Ssu IN Jus VecatroNSs. 267jurisdi&ionem;& quia error in nominc Judicis vitiat citationem, l ſi in ſu-dicia. de ſudic. l. 4.[i quis in fundi.de legat.. meiitó certum& verum judicis no-men apponcadum crit. II. Nomen ejus, qui petit citationem, arg. cult.X. de reſeript. Citandus namque nomen Adverfarii fui ignorare non debet,ut có mcliüs defenſionem fuam inſtituere, ac fe preparare queat,& fecumetiam deliberare, an contendere vel cedere velit. Quoniam veró ejusdemnominis poffunt effc plures, ideo que declaratio& nominis demonſtratioin eitatione ita fieri debet, ut omnino certior ce ddacur is de perfo na citan-tis, qui citatur, l. Juotiens. G. S. de bered.inffituend. alias citatio tan qua m dubia& æquivoca non valebit. hl. in l. non ignerat. n. 6. C. de fruit.& lit. expenſ. Et ta-liter citatus repetit ſumptus litis& damna. 1II. Nomen ejus, qui citatur,ut poffit certo cognofcere, citationis decretum ad fe pertinere, adeò ut, ſihoc factum non fuerit, citatus ncque comparere debeat, neque contuma-ciam contrahat, fi maxime ipfi citatio inſinuetur. Quid autem, fi plurescitandi fuerint? Omnium nomina funt exprimenda, v&. Si plures fuerintdelicti complices, non rectè citaveris Titium cum fuis complicibus.lic. ummius difp.s.de proceſ6. ſudic. S. 10. Alias contra non nominatos executiofieri,& per confequentiam procedi non poffet, neq; Proclama contra in-nominatos decerni, Mynf.obf.50.cent.5.0.5. quia non entis nullæ ſunt quali-tates,& qualitas fine ſubjccto ftare non poteft. Andr.Gayl.lib.1.0bferw.49sMynſing. d loco ait, hoc ita terminatum fuiffe à Dominis Camere,cüm No-rinbergenfes citationem adversüs Marchionem Albertum& cjus adhæ-rentes peterentànno i552. Hoc veró an procedatin conſortibus unius ap-pellationis vel concreditoribus? Negat Mynfing.cenr.2.05ferv. 66.& dicit,quód olim deciſum fueritin pleno confilio 28.Scptembris anno 1541. incaufa Comitum de Mansfeld contra Mansfeld. In Univerſitatibus rece-ptum eſt, ut rectò tlniverfitatis nomine vocentur,& fufficit exprimi in ge-nere Conſulem, Senatores,& Plebem, qui etiam in genere ab ſolvuntur, velcondemnantur, idq́; in caufis fra ctæ pacis locum habet. Mynſcent. 5. oſ 50.lV. Caufaadjicienda,ob quam quis ad judicium cita tur. I. ex quacun g; causſe. 2. ff fi quis in qus voc. non ierit. I.. S. 3. dle judic. c. fi Primates 5. J.. Huicappo-nitur egregis ratio: Quam eis per ſcripta ſignificent, quid eis oppo-nitur, ut ad refponfiónem præparati adveniant. c.preiered, de anat.ubi etiam vult. Cæœleſtinus 111., ut in reſcripto Apoftolico inferatur caufa,Et hoc non tantüm in civilibus obtinet, ſed& in criminalibus. Non autemplané neceffe, ut libelli tenor inferatur in citatione, quod à Dd.communi-ter concluditur, llic Mummius difp.5.0.10.de proceſc ud. Arnold. de Reyger difp.2.6.20. Ordinatio Camere part. 3 tit. 12. fed. fufficit cau(am generaliter exprimi,ita tamen, ut citatus intelligere poffit, ob quam caufam vocatus fit,& utparatus ad refpondendum accedat. Attamen Andr.Gayl.ób.1.05/51. ait,Non peccare eum, quis quis libellum unà cum citatione transmittat, velil-lum citationi inferi curet; fed provide& cireumſpectè facit; nam tali cafuinduciz deliberatoriz non funtulteriüs urgendæ. Si ergo quis ad certamcaufam fuerit vocatus, poterítnead aliam caufam,ad quam non eft voca-tus, in judicio reſpondere? Ilico Ummius de proceſ6 judic. diſp. 5. ¶ 13. negat,addu&is quibus dam rationibus; Marant. tamen affirmat, ed limitatio ne,ſi ad aliam cauſam comparenti, ad aliam cauſam convento, in duciæ deli-beratoriæ conce ſſæ fuerint. Arnold. de Reyger diſp. 2. ſ. 20. cum Ummio ſta-

tuit,& dicit, quód hac fententia præjudici Cameræ. fit, Sayl.2