DE JL Zt D E MI I<S. S-5 '

Hätzdlol,». cum ibi allegat. Attamen si haec paulo accuratius consideraverimus,vix subsistere posse facile deprehendemus. Cum enim hoc jus domino ob in-vestituram competat,quam & in necessaria alienatione intervenit e necessumest, etiam inealaudemium praestandum erit. Deinde, cum id non ab alie-natore, sed a novo acquirente sive emtore, sol vi debeat, (a cujus latere ullamnecessitatem intercessisse,ne quidem fingi poterit,cum nemo contrahere co-gatur. I. jicttt. z. C. de 0 . & -<?. /. nec emere. ,6. C. dejur. delib.) Unde emtorem,ejusmodi alienationis, necessitatem prxtendere certe absurdum foret i Idcjseo magis, quod nullam aliam rationem habeat, qua possit juste conqueri,cum semper tanto mimis in pretio promittere soleat & possit, quanto certiusest onuslaudemii sibi incumbere, vid, late Anton.Fab. deerror, fragm. dec.9%...er. 3. & Dn.Frantzk. cag.16.num. 10. &Jeqq. Verum cum interdum con-suetudine introductum (uti supra thes. 35. dictum) ut venditor laudemium ■praestet,tali casu mitius cum illo agendum este,praesertim si utilitate & neces-sitate publica rem distraxerit, censet Chopp./. 3. de doman. Franc. c. 25. art. 4.

101. Dividitur alio modo alienatio in eam, quae per titulum onerosum fit,qualis emtio venditio, permutatio & similes, vel per titulum lucrativum qua-lis donatio,legatum,&c. dequibussingulisspeciatim agendum erit.

102. Primo sese emtio venditio offert, qua; est contractus consensualis,dere Emtio yetiremtori tradenda & pretio in pecunia numerata venditori-dando.p-. I. deemt. ditio,vendit. Quoad nostrum subjectum, ego ipsam actualem traditionem ex em-

tione factam intelligo, nam eatenus hic de tali contractu ago, quatenus peream res alienata dicitur, quod per.traditionem demum fieri ex thes. 83. supraconstat, Jung. I. alienatum. de y. S. c. 1. §. callidus de grohib. feud.al.gerfriti. 2. F. 55.

103. Cum autem saepe hic contractus pactionibus soleat informari, quse RgtraEluS -pro sua variatione,etiam laudemii praestationem variant,paucis de illis quo- conventio-_que loquendum erit. Tale est-[1.] Tabium de redimendo , fiveretr a Eiuccon- naliuventionalii, quando ita conventum est inter contrahentes, ut venditor quan-docunque ipsi libitum fuerit, vel usque ad certum tempus, rem venditamredimere possit. De quo quidem, cum initio prior emtio omnibus numerisperfecta & absoluta fuerit, certissimum est, primum emtorem-omnino adlaudemium teneri. Cum vero postea res redimitur, an ßetune laudemiumdebeatur, quaestionis est ? Nos illud affirmandum censemus , quia & tunc

vera fit alienatio, & translatio dominii, & nova investitura opus est: Als»bec '2Bit>ertbuffer muf tiie ief>cn vertierteren/ vnb -crowegcn Ichcmcchlcn uti lo-quitur Knich. degali. invefl. d. g. 2. cag. 4. n.219. Si enim emtorprimo ven-ditori rem revendere debet,utique eam tanquam dominus vendit,rem enimpropriam primus venditor emere non potest, /. si venditor. \^.%.fed&figu-fillus. 3. verj. de in diem addici. I. nequegignus. 4Z.de J{.I. quod in tantum verumest, ut nec pecunia oblata, venditor in rem agere, & a tertio, in quem mediotempore res alienata est, vindicare possit l.z. C. defacl.inemt. &• vendit, add,

Gail. 2. obs.11. Minsing. 6. obj. 60. Jung. Anton. Fab. in.Cad. dejur. emghyt.

~def. 30 n. 20.Ö-2I. A^ehn. inobf.gr. verb. Handlohn. Besold, in thes gr. verb .tod. verf. item ex venditione. Diss. Hartm. Pistor, d. qu. 50. n. 22. cum ibialleg. 2 cDn. Carpz. in Jurisgrud. Rom. Sax.g. i.conß. 1. des. 23. In quibusdam tamenlocis consuetudine receptum est, ut laudemium dividatur, unumque mediumvenditionis, alterunuedemptionis tempore solvatur,uti deSabaudia refert

AßlUfir-