilitas legis in coccífet. Vndectiam fubdit, principem per modumdifpen(ationis eo cafu poffe fübuc-nire