Band 
Tomus primus.
Seite
329
JPEG-Download
 

Contra Celsum, Lib, VI. 32,9

dücent & cachinnum tollent . Non vana igi-tur de Jesu prodigia narramus , nec unquamveri ejus discipuli quidquam scripsere , quodhujusmodi haberi debeat. Sed Celsas ille, quife omnia scire jactat, & e Platone multa pro-mit , consulto ut opinor prseterit silentio lo-cum , ubi Plato de filio Dei sermonem facit .a 3 Sic autem ille in epistola ad Hermeam &Piat. tp.6. Coriscum : Et obtestabimini Deum universorum ,principem rerum quce sunt & qua sutura sunt , &principis hujus causaque patrem & Dominum :quem quidem omnes perspicue cognoscemus , quan-tum fert beatorum hominum facultas , fi , ut parest , nos philosophia dedamus.

9. En alium b Platonis locum a Celso memo-b ratum : Mihi de istis rebus fusius disserere animusat ' e P’ 7 ‘ est. Fortasse enim de iis dicendo succurret quid cla-rius illis , qua jam di,dia sunt . Est enim vera qua-dam ratio contraria audenti vel tantillum de illisrebus scribere ■ Hanc ego quidem jam antea nota-vi, sed repetere juvat . In rebus omnibus quas adscientiam comparandam adhiberi necefse est , triasunt , quartum autem est ipsamet scientia ; quin-tum vero poni oportet id, quod cognoscendum men-ti obversatur , ut verum in se . Horum primum estnomen > alterum , sermo; tertum, idolum ; quar-tum , scientia . Nos itidem dicemus vocem cla-ttb.i.3. mantis in deserto este Joannem missum ante Je-sum , hancque vocem respondere Platonis TSfo-mini : secundum autem post Joannem esse Je-sum a Joanne monstratum, & de quo dictumJoan, 1.14. est illud : Verbum caro saBum est, quod respon-det Platonis Sermoni . Idolum tertio loco recen-set Plato : sed quoniam nos hoc vocabulo adaliud significandum utimur, dicemus apertius ,formam, quae in anima impressa manet , post-quam in illa Christus Verbum sua vulnera suoverbo impressit, esse Christum ipsum , qui inunoquoque nostrum est . An autem Christusnostrorum persectorum sapientia ScientLe , quamPlato quarto loco numerat , respondeat , quipotest, viderit.

xo. Addit Celsus: Fides quomodo Tlato , etiam-si ante statuerit illud verbis explicari non posse ,tamen, ne videatur ad id confugere quod reprehendinon queat, rationem reddit hujus difficultatis for-te enim vel nihilum verbis explicari po ffit . Sedquia haec allegat ut probet non credere simpli-citer , sed fidei rationem reddere oportere ,utemur & nos verbis , quibus Paulus objurgateos , qui temere crederent : Tst.ift temere , j n -i.Cor,i5.2, q U j t } credidistis . Quantum in Celso est , suisnos repetitionibus repetere cogit, dum ait posteffutitas, quas vidimus , jactatione* . "Platonemnec venditare fe, nec mentiri; non dicere sibi quidnovi compertum , aut se e caslo adesse ut annun-ciet; sed fateri unde acceperit . Immo , dixeritaliquis Cello respondens , Plato etiam le tu-mide ostentat, quippe qui Jovem h$c in Ti-c m®o dicentem facit ; c Dii deorum, quorum egoconditor sum & pater , &c. At si hac defendiTom. I.

a Sie autem ille &c. ) Vide Platonis epistolam vi. ad Her-niam, Erastum & Coriscum paZ. zrz.

b Platonis locum. Vide Platonis epist. VII. ad Dionis pro-pinquos & familiares.c Dii Deorum. ) Plato in Tim»o 4 1 -d Simon Samaritanus , &c. ) De Simone, Simonianis, Dosi-theo, Dositheanis , & Juda Galileo vide qua habet Origenessupra üb. i. n. j7.

e Idololatriam. ) Iren. lib. 1. cap. 2Z. De Simone. Prophetasautem a mundi fabricatoribus Angelis inspiratos dixisse prophe-

poffunt propter sententiam concionantis apudPlatonem Jovis: cur qui mentem eorum, quaeDei filius, aut Creator in Prophetis dixerunt,investigaverit, is non plura dicet, quam Jupi-ter in Timaeo ? Nam propria divinitatis notaest , res futuras ita prodicere , ut praedicendiratio vires humanas superet, & ex eventu ju-dicetur divinum Spiritum esse praedictionis au-ctorem . Non igitur cuicumque ad nos acce-denti ptsecipimus, ut primum credat quem il-li proponimus , eum esse Dei filium : sed intradenda nostra doctrina habemus rationem ,quibus quisque sit moribus , & quomodo affe-ctus sit. Etenim scire didicimus , quomodo nos Cotofs. 4,6.oporteat unicuique respondere. Sunt quidem, quos,cum nihil magis polsint, ad credendum horte-mur : sed alios, quantum licet, interrogationi-bus & responsis persuademus . Nec dicimus ,id quod nobis nugator ille tribuit: Crede eum,de quo tibi loquor , esse Dei filium , quamvis sue-rit ignominiose vinBus , aut turpi affeBus suppli-cio ; quamvis heri & nudius tertius in oculis om-nium probrosissime habitus fit . Neque dicimus :

Ob hoc ipsum magis crede. Nam de singulis re-bus , plura conamur argumenta afferre , quamsupra exposuimus.

xi. Postea Celsus de Christianis sic ait: Sihunc alii proponunt , alii alium , omnes tamendicunt , id quod in promtu est : Crede , st salvusfieri velis , aut abi : quid facient ii , qui veresalutem consequi volunt ? Jsum testerarum jaBusortientur quo se vertere , quos sequi debeant ?

Ad h$c rei evidentia permoti respondebimus:

Si plures essent, quos perinde ac Jesum in hancvitam venisse ut filios Dei , sibique sectatoresadseivisse proderent historia; , ita ut incertumeflet discrimen, propterea quod unusquisque eo-rum se pariter filium esse Dei polliceretur, cuiilli , qui crederent, perhiberent testimonium ,locus foret his verbis : Hunc st alii proponunt, aliialium; omnes tamen dicunt, id quod in promtu est :

Crede, fi salvus fieri velis, aut abi, &c. Nunc au-tem Jesus solus est , qui ut filius Dei per ter-rarum orbem in hanc vitam venisse prodicetur.

Nam qui hoc prodigiosis, ut Celsus , tribuen-tes artibus, similia prodigia facere conati sunt,ut eamdem sibi apud homines conciliarent au-ctoritatem, eos nihil faciendos esse compertum ,est : cujusmodi suerunt d Simon SamaritanusMagus, & Dositheus ejusdem ac ille regionis .

Ille se dicebat esse Dei virtutem , quam voca- F, , 0 .bat magnam , hic vero se ipsum Dei filium :tamen nusquam gentium videntur nunc Simonia-n i : quamquam Simon quidem, ut plures ad fe simonianiadjungeret , mortis periculo, quod Christiani&Dosithe-subire docti suerant, suos discipulos liberaverit; an ‘ btev,si quidem doceret e idololatriam rem esse necbonam nec malam . Neque etiam initio parat® 'sunt Simonianis insidi®. Noverat enim d®monille, qui doctrin® Jesu insidiabatur, nihil se exdogmatis Simonianis detrimenti passurum. Do-

Tt fi-

tias : quapropter nec ulterias curarent eos hi , qui in eum &in Helenam ejus spem habeant , & ut liberos agere qute velint:fecundum ‘” im &ratiam salvari homines; sed non fecun-

dum operas justas : r.cc enim ejfe naturaliter operationes jte-flas , fi* ex acc, * enti - Eumdem vide cap. 24. De Saturni,no, lib. i- , ca P- p Oe Valentinianis , lib. 1. cap. 2 6. De Ni-colaitir . Vide etiam Tertulliani Scorpiacon , & clariss. Ham-monium ia Differt. 1. cap. 3. De jure Episcopatus adversus B/on-dellum . Spencer.