71 « T) 1 S S E \ T *4 T 1 9

Fragosus st. regim. Chnfi. Helf. part. >. Dißut. 9. §. i. num. 1$. Christum Domi-num nobilitatem ex genere non despexisse, ciim ex femine Abrahae.&exprogenie regali naturam humanam inexplicabili modo sibi copulaverit,natusque fuerit ex praeclara David stirpe,quinetiam ex duodecim Apostolis,quos elegit, septem ex nobili genere suisse, nonnulli tradunt, uti pluribusmonstrat Fragosus d.l.numer. 14. 15. Ceterum an etiam Sacerdotium acImperium in unoeodemque subjecto, concurrere poflint magis dubitatur.Sunt enim qui simpliciter negant i non tantum, quia hx poteff.ites caulä in-strumental!, objecto, forma,&c. disterunt, adeoque sine confusione miscerinequeunt, c. causam qua inter.x. qui sil. fint legit, sed etiam quia hinc indeinSS. Codice Clericis interdicitur, ne dominentur veluticarteri Reges gen-tium. Luc. 22. v. 5. neve sccularibus sefe immisceant, nccquicquam commu-ne cum publicis, & ad Curiam pertinent ibus habeant. diß.Si.l. 17.1.4.1. C.d.Ep.(freier, öcita in primitiva Ecclesia observatum aderunt, ne Epistopi domi-nationem usurparent; quamobrem cüm male sonet psalterium cum cithara,Clerum ad sp,irituadia.tantum dekgantcclamitantque cum Gunthero. 1.6.

Ecclesiam regat ille suam, divinas jura'

Temperet, imperium nobis fafcesis relinquat.

Alii admittunt quidem imperium seu potestatem fecularem posse esteac-cestoriam sacerdotio, non vero econtra Sacerdotium Imperio. Ita postMastrill. lib. 2. d. Mdgißr. c. 6. num. 54. & alios Charles Loyseau enson traittedes Seigneuries t& Jußices Ecclefiastiques au num. 15. p. m. 232. II taut

prendre gardc,ditil, que, quand cesdeux puissances resident en mesmedi-gnite, il taut, que cesoitune dignite Ecclesiastique,, & non pasune seigneu-ncou office tempore! ', parce quelapuistänceSprrituelleestanttrop plus no-ble que la temporelle, ne peut dependre, ny estre accestoire aicelle,austiqu’ellene peut appartenir aux hommeslaiques,ausquelsappartiennentor-dinairement les puistances temporelles,&fur toutla puistance spirituelle nepeutpas estre tenue pardroictdeSeigneurie.nypartantdefereepnrsucces-sion, nypossedee hereditairement, ainsi que les feigneuries temporelles.Dorrt s’enfuit, que c’cst un erreurcontrelei'enscommun, d’avoir en Angle-terre voulu attribuerau Roy ou a la Reyne la souuerainetede 1 Eglise Angli-cane,tout ainsi que de la temporalste de soriRoyaume Lc comme depen-dente d’icelle, Lcc. Nobis placet eorum, qui in affirmativam inclinant,sen-tentia, ideorjue dicimus, non confundi statim Jurisdictionem temporalemcum sacerdotis officio, etsi in uno Subjecto concurrant, sed dum utrumquequis exercet, aut ejus nomine alius, duplicem personam gerere intelligi Se-cularem scii. & Ecclesiasticam. Matth. Steph. 1. 5. st. JurkdiEl. c. 4. Laurent.Ohm. st. Jur. Episc. th. 20. Petr.Syring. d.pac. fie/iv. conci. 29. L. B. Reink.d. regim sec. 1. 1. cl. 4. cap. 9. Sicut enim praedia sibi donata a Principibus autaliis propria habere possunt, ac retinere Ecclesiastici, ita & jurisdictionem,quae cum praediorum donatione transfertur. Priterea quid vetat,Domi-num ac Principem civitatis alicujus aut provinciae si idoneus reperiatur,Epi-scopum creari. Quod si usu venerit, nemo dixerit,opinor,eum facultates acpatrimonium suum deserere oportere,quasi id retinendo Episcopali munereiungi non postit. Duar. st. benef. aeminiß. Ecdeßafi. I. \. c. 4.. Quae tamen li-mitanda sum , I. Ne temporalis gubernatio ä Spirituali avertat , vel eam

impediar,.