DE LAUDEM11S. g% t

tflet, indeque ipsi fidelitatem servare, & debita servitia praestare teneatur,uticonstat ex c. i. %.fimiliter. z. F. 34. Jung. Hart. .Pistor. f. 2. quafl. 34, num. z.e^Frantzk. d.tr. c. 14. num. 43. <&jeqq. Quodinfra,ubi de alienatione in ge-nere dicturus fuero, magis planum reddere nitar.

jo. Restat ergo, ut dicamus in spla abdicatione feudi laudemium petiposse. De qua ex t. 52.^55. i. z.feud. indubium est, eam regulariter, sineconsensu Domini, sub poena amissionis esse pTohibitam, 1. feud. 13. Illudquod in feudo novo ita simpliciter verum est, in scudo antiquo autem insu-per etiam agnatorum consensus requiritur, 2. feud. 39. quod si non observe-tur, alienatio ipso jure non valebit, neque tum de relevio quaeri poterit Sedi,ha:c longius persequi in alium locum reservabo, vide Rittersh .inpart.feud.

I. 2.c. 3. ScBarthol. Camerar. tr.de froh. feud. täten, qui omnia, quae huc per-tinent, nervose tradit. Potest tamen haec natura feudi vel in ipsa investiturapactis laxari, vel etiam consuetudine aliter introduci, quod etiam ssibindeaDoctoribus notatum, & ita illud deSabaudia.tam in bonis feudalibus,quam emphyteuticis, testatur Anton. Faber, in Cod.fuo. 1 . 4. t. 43. des. 8. & inGallia feuda ad instar patrimoniorum este redacta, notissimum est, de quovid. Cujae, uf 1. add. Knich. d.f. 2. c. 4. «.241.

51. Postremo adhuc superest inquirere, quomodo laudemiorum usus adFeuda extensos. Cum enim notissimum sit, feudum beneficium ubique ap-pellari , ut constat ex text. 1. F. 1. §. 4.1. F. 15. &passim, cui nihil magis con-trarium , quam ut pretio redimatur, & pecunia ab invito quoque compense-tur. L. commodati. 7. §. 3 -fs. cemmod. absonum inde videtur,ullum laudemiumpro investitura solvere. Attamen conjicere hic licebit,quodVasalli,cumnaturalem illam obligationem,qua benefactoribus suis ad remunerationemjure naturae adstringuntur, agnoscerent,voluerintaliquid pecunia: pro inve-stitura in Dominos conferre, quo animi gratitudinem contestarentur. In-deque tandem necessitatem, accedente consuetudine, factam esse, verisimilevidetur, quod ipfom etiam innuit Schneidvvin. ib't: Daß man auch von Rikket-Lchen / lehen-waar gibt zur Widergabe vnd wideretkantnuß/ der Gaben vnb Wotthaten/so der Her« dem Ichen-mann mit belehnen beweiset/ in epit.feud.p. 5. num. 6. Ubihocetiam de nobilibus feudis pendi asserit , cum tamen alias laudemium magisinplebeisuso sit receptum, in nobilibus vero in ejus locum soccesteritexa-ctio pro redimendo consenso,Consens vnb lehengclb / Item,honoraria nomo-phylacco debita, Tantzclcy gebünniß für die lehcnbricffe/ attestatur Rnich. depaSf.investit.p.z. c. 4. ». 128. eb” 129. Jung. Rofenth. insynops.feud. c. 6. concluf. 66.num. 3. Wehn. observ.pr. Ut. H. verb. Handlohn. Besold. thef.praSf.ibid. Carpz.injurispr. Eam. Sax. p. 2. confi. 39. definit. 32. Hartman. Pistor, p. 1. qutefi. 50.num. 6 1. Rudinger. observat, pr. centur. 3. obf. 42. Card. Tusch. tom. $. concluf.praSf.conctus.i}.verb.laudemium. Frantzk./itp. d. tracl. c. 4. num. 11.

52. Sequuntur bona censualia, German. lS><met-<£ib${ittt 1 quae ä censu quo- Bonacentannis persolvendo ita sunt appellata. Dicitur autem census proprie a cen-y^/^,sendo, noc est, aestimando,hinequeolim censitores & censores ä patrimonio

vel moribus populi aestimandis appellati suerunt. Eodemquemodo patri-monium uniuscujusque, census dictum/, cogi. 16. pr. ad SCtum Trebell. ideoquod censeri & aestimari consueverit, secundum institutum Servii Tullii,

Sexti Romanorum Regis, qui diviso populo in fex Classes & 193. centurias,illum secundum patrimonium & aetatem censeri fecit, in eum nimirum fi-nem, ut seire ponet, quantum quisque Reipubl. subvenire & tributum pen-

Rrrr 2